มาเฟียหลงเมียลับ

กไหม” ออสตินถามป้าแม่บ้านหลังจากที่พยาย

ค่มีไข้ช่วงที่เป็นประจำเดือน ว่า

รั

อปวดท้อ

ายาลดไข้ให้เธอแล้ว เห็นเธ

เธอจะปวดท้อง แล้วเย็นนี้ป้าจะทำข้าวต้มให้ทาน แล

้ ป้าจะได้ไม่ต้อง

อนไฟฟ้ามาให้ออสตินก็กลับเข้

อรู้สึกตัวเมื่

บ้าง ปว

หน่อ

ระเป๋าน้ำร้อนมา

รีบรับมาแล้วสอดใต้ผ้าห่มก่

เป็นแบบนี้เพราะเรื่

ญิงทุกคนก็เคยเป็นแบบนี้โด

ี่วันถ

อนเคยเป็นก็ส

ตอนนั้นใครดูแลเธอล่ะ

บ้านเดียวกัน” วรรษมนไม่ได้พูดเกินจริงเพราะเธอกับแม่เล

เหงามา

นหรอกค่ะ พอได้ทำงานพิเศษ

ะไรมาบ้างแต่เอาไว้คุยกันวันหลังดี

ยู่กับเ

ือเปล่า” เขาถา

วรรษมนไม่รอฟังคำตอบเธอขยับมานอนห

อยากให้ใครสักคนคอยอยู่ใก

วตัวเองก็นั่งพิงอยู่ตรงหัวเตียงปล่อย

่อยแต่ก็ยังไม่ขยับ เขาอยากให้เธอนอนพักอย่างเต็มที่เพราะรู้สึกผิดที

สวยตอนนี้ชื้นไปด้วยเหงื่อ ออสตินเกลี่ยไรผมที่ร่วงมาปิ

รบ้าง ชายหนุ่มจึงค่อยเอาศีรษะเธอออกจากขาแล้

รหรือเปล่าหรือว

นยาไปแล้วแต่ยังไม่ถึงสี่ชั่วโมง ก็

ัวค่ะ เดี๋ยวป้าขอไปปิดเตาแก๊สก่อนนะ

ต้องทำยังไงก็พอเด

ด้

ย็นให้กับเจ้านายต่อ แม้ว่าห้องของออสตินจะมีห้องครัวและอุปกรณ์ทำครัวครบครันแต่เขาก็ไม่ชอบให้

ตียงแล้วมองคนที่นอนเหงื่อซึมด้วยความสงสาร

ขยับหน้าหนีพลางดึงผ้า

กนะ เอาผ้าห่มออกเดี๋

่เช็ดเมล่

ม่ยอมให้ฉันเช็ดตัวฉันจะอุ้มเธอไปแ

อนใช่ไหมคะ” เธอดึงผ้า

ันจะเช

รษมนก็ยิ้มก่อนจะดึงผ้า

จะหายได้ยังไง

่อนคิดว่าเช็ด

ย่าลืมนะว่าทั้งตัวเธ

กลางคืน นะคะ ขอเช็ดแค่นี้ได้ไหม

วนด้านในเดี๋ยวฉันจะวางกะละม

ที่กำลังเอาผ้าเช็ดไปตามแขนแ

ี่ผ่านมาวรรษมนก็เหมือนกับอยู่คนเดียวตามลำพังมาตลอด แม้จะมีพี่สาวและแม่เลี้ยงอยู่ร่วมบ้านแต่ก็ต่างคนต่างอยู่ ถึงเธอจะไม่ส

ือเดี๋ยวเมล่อนเช็ด

แล้วเร

็อกประตูห้องแล้วรีบถอดเสื้อเพื่อเช็ดตัวให้กับตั

ไม เธอยั

ค่ะ นอนมาครึ

บายก็ต้

ู่คนเดียวแล้วมันดูโหวงเหวงยังไงก็ไม่รู้ค่ะ” วรรษมนทำเสียงอ

ันเข้าไปอ

อนขอเปิดทีวีใ

ากจะดูอ

ค่ะ ขอเลือกก่อนคุณเ

ใจเต้นแปลกๆ เพราะที่ผ่านมาไม่ค่อยมีผู้หญิงคนไหนยิ้มแ