icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บ่วงรักมาเฟียลวง

บทที่ 3 สัมภาษณ์งาน

จำนวนคำ:1783    |    อัปเดตเมื่อ:13/04/2024

ยอยู่พอสมควร เพราะพิมลดาสาวสวยไฮโซทายาทนักธุรกิจหมื่นล้านวัยเกือบสามสิบ

ดคลุมสีขาวสบายใจอยู่ริมสระว่ายน้ำหลังห้องสวีทสุดหรู และยิ่งมีโทสะทวีคูณมากขึ้นเม

ฮโซหนุ่มวัยสามสิบสองเจ้าของธุรกิจการค้าอัญมณีเพชรพ

พิมลดาด้วยแววตาเฉยชาอย่างไม่รู้สึกรู้สาต่อคำต่อว่า

ะเขาอุตส่าห์มานอนกกผู้หญิงคนอื่นอยู่ตั้งไกลจากกรุงเ

ห้ลั่นแต่ก็ต้องรักษาภาพพจน์ความเป็นผู้ดี เธอกัดฟันถลึงตาแทบจะถลน มือไม้เรียวกำจิกกันแน่น ประกาศกร้าวว่าไม่ว่าตะวันวาดจะหาวิธีขอหย่ากับเธออย่างไร คนอย่า

ึ้นดื่มอีกอึกใหญ่ๆ ในเมื่อเขายุ่งผู้หญิงกับคนอื่นไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งพิม

้อเชิ้ตแขนยาวสีครีมสวมทับด้วยกระโปรงสีดำทรงเอยาวคลุมเข่า เธอรวบผมตึงมัดหางม้าต่

เริ่มยื่นเอกสารสมัครงานไปทางเว็บไซต์หางานของบริษัทที่ทำเกี่ยวกับเครื่องเพชรเครื่องพลอย ตกเย็นก็มีฝ่ายบุคคลโทรมาขอนัดสัมภาษณ์เธอวันนี้ทัน

่เป็นกระจกล้อมรอบ รปภ.ที่เห็นว่าเป็นรถของเจ้านายก็รีบกดเปิดไม้ก

สูงมาดเข้มก็เปิดประตูก้าวขายาวลงจากรถ เมื่อตะวันวาดได้ยืนเต็มความสูงชุดสูทส

ได้เดินถึงหน้าประตูทางเข้าดี พลันสายตาก็ไปประทะเข้ากับสาวแว่

ำอะไรที

ระเป๋าเงยหน้ามองไปยังต้นเสียงกะทันหัน เธอผุดลุกและรีบยืนให้เรียบร้อ

อ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ฉันชื่อพราวจันทร์ค่ะ คุณล่ะคะชื่ออะไร” พราวจันทร์ยกมือขยับแว่นเล็กน้อย

่าจบก็เข้าไปทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้ข้างๆ หญิงสาว ท่าทางท

็ทิ้งตังลงนั่งที่เดิมโดยนั่งห่างจากชายหนุ่มไปหนึ่งช่วงเก้าอี้ และเริ่มควานหาแซนวิชสองอันในกระเป๋าที่เธอเอามารับประทานรองท้องในระหว่างร

ี่ยิ้มไม่ใช่เพราะยินดีกับความมีน้ำใจของเธอ แต่กำลังยิ้มเยาะตัวเองต่างหากที

นะคะ” เธอถามหลังจากเห็นช

คำโตไม่หมดปาก ได้แต่เพียงยกนิ้วโป้งและพยั

มัครตำแหน่ง

ำก่อนจะหันไปจ้องมองหน้าพราวจันทร์ แ

ุกใช่ไ

เช่นนี้แล้วเธอก็ยังเข้าใจว่าเขานั้นพูดโกหก เห็นทีจะต้องทำให้เธอรู้ความจริงในเวลาอันรวดเร็

ผมมา

่ก็เปิดกว้าง ทำเอาพราวจันทร์ได้แต่ยืนหน้าเสีย แซนวิชที่อยู่ในมือยังไม่ทันแกะรับประทานเธอก็ต้องรีบเก็บมันเข้าไปในกระเป๋าอี

ิญค

เขาเป็นเจ้าของที่นี่จริงๆ เธอก็ไม่คิดกล้าที่จะเข้าใ

เปิดรับโบนัส

เปิด
บ่วงรักมาเฟียลวง
บ่วงรักมาเฟียลวง
“"ออกไปให้พ้นจากชีวิตพราว คนอย่างคุณมันไม่เคยรักใครนอกจากตัวเอง" "ไม่ว่าจะยังไงผมก็ไม่ยอมปล่อยคุณไปจากชีวิตเด็ดขาด เพราะผมต้องการให้คุณเป็นเมียน้อยผมต่อไป" ตัวอย่างบางตอน "จะรีบไปไหนเรายังไม่ได้คุยกันเลย" "ปล่อย พราวไม่มีอะไรจะคุยกับคุณ" สาวเจ้าพยายามสะบัดมือหนาที่น่าขยะแขยงหมายจะให้มันหลุดพ้นไปจากแขนของเธอ ทว่าคนที่มือเหนียวปานตุ๊กแกก็ไม่ยอมปล่อยแขนเธอให้หลุดมือไปง่ายๆ ไม่พอแค่นั้นเขายังรวบอุ้มเธอพาดบ่าแล้วเดินดุ่มไม่อายสายตาของคนที่อยู่ระแวกนี้แม้แต่น้อย หากเขาไม่อายเธอเองก็จะแหกปากร้องอย่างให้คนช่วยอย่างไม่อายเช่นกัน เพราะไม่อยากจะอยู่แนบชิดกับตะวันวาดแม้แต่นาทีเดียว "ช่วยด้วยค่า ไอ้บ้านี่มันลักพาตัวฉันค่า ช่วยด้วย..." ปากเล็กตะโกนร้องให้คนช่วย ในขณะที่มือน้อยฟาดกำปั้นทุบไปที่แผ่นหลังกว้างไม่ขาดช่วง "แหกปากไปเถอะไม่มีใครช่วยคุณ ที่นี่มีแต่คนของผมทั้งนั้น" ตะวันวาดยังคงเดินเยื้องย่างสบายอารมณ์จนไปถึงลานจอดรถ หลังจากนั้นเขาก็จับพราวจันทร์ยัดเข้าไปในรถตู้ที่นครินทร์จอดรอพวกเขาอยู่แล้ว "ทำชั่วกันเป็นขบวนการจริงๆ" นครินทร์สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อพราวจันทร์สบถขณะมาถึงรถ ไม่รู้ว่าเจ้านายตนไปมีเรื่องอะไรกับหญิงสาวก่อนหน้า แต่เขาก็ต้องพยายามทำตัวให้นิ่งที่สุดเท่าที่จะทำได้ และทำหน้าที่ขับรถต่อไปตามที่เจ้านายสั่งเท่านั้น "ถ้าอยากกลับถึงกรุงเทพอย่างปลอดภัยผมขอให้คุณสงบปากสงบคำเอาไว้ดีกว่า" พูดจบตะวันวาดก็ปรับเบาะนอนสบายอารมณ์ พราวจันทร์หันไปมองคนที่นอนอยู่เบาะข้างๆ ด้วยสีหน้าแววตาไม่สบอารมณ์บวกกับความฉงนหนัก ไม่อยากจะเชื่อว่าตะวันวาดจะหลับตาลงได้ในขณะที่เธอยังคงกระวนกระวายใจเพราะความเผด็จการของเขา ท่าทางคงจะทำไม่ดีกับคนอื่นจนชินเป็นนิสัยถึงได้ทำไม่รู้ร้อนรู้หนาวได้เก่งในเวลาที่ต้องบังคับคนอื่น”
1 บทที่ 1 อยากรู้เหตุการณ์ล่วงหน้า2 บทที่ 2 เป็นใครกันแน่3 บทที่ 3 สัมภาษณ์งาน4 บทที่ 4 คำทำนายเป็นจริง5 บทที่ 5 งานเลี้ยงต้อนรับ6 บทที่ 6 เปลี่ยนเป็นคนละคน7 บทที่ 7 เปลี่ยนแผน8 บทที่ 8 ค้างคืนบนเรือ9 บทที่ 9 รู้สึกต้องการ10 บทที่ 10 เลวกว่าที่คิด11 บทที่ 11 ไม่รักแม้แต่นิดเดียว12 บทที่ 12 เลิกเรียกว่าเมีย13 บทที่ 13 ผัวชั่ว14 บทที่ 14 ถ่ายพรีเวดดิ้ง15 บทที่ 15 รีบแต่งงาน16 บทที่ 16 ชิงสุกก่อนห่าม17 บทที่ 17 บีบบังคับ18 บทที่ 18 ตราหน้าว่าเป็นเมียน้อย19 บทที่ 19 เรื่องร้าย20 บทที่ 20 แย่งความรัก21 บทที่ 21 ไม่ปล่อยไปง่ายๆ22 บทที่ 22 ถูกพิษ23 บทที่ 23 รู้สึกผิด24 บทที่ 24 แม่25 บทที่ 25 รู้สึกพิเศษ26 บทที่ 26 อยากหอมเมีย27 บทที่ 27 ขอให้ห่างจากลูกสาว28 บทที่ 28 หาเรื่อง29 บทที่ 29 ขอโทษจากใจจริง30 บทที่ 30 ปวดหัวใจ31 บทที่ 31 ปัญหาหัวใจ32 บทที่ 32 คิดถึงใจจะขาด33 บทที่ 33 ตอนจบ