มามี้ของข้าไม่อ่อนโยน

่างน้อยที่นั่งรออยู่นั้นสะดุ้งเ

ันเอ

นจะเดินเข้าไปในห้องเพื่อพบหมอที่ตอนน

ลี่กันใช

ช่

คุณกำลังท้องได้ 3 เดือนแล้ว ในช่วงน

ภ์ได้หายไปจากการรับรู้ของลี่กัน สมองของหญิงสาวขาวโพลนไปหมดดั่งความรู้ส

องเหรอ

รั

ว เมื่อเสร็จแล้วลี่กันจึงได้ออกมารอจ่ายเง

จะดีใจหรื

เดินออกจากโรงพยาบาลมือเรียวขาวค่อย ๆ ควานหาโทรศัพท์ใ

าโ

่เฟ

นเหรอ

ี่ว่างหรื

ประชุม ลี่กันม

ยงแค่เราไม่ได้เจอ

ไรแค่นี้ก่อ

นได้แต่ยิ้มให้กับตัวเอ

เจคใหญ่ที่ต้องรับผิดชอบ ไว้พวกเ

หญิงสาวจึงรีบแวะซื้อของก่อนจะเ

ิ๊

ตูจะเปิดออก ลี่กันค่อย ๆ เดินไปตามทา

ร์ดแม่ไว้ เดี๋ยวเราไปร

่อประตูเปิดออกหญิงสาวกลับต้องตกใจกับภาพที่เห็น รองเท้าผู้หญิง ถุงน่องและเสื้อผ้าของบุรุษ

....ใ

ั้นแต่เท้าของเธอกลับไม่หยุดท

ตรงนั้น

ให้ล้มเลิกความคิดที่จะเข้าไป แต่อีกใจกลับบอกให้เข้าไปให้เห็นกับตา น้ำตาของเว่ยลี่กั

ยยยย

ีที่หญิงสาวใต้ร่างฮุ่ยเฟินกรีดร้องเ

เข้ามาในห้องน

โดยมีบุรุษที่เธอรู้จักเป็นอย่างดีโอบกอดเธอไว้ในอ้อมแ

..

ังดวงตาของฮุ่ยเฟินที่มองเธออยู่เช่นกัน เมื่อดวงตาสบกันชายหนุ

ม่สะดวกจะอธิบาย ไว

ันแม้แต่น้อย เขาค่อย ๆ ดึงผ้ามาคลุมร

นนั้นถึงได้มีคีย์การ์ดของคอนโดพี

าเพิ่งถามอะ

้คะ ในเมื่อเราจะแต่งงา

่งง

นทำให้สตรีในอ้อมกอดของฮุ่ยเฟินหันม

ี่เฟินเป็นของฉัน ในเมื่อเธอรู้แล้วก็ช่

องคืนและไม่ยี่หระต่อท่าน

องนี้ให้พี่จั

รู้นะว่าพี่เคยคบนังผู้หญิงคนนี้และพากันมานอนที่นี่ เพียงแต่ตอนนั้นเราไม่ได้เป็นอะไรกันฉันจะถือเสียว่าให้ทานไ

ลุมตัวก่อนจะเดินมาหาเว่ย

ที่ฉันพูดห

งที่อยู่ไม่ไกลนั่น ท้องของหญิงสาวกระแทกเข้ากับมุมโต๊ะอ

่นี้ทำเป็นนา

่กั

หาเว่ยลี่กัน แต่หญิงสาวกลับสะบัดมือช

แค่เราสองคนแม่ลูกพี่ก็จะไ

นเว่ยลี่กันอดไม่ได้ที่จะนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวดมือทั้งสองกุ

อหมายความ

ยตาของเขากลับมองจ้องไปทางเลือดที

ี่จะพาเธ

ะคองหญิงสาวแต่กลับถ

่ต้

ึงกับภาพตรงหน้า แต่เมื่อหญิงสาวเห็นสายตาของเว่ยลี่

าพี่เฟิน ที่แท้ก็จะเอา

เธอท้อง

นั้นมิได้ทำให้เว่ยลี่กันสนใจแม้แต่น้อย

อะ ไม่เช่นนั้นเธอและล

่อเห็นหญิงสาวค่อย ๆ ประคองตัวเองอย่