มามี้ของข้าไม่อ่อนโยน

กผิดเต็มอกรีบเดินเข้าไปอุ้มเว่ยลี่กันขึ้น แม้หญิงสาวจะดิ้นในอกของเขาแต่

เฟิน

ชากชายหนุ่มอย่างแรงทำให้ลี่กันที่ดิ้นอยู่

นี่เธอจ

ามพี่มากกว่า ว่า

มียพี่ก่อนเธอด้วยซ้ำ และลู

่ที่กำลังจะแต่งงานกับพี่ และ

เขากลับพยายามจะเดินเข้าไปอุ้มลี่กันท

ี่

พล

หลังจนลี่กันที่อยู่ในอ้อมแขนของเขาร่วงลงพื้นอีกครั้ง เศษแจกันที่แตกตกร่วงเต็ม

ำบ้าอะไร

ยเฟิน ชายหนุ่มกุมศีรษะที่ปวดนั้นก

่มากกว่าว่าพ

ป้องเมียแล

องพี่งั้นเหร

ขากลับเดินไปทางเว่ยลี่กัน เหมยลี่ที่เห็นว่าชายที

ึ๊

ชายหนุ่มค่อย ๆ หันไปทางเหมยลี่ก่อนจะกุมศีรษะขอ

ลี่ น

ขาจะหายไป รอยยิ้มร้ายบนใบหน้าของเหมยลี่ปรากฏเป็นภา

ว่าฉัน ก็อย่าหวังว่าฉั

งกุมท้องและถอยหลังไปจนชิดข้างหน้าต่างระเบียง

ลูกในท้องของแกมาแย่

เธอไว้แต่มืออีกข้างกลับพยายามปกป้องลูกในท้องของตน เหมยลี่ที่เห็นท่าทางเหล่านั้น

ใช่ไหม หวงม

ึ๊

...

ัวกุมท้องของตนด้วยความเจ็บปวด จากน้ำตาที่เคยรินไหลพลันเหือ

กกล้าท

ยังใบหน้าของเหมยลี่อย่างสุดแรงจนหญิงสาวเซไปทางกระจก

องเป็นของฉ

ยดก่อนจะวิ่งไปทางเว่ยลี่กันแล้วผลักหญิง

ไปซะ

้วว

กันได้ทำให้หญิงสาวรู้สึกเศร้

นนี้ขึ้น หากชาติหน้ามีจริงแม่จะเ

ดดด มีคน

พียงความมืดที่ครอบคลุมทั่วบริเวณ เว่ยลี่กันเ

...แส

นสุดปลายทาง เพียงไม่นานความรู้สึกเจ็บปว

ยยยย

นูฟื้

กน้อย หญิงสาวค่อย ๆ พยายามลืมตาตื่นขึ้นก่อนจะพบว่าห้องที่ตนเองอยู่นั้

่งพูดเลยเจ้าค่

เข้ามาประคองเว่ยลี่กัน ส่วนอีกคน

ข

ก็อมสิ่งน

กที่รู้สึกขมนั้นคลายความขมลงไปและช่วยได้มากท

แต่ทำไมฉันกลับมาอยู่ที่นี่ ที่นี่ค

บา ๆ ก่อนจะหันไปมองสองส

อที่ไหน ฉ

างหันมามองหน้ากันอย่างตกใจ

้งคุณหนูไว้กับคุณหนูรองเว่ย

ุกขึ้นพูดกันดี

นข้ามมิติมายังโลกโบราณเหมือนในนิยายที่เคยอ่าน ๆ มา แต่ให้ตายสิฉันกลับไม่มีความทร

จ้าชื

ออาหมิ่น

่ออาหมิ

ู่กับข้ามา

คุณหนูตั้งแต่เ

ู้เรื่องเกี่ยวกับข้

้าค

กันถอนห

ี้พวกเจ้าจะต้องเป็นความลับ ห

้าค

นนี้ข้าจำอะ

ห้ในทันทีจนเว่ยลี่กันต้องรีบลงจากเตียงไปห้าม แต่ยังมิทันถ

ุณ

เจ้า อย่าได้โทษตัวเอง ก่อนอื่

ลี่กันขึ้นเตียง ทั้งสองมอง

วยคุณหนูเต็

ีม

้อย ๆ ‘ดีที่พวก