icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หลงกลรักมาเฟีย (สิมิลัน-วิลเซอร์)

บทที่ 4 ตอนที่ 4 หวาดระแวง

จำนวนคำ:1851    |    อัปเดตเมื่อ:17/04/2024

ตรงว่าตอนนี้ฉันไม่ไว้ใจใครอีกแล้ว ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับฉันจริง ๆ ฉันจะขอสู้ตาย ส่วนแม่ฉั

่พะว้าพะวง หลับ ๆ ตื่น ๆ เดี๋ยวก็ลุกไป

าวัน

ีดเซียวเหมือนไม่ได้หลับไม่ได้นอนแบบนั้นล่ะ?" มิ

าแค่ล้อฉันเล่น แล้วแม่ฉันก็เชื่อมัน แกรู้ไหม? ฉันไม่เป็นอันนอนเล

้า แบบนี้มันไม่โอเคเลยนะเว้ย แล้วถ้าวันไหนแม่แ

ไอ้เลวนั่นมันต้องตั้งใจมาหลอกแม่ฉันแน่ ๆ เลยแก" ฉันถอนหายใจยาว บอกต

ลาดไปแกจะไม่เหลืออะไรเลยนะ ฉันว่าแกห่วงตัวเองก่อนดีไหมอะ" มินตราเอามือลูบหลังลูบไหล่ปลอบ

วกัน ถ้ามันไม่โอเคฉันจะไปอยู่กับแกทันที ขอบใจแกมากนะมินที่เป

ผลิตภัณฑ์ตามบูธต่าง ๆ ซึ่งใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น แล้วก็แน่นอนว่ารายได้ก็ไม่ได้มากมายอะไรนัก แ

างอะเก้า"มินตราเอ่ยถามในขณะท

่ตามปกติง" ฉันตอบไปตามความจริง เพราะตั้งแต่เกิดเรื่องวันนั้นไอ้ติณนั่นก็ไม่ได้เข้ามา

ินตราส่งถุงอะไรบางอย่างให้ ฉันรับไว้แล้วรีบเปิดถุงออกดู ด้

าดนี้เลยเหรอ" ฉันพูดพร้อ

ตัวรอดยามคับขันได้บ้างแหละ" ฉันรับของทั้งหมดม

่ทุ่ม แต่ค่าตอบแทนค่อนข้างโอเค ถึงแม้ว่ามันจะดึกไปส

มันถูกล็อคไว้ แสดงว่าแม่ไม่อยู่บ้าน ฉันไม่แปลกใจหร

นต่ออีกฉันจึงเหนื่อยและง่วงมากจึงก้าวขึ้นไปบนเตียงนอนและไม่ลืมเปิดลิ้นชักหัวเตียงหย

นัก ๆ มาทับตัวไว้ นอกจากนั้นยังรู้สึกเหม

อมือของฉันไว้บนศรีษะ ส่วนอีกมือมันก็ปิดปากฉันไว้แน่น ฉันล

ง ๆ เพื่อให้หลุดจากการเกาะกุม แต่มันขึ้นคร่อ

ดีไหม?" ไอ้ชั่วมันพูดไปยิ้มไปพร้อมกับก้มหน้าลงซุกไซร้ซอกคอขอ

ห้แม่ช่วยแต่ยังไม่ทันขาดคำมันก็ตะ

ีความสุขด้วยกันฉันก็ยังหนุ่มยังแน่น ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่ แถมยังเอาเก่งด้วย ไม่งั้นแม่เ

ันก็คงจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบมัน เพราะดูท่าแล้วแรงฉันของสู้มันไม่ได้แน่ ฉันคิดหาวิธีเอาตัวรอ

น่ากลัวและน่าขยะแขยงที่สุด มันปล่อยมือที่ปิดปากฉันออกแล้วเปลี่ยนมาลูบไล้ร่างกายของฉัน

/ อ๊า

หวะนี้รีบลุกขึ้นจากเตียงแล้ววิ่งออกไปที่ประตู แต่ยังไม่ทันพ้นประตู ไอติณมันก็วิ่งเข้ามาดึงแขนฉันไว้ ฉันจึ

ยกระโปรงชุดนอนฉันจนขาดหลุดติดมือ ฉันจึงรีบวิ่งหน้าตั้งออกไปจากห้อง ปากก็กรีดร้อ

่นบ้าน" แม่ตะคอกฉันพร้อมกับมองฉันหัวจรดเท้

ม่เบิกตาโพลงรีบวิ่งไปหามันแล้วผลักฉันให้ออกไปห่าง

: เกือบไปแล

เปิดรับโบนัส

เปิด
หลงกลรักมาเฟีย (สิมิลัน-วิลเซอร์)
หลงกลรักมาเฟีย (สิมิลัน-วิลเซอร์)
“"เธอมาหาน้องชายฉันเพราะอยากขายตัวแลกหนี้ใช่ไหม .. เสียใจด้วยนะเพราะฉันไม่ใช่ไอ้วิลเซนต์ แล้วผู้หญิงอย่างเธอน่ะ อย่าว่าแต่เอาตัวแลกหนี้หลักล้านเลย แค่หลักร้อยฉันยังเสียดายเงิน" วิลเซอร์ หนุ่มหล่ออายุ 24 ปี เป็นชาวฝรั่งเศสโดยกำเนิด และเป็นหนึ่งในลูกชายแฝดสาม ที่รู้จักกันในนามทริปเปิลวิล เขาเป็นแฝดคนกลางของพี่น้องฝาแฝดชายสามคน หรือบางคนเรียกเขาว่า V2. ครอบครัวพวกเขาเป็นมาเฟียกันมาตั้งแต่รุ่นคุณปู่ย่าตาทวด มีกิจการตั้งแต่ขาวไปจนถึงเทา เขาเป็นคนเงียบๆ เนี้ยบ และเฉียบขาด สิมิลัน หรือ เก้า เด็กสาวอายุ 22 ปี ที่ชีวิตอาภัพเหลือเกิน เพราะตั้งแต่สูญเสียพ่อไป ชีวิตของเธอก็เริ่มเสียศูนย์และดิ่งลงเหว ชีวิตตกอับขั้นสุดแม้กระทั่งคนที่เธอเรียกว่าแม่ ยังทำให้เธอผิดหวังและเจ็บปางตาย เธอพยายามรักษาบ้าน ที่เป็นสมบัติชิ้นสุดท้ายของพ่อไว้เพื่อเก็บไว้เป็นความทรงจำ แต่สุดท้ายก็ถูกทริปเปิลวิลล์ยึดไป สิมิลันขอเข้าพบเจ้าหนี้ หวังว่าจะได้รับความเมตตาจากพวกเขาบ้าง แต่เธอคิดผิดถนัด เพราะนอกจากเขาจะไม่ช่วยแล้ว ชีวิตเธอกลับยุ่งวุ่นวายมากกว่าเดิมเสียอีก ชีวิตเธอจะขึ้นสวรรค์หรือดิ่งลงเหว มาลุ้นไปด้วยกันค่ะ "ญาตาวีมินทร์" นิยายเซ็ทมาเฟียตระกูลทริปเปิลวิลล์ แฝดสามสุดหล่อที่มีบุคลิกและนิสัยต่างกันโดยสิ้นเชิง มีทั้งหมดสามเรื่องตามแผนผังดังนี้ค่ะ แผนผังตัวละคร ชุดทริปเปิลวิลล์ สุภาพบุรุษมาเฟีย (คู่หลัก) วิลสัน+พุทธมิกา = วินเนอร์ - วินนี่ / วิโอร่า - วีโอเล็ต (คู่รอง) จอนนี่-วันมาตา = มาร์ติน – มารียา หลงกลรักมาเฟีย (คู่หลัก) วิลเซอร์+สิมิลัน = สมิหลา – อันดามัน / วิคเตอร์ – พีพี - ลันตา (คู่รอง) อัลเฟรด-ดาหลา = ลีออง – รีอัล ผัวมาเฟียเมียกำมะลอ (คู่หลัก) วิลเซนต์+ไอด้า = วิลตัน-วิลแฮม-วิลล์ด้า-วิลลาเบลล์ (คู่รอง) นาวิน+ยิปซี = ราเชลล์ – ดาวินซี คำเตือน - นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้น มิได้มีเจตนาชี้นำหรือเป็นตัวอย่างให้นำไปใช้ในชีวิตจริงอาจมีเนื้อหาบางช่วงบางตอนที่ไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน นิยายเรื่องนี้เหมาะสมกับผู้อ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปเท่านั้น นิยายเรื่องนี้เป็นลิขสิทธิ์ขอองนามปากกา "ญาตาวีมินทร์" แต่เพียงผู้เดียว ห้ามเผยแพร่ คัดลอก ดัดแปลง ทำซ้ำโดยไม่ได้รับอนุญาต ผู้ใดละเมิดถือว่าทำผิดกฏหมายตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ 2537 มาตรา 15 17 31 มีโทษทั้งจำทั้งปรับ”