icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เหยื่อแค้นแดนสวาท

บทที่ 2 มีรอยยิ้มอีกครั้ง

จำนวนคำ:1143    |    อัปเดตเมื่อ:21/04/2024

นต

.0

าใ

อนส

อากาศดีน

่อรับอากาศบริสุทธิ์ในช่วงเช้าแม้หญิงสาวจะมองไม่เห็นเธอก็สัมผัสได้ถึง

ไม่นานก็ต้องมาประสบอุบัติเหตุพร้อมคนเป็นพ่อและแม่อุบัติเหตุครั้งนั้

ได้รูปไม่หนามากพวงแก้มอมชมพูสูง158หุ่นนาฬิกาทรายช่างพูดเพราะเป็นคนอารมณ์ดีแอบอ่อนต่อโลกไปนิด

องเธอเสียชีวิตทุกอย่างก็เปลี่ยนไปเธอต้องอยู่เพียงลำพังกับป้าขาวแม่บ้านที่พี่ชายเธอจ้างมาดูแลเพราะเขาต

วงตาของเธอให้ได้นี่ก็เกือบปีแล้วที่พี่ชายเธอหายไปเธอไม่รู้ว่าเขาทำงานอะไรเพราะเขาไม่ยอมบอกแต่เธอก็ไม่ใส่ใจจะถาม

บ้านที่ป้าเก็บมาสุกแล้ว

แบบนี้ก็คงเป็นเพราะรู้ว่าพรุ่งนี้พี่ชายจะกลับมาหาเป็นทั้งเมื่อนึกขึ้นได้ว่าธ

...ป้าขาวอย่าปอกหมดนะคะเห

หมือนกับพี่ชายของเธอและย้ำให้ป้าขาวนั้นเหลือเอาไว้รอพี่ชาย

้เล

ดินไปในครัวเพื่อจัดการปอก

าคงไม่ได้นอนที่นี่นะคะลูกสาวป้าโท

อมทานแล้วทั้งบอกเรื่องที่คืนนี้เธอจะนอนอยู่ที่นี่ไม่ได้เพราะลูกสาวเธอดั

ป้าขาวน้ำอ

ยู่แล้วเนื่องจากพี่ชายเธอให้คนมาติดตั้งไม่นานมานี้คนที่จะเข้าได้ต้อ

มของคุณน้ำอีกหน่อยคุณน้ำก

นำพาแสงสว่างมาให้ธารธารีอีกครั้งแม้นเธอเองจะคลุกคลีอยู่กับหญิงสาวไม่นานเธอก็เอ็นด

้ำจะได้ดูแลเป็นค

้างรวมไปถึงอาชีพที่เธอรักก็จะได้กลับมาทำมันอีกครั้งตอนนี้ในหัวเธอคิดว่าหลังจากที่เธอมองเห

เปิดรับโบนัส

เปิด
เหยื่อแค้นแดนสวาท
เหยื่อแค้นแดนสวาท
“เพราะความแค้นที่ถูกพรากเจ้าสาวในก่อนวันแต่งงานเขาจึงต้องลากหญิงสาวดวงตามองไม่เห็นที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่มารับกรรมแทนคนที่มันพรากคนรักของเขาไปทำให้เธอต้องมาถูกกักขังอยู่ในอาณาเขตของเขาชีวิตของเธอเหมือนนกน้อยในกำมือที่เขาจะบีบให้เธอตายเวลาไหนก็ได้ ++ เรื่องราวความแค้นจะจบลงเช่นไรติดตามได้ในเรื่องเลยนะคะ /// ชื่อตัวละครหรือสถานที่ล้วนเกิดจากจินตนาการไม่ได้มีเจตนาอ้างอิงถึงใครหรือสิ่งใดขอทำความเข้าใน ณ ที่นี้ด้วยนะคะ **** นิยายเรื่องนี้ไรท์คิดและใช้เวลาเขียนค่อนข้างนานเพราะต้องการถ่ายทอดออกมาให้ไหลรื่นที่สุดฝากรีดทุกท่านติดตามอ่านทุกตอนเลยนะคะรับรองสนุกแน่นอนค่ะ ตัวอย่างบางตอน "พวกนายไปรอที่รถส่วนนายเข้าไป" แสงที่สาดมาจากดวงไฟนอกบ้านทำให้นิโคไลเห็นว่ามีหญิงสาวนอนหลับอยู่บนเตียงเขาจึงให้บอดี้การ์ดสองคนไปรอที่รถและให้เฮนรี่เข้าไปจัดการหญิงสาวคนเดียว "อืม..อือ" แกร๊กก เฮนรี่รีบเทยาสลบลงกับผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าที่เขาพกมาหมายจะจัดการหญิงสาวด้วยยาสลบจะได้ง่ายต่อการพาเธอออกไปแต่หญิงสาวก็ดันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก่อนและเอื้อมมือมาเปิดไฟที่หัวนอน "..." เมื่อไฟในห้องสว่างขึ้นภาพตรงหน้าของนิโคไลตอนนี้คือหญิงสาวร่างเล็กในชุดนอนลายการ์ตูนปล่อยผมยาวยุ่งเล็กน้อยกำลังจ้องเขาตาแป๋วอย่างไม่มีทีท่าสะทกสะท้านทำให้เขาต้องจ้องมองกับเฮนรี่อย่างแปลกใจ "พี่นนเหรอคะไหนบอกน้ำว่าจะมาพรุ่งนี้ไงคะ" ธารธารีรู้สึกได้ว่ามีคนอยู่และน่าจะเป็นพี่ชายเธอที่กลับมาก่อนเวลาแต่ไม่เข้าใจว่าทำไมพายเธอถึงไม่เอ่ยทักทายเธอแม้แต่คำเดียวเธอจึงค่อยๆเดินออกไปที่หน้าประตู "...." เฮนรี่มีสีหน้าที่หดหู่เล็กน้อยเมื่อรู้ว่าหญิงสาวนั้นมองไม่เห็นเขาส่ายหัวเบาๆให้คนเป็นนายส่งสัญญาณบอกกับนิโคไลเป็นการขอร้องให้ปล่อยเธอไป "หึ่.." นิโคไลไม่สนใจสายตาอ้อนวอนของเฮนรี่เขายืนล้วงกระเป๋ากางเกงรอหญิงสาวเดินมาให้ถึงตัวของเขาที่ยืนขวางอยู่หน้าประตูเขาไม่ได้รู้สึกสงสารหรือเห็นใจที่เธอมองไม่เห็นเลยสักนิดกลับรู้สึกว่าการแก้เผ็ดครั้งนี้จะสนุกกว่าเดิมด้วยซ้ำ "พี่คะ..น้ำคิดถึงพี่นนที่สุดเลยรู้ไหมคะ..เอ่อ....ค..คุณเป็นใคร" ธารธารีใช้มือแตะตัวคนที่คิดว่าเป็นพี่ชายได้ก็โผเข้ากอดเขาทันทีด้วยความคิดถึงแต่เธอก็ต้องผละออกมาและเดินถอยหลังเล็กน้อยเพราะกลิ่นน้ำหอมของคนที่เธอกอดมันไม่ใช่กลิ่นของพี่ชายเธอทั้งรูปร่างยังดูสูงใหญ่กว่าพี่ชายของเธออีก ธารธารีตัวสั่นเล็กน้อยแววตาไหววูบเมื่อไม่ได้รับคำตอบอะไรเธอก็ยิ่งกลัวแล้วจู่ๆสติเธอก็ดับวูบไปเพราะนิโคไลเป็นคนโปะยาสลบและอุ้มร่างบางออกไปโดยที่มีเฮนรี่มองอยู่อย่างสลดใจ”