icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เหยื่อแค้นแดนสวาท

บทที่ 3 มาตามถึงบ้าน

จำนวนคำ:1148    |    อัปเดตเมื่อ:21/04/2024

าะ

้ง

กระจอกๆเนี่ยนะพวก

ืนเรียงกันหน้าสลอนเขาโมโหหนักมากขึ้นไปอีกเมื่อรู้ว่านักฆ่าคนที่บุกมาเป็นมือสมัครเล่นแต่สู้กับคนของเ

นๆครับ

ปืนลงไปเสียก่อนที่จะมีการสูญเสียเ

ได้หลายปีแล้วเขาพึ่งบินมาจากญี่ปุ่นเมื่อคืนเหตุเพราะเรื่องที่เก

.ให้มั

ยืนเท้าเอวหายใจฟึดฟัดอย่างไม่สบอารมณ์ตอนนี้เขาเป็นห่วงคนรักของเขาใจจะขาดไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป

งก

็นใครก

กฤษเธอหนีออกมาจากคฤหาสน์ได้ก็เพราะชายหนุ่มตรงหน้า

นนี้ส่วนพรุ่งนี้ก

ล้าเต็มทีพรุ่งนี้แล้วหน้าที่ของเขาก็จะเสร็จสิ้นและเขาจะทำงานนี้

.0

าใ

เจ้าสาวของเขาเท่าไรบ้านตรงหน้าที่มีต้นไม้ปกคลุมดูร่มรื่นหลังไม่ใหญ่มากเท่าไรแต่ความป

ใจใช่ไหมว่

ถามบอดี้การ์ดที่นั่งด้านหน้าให้แน่ใจอีกทีว่าพ

่ใจค

าะหลังจากได้รูปพรรณสัณฐานของคนที่พาเจด้าออกไปในกล้องวงจรพ

ดีเท่าไรจะสร้างปัญหาให้เราเพิ่มมากกว่าถ้ามันเก

าเห็นว่าวิธีนี้มันไม่เข้าท่าเท่าไรที่จะเอ

ัวเจด้ามาแลกก

ไลไม่สนอะไรทั้งนั้นแม้จะถูกด่าว่าเป็นหมาล

นายของเขาดูท่าจะไม่ยอมฟั

ร๊

ัตรูเขาเข้ามาด้านในได้ก็เพราะอุปกรณ์บางอย่างที่

อที่รถส่วน

ญิงสาวนอนหลับอยู่บนเตียงเขาจึงให้บอดี้การ์ดสองค

ม..

ร๊

จัดการหญิงสาวด้วยยาสลบจะได้ง่ายต่อการพาเธอออกไปแต่หญิงสาว

ล็กในชุดนอนลายการ์ตูนปล่อยผมยาวยุ่งเล็กน้อยกำลังจ้องเขาตาแป๋วอ

หนบอกน้ำว่าจะ

กลับมาก่อนเวลาแต่ไม่เข้าใจว่าทำไมพายเธอถึงไม่เอ่ยทั

เปิดรับโบนัส

เปิด
เหยื่อแค้นแดนสวาท
เหยื่อแค้นแดนสวาท
“เพราะความแค้นที่ถูกพรากเจ้าสาวในก่อนวันแต่งงานเขาจึงต้องลากหญิงสาวดวงตามองไม่เห็นที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่มารับกรรมแทนคนที่มันพรากคนรักของเขาไปทำให้เธอต้องมาถูกกักขังอยู่ในอาณาเขตของเขาชีวิตของเธอเหมือนนกน้อยในกำมือที่เขาจะบีบให้เธอตายเวลาไหนก็ได้ ++ เรื่องราวความแค้นจะจบลงเช่นไรติดตามได้ในเรื่องเลยนะคะ /// ชื่อตัวละครหรือสถานที่ล้วนเกิดจากจินตนาการไม่ได้มีเจตนาอ้างอิงถึงใครหรือสิ่งใดขอทำความเข้าใน ณ ที่นี้ด้วยนะคะ **** นิยายเรื่องนี้ไรท์คิดและใช้เวลาเขียนค่อนข้างนานเพราะต้องการถ่ายทอดออกมาให้ไหลรื่นที่สุดฝากรีดทุกท่านติดตามอ่านทุกตอนเลยนะคะรับรองสนุกแน่นอนค่ะ ตัวอย่างบางตอน "พวกนายไปรอที่รถส่วนนายเข้าไป" แสงที่สาดมาจากดวงไฟนอกบ้านทำให้นิโคไลเห็นว่ามีหญิงสาวนอนหลับอยู่บนเตียงเขาจึงให้บอดี้การ์ดสองคนไปรอที่รถและให้เฮนรี่เข้าไปจัดการหญิงสาวคนเดียว "อืม..อือ" แกร๊กก เฮนรี่รีบเทยาสลบลงกับผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าที่เขาพกมาหมายจะจัดการหญิงสาวด้วยยาสลบจะได้ง่ายต่อการพาเธอออกไปแต่หญิงสาวก็ดันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก่อนและเอื้อมมือมาเปิดไฟที่หัวนอน "..." เมื่อไฟในห้องสว่างขึ้นภาพตรงหน้าของนิโคไลตอนนี้คือหญิงสาวร่างเล็กในชุดนอนลายการ์ตูนปล่อยผมยาวยุ่งเล็กน้อยกำลังจ้องเขาตาแป๋วอย่างไม่มีทีท่าสะทกสะท้านทำให้เขาต้องจ้องมองกับเฮนรี่อย่างแปลกใจ "พี่นนเหรอคะไหนบอกน้ำว่าจะมาพรุ่งนี้ไงคะ" ธารธารีรู้สึกได้ว่ามีคนอยู่และน่าจะเป็นพี่ชายเธอที่กลับมาก่อนเวลาแต่ไม่เข้าใจว่าทำไมพายเธอถึงไม่เอ่ยทักทายเธอแม้แต่คำเดียวเธอจึงค่อยๆเดินออกไปที่หน้าประตู "...." เฮนรี่มีสีหน้าที่หดหู่เล็กน้อยเมื่อรู้ว่าหญิงสาวนั้นมองไม่เห็นเขาส่ายหัวเบาๆให้คนเป็นนายส่งสัญญาณบอกกับนิโคไลเป็นการขอร้องให้ปล่อยเธอไป "หึ่.." นิโคไลไม่สนใจสายตาอ้อนวอนของเฮนรี่เขายืนล้วงกระเป๋ากางเกงรอหญิงสาวเดินมาให้ถึงตัวของเขาที่ยืนขวางอยู่หน้าประตูเขาไม่ได้รู้สึกสงสารหรือเห็นใจที่เธอมองไม่เห็นเลยสักนิดกลับรู้สึกว่าการแก้เผ็ดครั้งนี้จะสนุกกว่าเดิมด้วยซ้ำ "พี่คะ..น้ำคิดถึงพี่นนที่สุดเลยรู้ไหมคะ..เอ่อ....ค..คุณเป็นใคร" ธารธารีใช้มือแตะตัวคนที่คิดว่าเป็นพี่ชายได้ก็โผเข้ากอดเขาทันทีด้วยความคิดถึงแต่เธอก็ต้องผละออกมาและเดินถอยหลังเล็กน้อยเพราะกลิ่นน้ำหอมของคนที่เธอกอดมันไม่ใช่กลิ่นของพี่ชายเธอทั้งรูปร่างยังดูสูงใหญ่กว่าพี่ชายของเธออีก ธารธารีตัวสั่นเล็กน้อยแววตาไหววูบเมื่อไม่ได้รับคำตอบอะไรเธอก็ยิ่งกลัวแล้วจู่ๆสติเธอก็ดับวูบไปเพราะนิโคไลเป็นคนโปะยาสลบและอุ้มร่างบางออกไปโดยที่มีเฮนรี่มองอยู่อย่างสลดใจ”