icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เหยื่อแค้นแดนสวาท

บทที่ 4 ไม่ตัดสินใจ

จำนวนคำ:1578    |    อัปเดตเมื่อ:21/04/2024

สาวนั้นมองไม่เห็นเขาส่ายหัวเบาๆให้คนเป็นนายส่

ึ่

ให้ถึงตัวของเขาที่ยืนขวางอยู่หน้าประตูเขาไม่ได้รู้สึกสงสารหรือเห็นใจที่เ

นที่สุดเลยรู้ไหมคะ..เ

ดถึงแต่เธอก็ต้องผละออกมาและเดินถอยหลังเล็กน้อยเพราะกลิ่นน้ำหอมของคนที่เธ

เธอก็ยิ่งกลัวแล้วจู่ๆสติเธอก็ดับวูบไปเพราะนิโคไลเป็นคนโป

ียดเกินไป

อาการเฮนรี่จะดูเครียดผิดปกติเขาจึงเดินเ

่สงสา

ไรเขายอมรับว่าเขาสงสารเธอทั้งทอดสาย

ช่วยฉันเ

สิโนอยู่มาที่นี่เพื่อตามหาเจด้าเพราะดูแล้วสภาพจิตใจของมือขวาเขานั้น

...ฮื

ากก็ยังถูกปิดด้วยผ้าที่มัดเอาไว้แน่นอีกด้วยตอนนี้เธอกลัวจนร้

คุณไปอาบน้ำอาบ

้ยินเสียงสะอื้นของเธอไม่หยุดในในก็สงสารแต่ก็ช่วยอะไรเธอไม่ได้อยู่ดีเมื่อเสื้อผ้าของหญ

มปล่อยฉันไปเถอะ...

ไหว้คนที่คุยกับเธอตอนนี้เธอไม่มีอารมณ์

สิทตัดสินใจ

ดหู่เขาไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจอะไรอยู่แล้

ยังไงคะถึงจะได

เธอจึงกล้าที่จะถามคำถามในใจกับเขาหวังว่าคงจะมี

กันนะครับแต่ตอนนี้อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อ

องอ้อนวอนเจ้านายของเขาดีๆเธออาจจะได้กลับบ้านก็เป็นได้แต่เขาก็ไม่แน

ช้อยู่ตรงนี้นะคร

นห้องเพื่อที่เธอจะได้จำตำแหน่งได้และพาเธอเข้าไปที่ห้องน้ำเขาวางเสื้อผ้าแล

ายเราคิด

รีบมาหารือเรื่องเจด้ากับเฮนรี่ทันทีเพราะเขาเดาไม่ออกเลยว่าหากเจอตัวเจด้าแล้วเจ้านายเ

นไม

าไม่มีความเห็นอะไรอ

าะห์เก่งนี่นา

ติอย่างที่นิโคไลบอกเขาจริงๆด้วยปกติเฮนรี่จะเป็นคนที่

ฉันเหมือนจะป

อหน้ากันไม่กี่นาทีกลับเข้าไปพักผ่อนในห้องเพ

เธออยู่

ลก็เข้ามานั่งคุยกับเธอเพราะต้องการรู้ว่าพี่ชายของหญิงสาวนั้นอยู่ที่ไหนเพราะเมื่อคืนเขาจับประโยคที่เธอพูดถึงพี่ชายเธอ

รจับฉันมาเ

อนนี้คงจะเป็นหัวหน้าคนที่จับเธอมาแน่นอน

็ตอบเรื่องพี่ชายเธอไ

แข็งกับหญิงสาวเขาไม่ชอบเวลาถามอะไ

ไม่ร

นนี้พี่ชายของเธออยู่ที่ไหนและแปลกใจพอสมควร

เปิดรับโบนัส

เปิด
เหยื่อแค้นแดนสวาท
เหยื่อแค้นแดนสวาท
“เพราะความแค้นที่ถูกพรากเจ้าสาวในก่อนวันแต่งงานเขาจึงต้องลากหญิงสาวดวงตามองไม่เห็นที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่มารับกรรมแทนคนที่มันพรากคนรักของเขาไปทำให้เธอต้องมาถูกกักขังอยู่ในอาณาเขตของเขาชีวิตของเธอเหมือนนกน้อยในกำมือที่เขาจะบีบให้เธอตายเวลาไหนก็ได้ ++ เรื่องราวความแค้นจะจบลงเช่นไรติดตามได้ในเรื่องเลยนะคะ /// ชื่อตัวละครหรือสถานที่ล้วนเกิดจากจินตนาการไม่ได้มีเจตนาอ้างอิงถึงใครหรือสิ่งใดขอทำความเข้าใน ณ ที่นี้ด้วยนะคะ **** นิยายเรื่องนี้ไรท์คิดและใช้เวลาเขียนค่อนข้างนานเพราะต้องการถ่ายทอดออกมาให้ไหลรื่นที่สุดฝากรีดทุกท่านติดตามอ่านทุกตอนเลยนะคะรับรองสนุกแน่นอนค่ะ ตัวอย่างบางตอน "พวกนายไปรอที่รถส่วนนายเข้าไป" แสงที่สาดมาจากดวงไฟนอกบ้านทำให้นิโคไลเห็นว่ามีหญิงสาวนอนหลับอยู่บนเตียงเขาจึงให้บอดี้การ์ดสองคนไปรอที่รถและให้เฮนรี่เข้าไปจัดการหญิงสาวคนเดียว "อืม..อือ" แกร๊กก เฮนรี่รีบเทยาสลบลงกับผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าที่เขาพกมาหมายจะจัดการหญิงสาวด้วยยาสลบจะได้ง่ายต่อการพาเธอออกไปแต่หญิงสาวก็ดันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก่อนและเอื้อมมือมาเปิดไฟที่หัวนอน "..." เมื่อไฟในห้องสว่างขึ้นภาพตรงหน้าของนิโคไลตอนนี้คือหญิงสาวร่างเล็กในชุดนอนลายการ์ตูนปล่อยผมยาวยุ่งเล็กน้อยกำลังจ้องเขาตาแป๋วอย่างไม่มีทีท่าสะทกสะท้านทำให้เขาต้องจ้องมองกับเฮนรี่อย่างแปลกใจ "พี่นนเหรอคะไหนบอกน้ำว่าจะมาพรุ่งนี้ไงคะ" ธารธารีรู้สึกได้ว่ามีคนอยู่และน่าจะเป็นพี่ชายเธอที่กลับมาก่อนเวลาแต่ไม่เข้าใจว่าทำไมพายเธอถึงไม่เอ่ยทักทายเธอแม้แต่คำเดียวเธอจึงค่อยๆเดินออกไปที่หน้าประตู "...." เฮนรี่มีสีหน้าที่หดหู่เล็กน้อยเมื่อรู้ว่าหญิงสาวนั้นมองไม่เห็นเขาส่ายหัวเบาๆให้คนเป็นนายส่งสัญญาณบอกกับนิโคไลเป็นการขอร้องให้ปล่อยเธอไป "หึ่.." นิโคไลไม่สนใจสายตาอ้อนวอนของเฮนรี่เขายืนล้วงกระเป๋ากางเกงรอหญิงสาวเดินมาให้ถึงตัวของเขาที่ยืนขวางอยู่หน้าประตูเขาไม่ได้รู้สึกสงสารหรือเห็นใจที่เธอมองไม่เห็นเลยสักนิดกลับรู้สึกว่าการแก้เผ็ดครั้งนี้จะสนุกกว่าเดิมด้วยซ้ำ "พี่คะ..น้ำคิดถึงพี่นนที่สุดเลยรู้ไหมคะ..เอ่อ....ค..คุณเป็นใคร" ธารธารีใช้มือแตะตัวคนที่คิดว่าเป็นพี่ชายได้ก็โผเข้ากอดเขาทันทีด้วยความคิดถึงแต่เธอก็ต้องผละออกมาและเดินถอยหลังเล็กน้อยเพราะกลิ่นน้ำหอมของคนที่เธอกอดมันไม่ใช่กลิ่นของพี่ชายเธอทั้งรูปร่างยังดูสูงใหญ่กว่าพี่ชายของเธออีก ธารธารีตัวสั่นเล็กน้อยแววตาไหววูบเมื่อไม่ได้รับคำตอบอะไรเธอก็ยิ่งกลัวแล้วจู่ๆสติเธอก็ดับวูบไปเพราะนิโคไลเป็นคนโปะยาสลบและอุ้มร่างบางออกไปโดยที่มีเฮนรี่มองอยู่อย่างสลดใจ”