icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เหยื่อแค้นแดนสวาท

บทที่ 5 คนใจร้าย

จำนวนคำ:1599    |    อัปเดตเมื่อ:21/04/2024

กห

จนเธอสะดุ้งโหยงแถมยังเผลอบีบแขนเรี

นไกลแล้วก็กำลังจะกลับมาพาฉันไปหาหมอแล้วทำไมคุณถึงรู้จักพ

ไม่รู้ก็ตอบว่าไม่รู้ทั้งยังอยากรู้อีกเร

าฆ่าลูกน้องฉันแล้วก็จับตัวเมียฉันไปฉันก็เลยต้

ให้เธอได้ยินทุกคำที่เขาพูดชัดถ้อยชัดคำแ

...พี่ฉันจะทำแบ

ูดออกมาให้เธอฟังเธอมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นว่ายังไง

นอยู่เหมือนกันน

มโมโหเขากัดฟันกรอดเมื่อหญิงสาวถามหาเห

ิดก็ได้พี่ฉันไ

นได้คิดใหม่เพราะเป็นไปได้ยากเหลือเก

ี่นี่จนกว่าพี่เธอจะเอาตัวเมียฉันมาคืนและถ้าฉันตามตัวพี่เธอก่อน

ับหญิงสาวให้ได้รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในอนาคตเธอจะได้เตรียมใจเอาไว้เมื่อเขาพูด

า.

นธรรมดาคงมีอิทธิพลพอตัวตอนนี้เธอไม่ห่วงตัวเองเลยสักนิดหากชายหนุ่มคิดว่าเป็นพี่ชายเธอที่ทำเธอก็เป็นห่วงความปลอดภัยของพี่ชา

งก

ตุ้บ

งทำไมไหนบอกว่าวันนี้จะกลับไทย

ยหนุ่มกำลังทำลายข้าวของจนกระจัดกระจายไปหมดทั้งยังแปลกใจที่เห็

องของ

ใจและเดินหนีกลับเข้าห้องของเขาไปโดยที่ไม่ไขข้อก

ล้วจะบอกฉันได้หรือยังว่าใค

มไม่เข้าใจแถมเธอยังไม่ได้คำตอบอะไรจากเขาสัก

าะ

คชะตาของตัวเองได้บ้างแต่เธอก็ยังอดห่วงไมได้อยู่ดีจึงเอาแ

ช้ามาแล

งเพราะความสงสารตอนนี้เขาถือถาดอาหารเช้าที่เป็นขนมปังไส้กรอกพร้อม

อะไรหน่อย

จเดนเธอก็เอ่ยกับเจเดนเ

บที่ตอบได้ผม

ามว่าเขาจะปฏิเสธทุกคำถามของเธอหากเดา

ะฉันยังอยู่ที่

ูแปลกๆทั้งอาหารที่ทำมาให้เธอทานส่วนมากก็จะเป็นเมนูของต่างชาติเสี

แค่ตอนนี้คุณอยู่ในเ

ที่ประเทศไทยเพียงแค่อยู่ในพื้นที่ส่วนตัวที่คนนอ

พวกคุณเจอพี่ชา

ี่กังวลในใจหญิ

่เย็นชายทั้งปัดมือไล่ให้เจเดนออ

อแล้วจ

ละทิ้งตัวลงนั่งที่โซ

้วเหรอ...

วหน้าของคนที่จับเธอมาเธอขอเรียกเขาว่า

ว่าไ

พอใจที่ได้ยินคำบา

ไงก็ฉันไม่รู้จ

นใจก็กล้าๆกลัวๆแต่

ดี๋ยวก็รู้เองไม่ต้องไปเค้นถามคน

กับเธอกลับด้วยน้ำเสียงมที่ไม่ได้ฟังหวานหูเ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เหยื่อแค้นแดนสวาท
เหยื่อแค้นแดนสวาท
“เพราะความแค้นที่ถูกพรากเจ้าสาวในก่อนวันแต่งงานเขาจึงต้องลากหญิงสาวดวงตามองไม่เห็นที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่มารับกรรมแทนคนที่มันพรากคนรักของเขาไปทำให้เธอต้องมาถูกกักขังอยู่ในอาณาเขตของเขาชีวิตของเธอเหมือนนกน้อยในกำมือที่เขาจะบีบให้เธอตายเวลาไหนก็ได้ ++ เรื่องราวความแค้นจะจบลงเช่นไรติดตามได้ในเรื่องเลยนะคะ /// ชื่อตัวละครหรือสถานที่ล้วนเกิดจากจินตนาการไม่ได้มีเจตนาอ้างอิงถึงใครหรือสิ่งใดขอทำความเข้าใน ณ ที่นี้ด้วยนะคะ **** นิยายเรื่องนี้ไรท์คิดและใช้เวลาเขียนค่อนข้างนานเพราะต้องการถ่ายทอดออกมาให้ไหลรื่นที่สุดฝากรีดทุกท่านติดตามอ่านทุกตอนเลยนะคะรับรองสนุกแน่นอนค่ะ ตัวอย่างบางตอน "พวกนายไปรอที่รถส่วนนายเข้าไป" แสงที่สาดมาจากดวงไฟนอกบ้านทำให้นิโคไลเห็นว่ามีหญิงสาวนอนหลับอยู่บนเตียงเขาจึงให้บอดี้การ์ดสองคนไปรอที่รถและให้เฮนรี่เข้าไปจัดการหญิงสาวคนเดียว "อืม..อือ" แกร๊กก เฮนรี่รีบเทยาสลบลงกับผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าที่เขาพกมาหมายจะจัดการหญิงสาวด้วยยาสลบจะได้ง่ายต่อการพาเธอออกไปแต่หญิงสาวก็ดันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก่อนและเอื้อมมือมาเปิดไฟที่หัวนอน "..." เมื่อไฟในห้องสว่างขึ้นภาพตรงหน้าของนิโคไลตอนนี้คือหญิงสาวร่างเล็กในชุดนอนลายการ์ตูนปล่อยผมยาวยุ่งเล็กน้อยกำลังจ้องเขาตาแป๋วอย่างไม่มีทีท่าสะทกสะท้านทำให้เขาต้องจ้องมองกับเฮนรี่อย่างแปลกใจ "พี่นนเหรอคะไหนบอกน้ำว่าจะมาพรุ่งนี้ไงคะ" ธารธารีรู้สึกได้ว่ามีคนอยู่และน่าจะเป็นพี่ชายเธอที่กลับมาก่อนเวลาแต่ไม่เข้าใจว่าทำไมพายเธอถึงไม่เอ่ยทักทายเธอแม้แต่คำเดียวเธอจึงค่อยๆเดินออกไปที่หน้าประตู "...." เฮนรี่มีสีหน้าที่หดหู่เล็กน้อยเมื่อรู้ว่าหญิงสาวนั้นมองไม่เห็นเขาส่ายหัวเบาๆให้คนเป็นนายส่งสัญญาณบอกกับนิโคไลเป็นการขอร้องให้ปล่อยเธอไป "หึ่.." นิโคไลไม่สนใจสายตาอ้อนวอนของเฮนรี่เขายืนล้วงกระเป๋ากางเกงรอหญิงสาวเดินมาให้ถึงตัวของเขาที่ยืนขวางอยู่หน้าประตูเขาไม่ได้รู้สึกสงสารหรือเห็นใจที่เธอมองไม่เห็นเลยสักนิดกลับรู้สึกว่าการแก้เผ็ดครั้งนี้จะสนุกกว่าเดิมด้วยซ้ำ "พี่คะ..น้ำคิดถึงพี่นนที่สุดเลยรู้ไหมคะ..เอ่อ....ค..คุณเป็นใคร" ธารธารีใช้มือแตะตัวคนที่คิดว่าเป็นพี่ชายได้ก็โผเข้ากอดเขาทันทีด้วยความคิดถึงแต่เธอก็ต้องผละออกมาและเดินถอยหลังเล็กน้อยเพราะกลิ่นน้ำหอมของคนที่เธอกอดมันไม่ใช่กลิ่นของพี่ชายเธอทั้งรูปร่างยังดูสูงใหญ่กว่าพี่ชายของเธออีก ธารธารีตัวสั่นเล็กน้อยแววตาไหววูบเมื่อไม่ได้รับคำตอบอะไรเธอก็ยิ่งกลัวแล้วจู่ๆสติเธอก็ดับวูบไปเพราะนิโคไลเป็นคนโปะยาสลบและอุ้มร่างบางออกไปโดยที่มีเฮนรี่มองอยู่อย่างสลดใจ”
1 บทที่ 1 กระตุกหนวดเสือ2 บทที่ 2 มีรอยยิ้มอีกครั้ง3 บทที่ 3 มาตามถึงบ้าน4 บทที่ 4 ไม่ตัดสินใจ5 บทที่ 5 คนใจร้าย6 บทที่ 6 เกลียดน้ำตา7 บทที่ 7 กลั่นแกล้ง8 บทที่ 8 สัญญาณเมตตา9 บทที่ 9 เป็นคนโมโหร้าย10 บทที่ 10 คนที่อยากคุยด้วย11 บทที่ 11 เลี้ยงเด็กไม่เป็น12 บทที่ 12 หน้าที่ใหม่13 บทที่ 13 ขโมยลูกคนอื่นมาเลี้ยง14 บทที่ 14 คนขี้หงุดหงิด15 บทที่ 15 มีปัญหา16 บทที่ 16 สับสน17 บทที่ 17 มาได้อย่างไร18 บทที่ 18 ไม่แปลกใจ19 บทที่ 19 ทำบ้าอะไร20 บทที่ 20 ตายทั้งเป็น21 บทที่ 21 โทษฐานทำนิ่ง22 บทที่ 22 ไม่เคยห่วงใครเลย23 บทที่ 23 เหตุร้าย24 บทที่ 24 แค่เหยื่อหลอกใช้25 บทที่ 25 แทบยืนไม่อยู่26 บทที่ 26 มีทางเลือกให้27 บทที่ 27 แน่ใจว่ารัก ตอนจบ