icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เหยื่อแค้นแดนสวาท

บทที่ 5 คนใจร้าย

จำนวนคำ:1599    |    อัปเดตเมื่อ:21/04/2024

กห

จนเธอสะดุ้งโหยงแถมยังเผลอบีบแขนเรี

นไกลแล้วก็กำลังจะกลับมาพาฉันไปหาหมอแล้วทำไมคุณถึงรู้จักพ

ไม่รู้ก็ตอบว่าไม่รู้ทั้งยังอยากรู้อีกเร

าฆ่าลูกน้องฉันแล้วก็จับตัวเมียฉันไปฉันก็เลยต้

ให้เธอได้ยินทุกคำที่เขาพูดชัดถ้อยชัดคำแ

...พี่ฉันจะทำแบ

ูดออกมาให้เธอฟังเธอมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นว่ายังไง

นอยู่เหมือนกันน

มโมโหเขากัดฟันกรอดเมื่อหญิงสาวถามหาเห

ิดก็ได้พี่ฉันไ

นได้คิดใหม่เพราะเป็นไปได้ยากเหลือเก

ี่นี่จนกว่าพี่เธอจะเอาตัวเมียฉันมาคืนและถ้าฉันตามตัวพี่เธอก่อน

ับหญิงสาวให้ได้รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในอนาคตเธอจะได้เตรียมใจเอาไว้เมื่อเขาพูด

า.

นธรรมดาคงมีอิทธิพลพอตัวตอนนี้เธอไม่ห่วงตัวเองเลยสักนิดหากชายหนุ่มคิดว่าเป็นพี่ชายเธอที่ทำเธอก็เป็นห่วงความปลอดภัยของพี่ชา

งก

ตุ้บ

งทำไมไหนบอกว่าวันนี้จะกลับไทย

ยหนุ่มกำลังทำลายข้าวของจนกระจัดกระจายไปหมดทั้งยังแปลกใจที่เห็

องของ

ใจและเดินหนีกลับเข้าห้องของเขาไปโดยที่ไม่ไขข้อก

ล้วจะบอกฉันได้หรือยังว่าใค

มไม่เข้าใจแถมเธอยังไม่ได้คำตอบอะไรจากเขาสัก

าะ

คชะตาของตัวเองได้บ้างแต่เธอก็ยังอดห่วงไมได้อยู่ดีจึงเอาแ

ช้ามาแล

งเพราะความสงสารตอนนี้เขาถือถาดอาหารเช้าที่เป็นขนมปังไส้กรอกพร้อม

อะไรหน่อย

จเดนเธอก็เอ่ยกับเจเดนเ

บที่ตอบได้ผม

ามว่าเขาจะปฏิเสธทุกคำถามของเธอหากเดา

ะฉันยังอยู่ที่

ูแปลกๆทั้งอาหารที่ทำมาให้เธอทานส่วนมากก็จะเป็นเมนูของต่างชาติเสี

แค่ตอนนี้คุณอยู่ในเ

ที่ประเทศไทยเพียงแค่อยู่ในพื้นที่ส่วนตัวที่คนนอ

พวกคุณเจอพี่ชา

ี่กังวลในใจหญิ

่เย็นชายทั้งปัดมือไล่ให้เจเดนออ

อแล้วจ

ละทิ้งตัวลงนั่งที่โซ

้วเหรอ...

วหน้าของคนที่จับเธอมาเธอขอเรียกเขาว่า

ว่าไ

พอใจที่ได้ยินคำบา

ไงก็ฉันไม่รู้จ

นใจก็กล้าๆกลัวๆแต่

ดี๋ยวก็รู้เองไม่ต้องไปเค้นถามคน

กับเธอกลับด้วยน้ำเสียงมที่ไม่ได้ฟังหวานหูเ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เหยื่อแค้นแดนสวาท
เหยื่อแค้นแดนสวาท
“เพราะความแค้นที่ถูกพรากเจ้าสาวในก่อนวันแต่งงานเขาจึงต้องลากหญิงสาวดวงตามองไม่เห็นที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่มารับกรรมแทนคนที่มันพรากคนรักของเขาไปทำให้เธอต้องมาถูกกักขังอยู่ในอาณาเขตของเขาชีวิตของเธอเหมือนนกน้อยในกำมือที่เขาจะบีบให้เธอตายเวลาไหนก็ได้ ++ เรื่องราวความแค้นจะจบลงเช่นไรติดตามได้ในเรื่องเลยนะคะ /// ชื่อตัวละครหรือสถานที่ล้วนเกิดจากจินตนาการไม่ได้มีเจตนาอ้างอิงถึงใครหรือสิ่งใดขอทำความเข้าใน ณ ที่นี้ด้วยนะคะ **** นิยายเรื่องนี้ไรท์คิดและใช้เวลาเขียนค่อนข้างนานเพราะต้องการถ่ายทอดออกมาให้ไหลรื่นที่สุดฝากรีดทุกท่านติดตามอ่านทุกตอนเลยนะคะรับรองสนุกแน่นอนค่ะ ตัวอย่างบางตอน "พวกนายไปรอที่รถส่วนนายเข้าไป" แสงที่สาดมาจากดวงไฟนอกบ้านทำให้นิโคไลเห็นว่ามีหญิงสาวนอนหลับอยู่บนเตียงเขาจึงให้บอดี้การ์ดสองคนไปรอที่รถและให้เฮนรี่เข้าไปจัดการหญิงสาวคนเดียว "อืม..อือ" แกร๊กก เฮนรี่รีบเทยาสลบลงกับผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าที่เขาพกมาหมายจะจัดการหญิงสาวด้วยยาสลบจะได้ง่ายต่อการพาเธอออกไปแต่หญิงสาวก็ดันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก่อนและเอื้อมมือมาเปิดไฟที่หัวนอน "..." เมื่อไฟในห้องสว่างขึ้นภาพตรงหน้าของนิโคไลตอนนี้คือหญิงสาวร่างเล็กในชุดนอนลายการ์ตูนปล่อยผมยาวยุ่งเล็กน้อยกำลังจ้องเขาตาแป๋วอย่างไม่มีทีท่าสะทกสะท้านทำให้เขาต้องจ้องมองกับเฮนรี่อย่างแปลกใจ "พี่นนเหรอคะไหนบอกน้ำว่าจะมาพรุ่งนี้ไงคะ" ธารธารีรู้สึกได้ว่ามีคนอยู่และน่าจะเป็นพี่ชายเธอที่กลับมาก่อนเวลาแต่ไม่เข้าใจว่าทำไมพายเธอถึงไม่เอ่ยทักทายเธอแม้แต่คำเดียวเธอจึงค่อยๆเดินออกไปที่หน้าประตู "...." เฮนรี่มีสีหน้าที่หดหู่เล็กน้อยเมื่อรู้ว่าหญิงสาวนั้นมองไม่เห็นเขาส่ายหัวเบาๆให้คนเป็นนายส่งสัญญาณบอกกับนิโคไลเป็นการขอร้องให้ปล่อยเธอไป "หึ่.." นิโคไลไม่สนใจสายตาอ้อนวอนของเฮนรี่เขายืนล้วงกระเป๋ากางเกงรอหญิงสาวเดินมาให้ถึงตัวของเขาที่ยืนขวางอยู่หน้าประตูเขาไม่ได้รู้สึกสงสารหรือเห็นใจที่เธอมองไม่เห็นเลยสักนิดกลับรู้สึกว่าการแก้เผ็ดครั้งนี้จะสนุกกว่าเดิมด้วยซ้ำ "พี่คะ..น้ำคิดถึงพี่นนที่สุดเลยรู้ไหมคะ..เอ่อ....ค..คุณเป็นใคร" ธารธารีใช้มือแตะตัวคนที่คิดว่าเป็นพี่ชายได้ก็โผเข้ากอดเขาทันทีด้วยความคิดถึงแต่เธอก็ต้องผละออกมาและเดินถอยหลังเล็กน้อยเพราะกลิ่นน้ำหอมของคนที่เธอกอดมันไม่ใช่กลิ่นของพี่ชายเธอทั้งรูปร่างยังดูสูงใหญ่กว่าพี่ชายของเธออีก ธารธารีตัวสั่นเล็กน้อยแววตาไหววูบเมื่อไม่ได้รับคำตอบอะไรเธอก็ยิ่งกลัวแล้วจู่ๆสติเธอก็ดับวูบไปเพราะนิโคไลเป็นคนโปะยาสลบและอุ้มร่างบางออกไปโดยที่มีเฮนรี่มองอยู่อย่างสลดใจ”