จวนอัครเสนาบดีหฤหรรษ์

จนแสงทองส่องทะลุหมู่เมฆาลงมามิได้อีกต่อไป และจันทราเริ่มแย้มหน้า

ัวเราะกันอย่างสนิทสนมก็รู้สึกโล่งใจขึ้น หวังว่าความโปรดปรานที่คุณ

กวนเวลาพักผ่อนของเจ้าเสียนา

ช่นนั้น มิได้รบก

สงค์สิ่งใดในพิธีแต่งงาน ก็ให้คนม

มทุกอย่างไว้สมบูรณ์แล้วแน่นอน” นางพูดอย่าง

ใจ “ข้าจะไปกล่าวล

งหนังสือเหมือนเดิม ใช่ไหมพี่หลิว

คุณหนู” ส

งสูงโปร่งก้าวเด

รงไป๋หลานเฟยและหลิวห

าบความประสงค์ของคุณ

งไรบ้างเจ้

้วยความใคร่รู้ เท่าที่ดู นางเห็นความก้าวหน้าระหว่างคุณหนูกับคุ

่องพิธีและเรื่องอื่นมากกว่าเดิม” นางจิบชาด้วย

ึงเรื่องนี้ข้ารู้สึกว่าแววตาเขาแปลก ๆ” นางยกจอกชาขึ้นจิบอีกครั้

หลิวหนิง ข้าอ

มากนะเจ้าคะ มีใคร

ื่นชมคุณหนูที่รักของตน แล้ว

งฮูหยินซึ่งเลี้ยงนางมากับมือโดยแทบไม่ใช้แม่นม นิสัยอ่อนหวานอ่อน

พี่หลิวหนิงท