icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เพลิงสิเน่หามายาลวง

บทที่ 8 เรื่องจริงหรือเปล่าเนี่ย

จำนวนคำ:1760    |    อัปเดตเมื่อ:21/05/2024

ด้มึง มาให้กูระลึกชาติ มึงก็เล่ามาเลย เนื

ฟันแล้วทิ้ง ที่กูพาไปนอนที

ยายเหล็ก

”) เรย์ทำเส

แบบโครงการที่ กูจะรี

้ป้อง ยายรินจ

เพราะตอนนี้ฟังน้ำเสียงของเพื่อนเ

แหละ แม่งสายตาอาฆาตเอาเ

”) เรย์หัวเรา

หรือครับ สำนึกผิด ต่อมความดีเริ่มทำงาน คิดจะมาจริงจังรั

รย์ กูซีเร

่ต้องด่าก

องณวัฒน์ถอนห

ม่งก็ลาออกไปเลยนะมึง พวกกูตามหาไม่เจอ พอไปถามท

งณวัฒน์ถึงก

อย่าบอกนะว

กจะขอโ

ึงจะมาพูดเอาป่

อกี้มึงบอกว่ายาเหล็กนั้นมีลูกมีผัวแล้ว มึงจะ

่แล้ว แต่กูแค่ส

เรื่อง..

ลูกกูหรือ

ำไมมึงคิดอ

อย่างกับแกะกันออกมา” เขาสารภาพตามความเป็นจริง ไม่รู้อะไรดลใจให้เขาคิดแบบน

งดิ”) เรย์ทำน

งณวัฒน์พูดไ

ไปถามยายเหล็กดัดดู

สิ เมื่อกลางวันนี้ก็เล่นงาน

) เสียงเรย์ห

ี๋ยวนี้เลยมึง มึงนั่นแหละตัวกา

”) เรย์ลา

ึงกับกูก็เลวพอๆ กันนั่

เออ...ดีออก โตจะได้ทันใ

ำตอบชั

ังไ

ู้เลยนะ แ

กิดไม่ใช่ลูกมึง”) คำถามของ

ตอนนี้ยายเหล็กดัดนั้นสวยมากเลยเหรอ มึงถึงได้มานั่ง

ตาที่สะดุดใจ ทำใ

) เรย์ตะโกนใส

งจำรินไม่ได้

อนดูกันทุกซอกทุ

้ปา

กูรอฟังผล... กูต้องไป

ิงนะมึง แก่ๆ แล้ว

คนนั่นแหละที่ต้องไปด้วยกัน กูมันคนยังมีไฟโว้ย... ยี

กูอยากแช่งมึงจริงๆ ใ

้แหละ มึงมากรุงเท

ลงไปนอน นึกไปถึงใบหน้าของสองแม

ินมีผัวใหม่ โอ๊ย...ไม่โว้ย...’ เขา

ของร

งอยู่บนเตียง ก่อนจะหยิบหมอนที่นอนหนุนขึ้นมาว

ชั่ว อย่าให้มีโอกาส

ำหมัดเข้าใส่หมอนแรงๆ นึกว

้าของว

รินดามองหน้าตัวเองในกระจก ก่อนจะใ

ไปถึงป้องณวัฒน์ที่ทำใ

อก... ก๊อก... มีเส

ูบานนั้น มองเสื้อผ

ยืนยิ้มแป้นอยู่ก็แทบกระแทกประตูกลับ

เข้ามาสักหน่อย” เธอว่าให้ พอเห็นท่าทางมึนๆ ของป

ผมมารับคุณไ

ต้อง ฉันไม่

ักเสบ เขาให้กินติดต่อกัน ไ

เรื่องข

ูดกันดีๆ

เธอทำเสี

่างฉันว่า ฉันเป็นแค่คนรับจ้าง คุณจ้างบริษัท

.. เ

ิบข้าวของ ตัวเอ

็ได้มั้ง” เขาพูดขึ

สายตากลั

ู่

๋ย.

ังขึ้น พอเห็นว่าเป็นวิดีโอคอลที่ลูกชายโ

ะ ฉันจะคุยกับสามี แล้ว

น์ถึงกลั

มี.

ลูก” เธอเน้นสอง

ือขึ้นมาระดับอก ก่อ

อีกครั้ง แล้วพยั

์พูดออกเสียง ก่อ

านทันที เขานั่งไม่ติดที่นั่ง เปิดผ้าม่า

เปิดรับโบนัส

เปิด
เพลิงสิเน่หามายาลวง
เพลิงสิเน่หามายาลวง
“โปรยปราย "นี่ชุดมาทำงานหรือ" เขาเอ่ยถามเธอ ทำให้คนที่ถูกถามหันหน้ากลับมาดังขวับ ปึก... ร่างของเธอชนเข้ากลับแผงหน้าอก ด้วยส้นของรองเท้าที่สูงทำให้เธอสะดุด ป้องณวัฒน์รับร่างของเธอเอาไว้ทันที ตอนนี้รินดาเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของเขาเสียแล้ว เธอยกแขนขึ้นกัน แล้วผลักร่างของชายหนุ่มออกไปให้ห่างจากตัวอย่างแรง พลั่ก... ก่อนจะตามไปด้วยฝ่ามืออรหันต์ เผียะ เผียะ เผียะ ดารินฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของป้องณวัฒน์ ใบหน้าที่ถูกกระทบด้วยฝ่ามือแดงเงยขึ้นมาทันที ป้องณวัฒน์ถึงกับยกมือของตัวเองขึ้นมากุมหน้า "ฉันกับคุณไม่ได้เป็นอะไรกัน จะแต่งตัวยังไง คุณก็ไม่มีสิทธิ์มาวิจารณ์ หรือถามแบบเสียมารยาทแบบนี้" เธอหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธซึ่งทุกสิ่งมันสุมรวมก่อตัวอยู่ก่อนแล้ว "อืม..." ชายหนุ่มทำเสียง ยกมือขึ้นลูบปลายคางของตัวเอง ถามว่าเขาโกรธไหม เขาคิดว่าเขาเข้าใจความรู้สึกของรินดาดีนะ หญิงสาวที่ถูกพรากพรหมจรรย์ แล้วเขาก็ทิ้งเธอทันที ไม่เคยกลับไปพบเจออีกเลย "มีอะไรต้องให้รายละเอียดดิฉันอีกไหมคะ" เธอถามเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่เพิ่งใช้ฝ่ามือตบหน้าเขาไปเมื่อกี้นี้ เมื่อเขาไม่ตอบเธอก็สะบัดตัวหันหลังกลับไปทำงานเหมือนเดิม สวบ... อ้อมแขนใหญ่สวมกอดเข้าไปที่ด้านหลังของเธอทันที รั้งรัดร่างของเธอให้เข้ามาหาแนบชิดกาย ก่อนจะจรดปลายจมูกลงไปบนซอกคอขาวเนียน "อึ..." เธออุทานออกมาด้วยความตกใจ หันหน้ามามองใบหน้าคมเข้มของป้องณวัฒน์ที่อยู่ใกล้ๆ จุ๊บ... เขาจุ๊บปากของเธอทันที "ไอ้คนเลว" เธอด่าทอเขาออกไปทันที หมดความอดทนที่จะมาปั้นสีหน้าใส่ว่าไม่รู้สึกอะไรอีกแล้ว รินดากระทืบส้นสูงลงไปบนหลังเท้าของเขาทันที ปึก...ปึก...ปึก...ผลัวะ "โอ๊ย..." ป้องณวัฒน์ร้องลั่น รินดากระทุ้งศอก หันหน้าเข้าหาแล้วจับหัวไหล่ของเขาประเคนเข่า และฟันสันมือของตัวเธอใส่เข้าไปที่ตรงซอกคอของป้องณวัฒน์ดังผลัวะ "อะ... อึก... อุ... โอะ... โอ๊ย..." ดวงดาวขึ้นมาเต็มท้องฟ้า "อย่ามาแตะต้องตัวฉันอีก" เธอผลักร่างของเขาร่วงไปกองที่พื้น ใช้มือตบเข้าหากัน ก่อนจะชี้นิ้วใส่หน้าเขาแบบอารมณ์เสีย ป้องณวัฒน์ตัวงอเป็นกุ้งกองไปอยู่ที่พื้น ร่างกำยำที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ หมดสภาพอยู่ตรงนั้น เขาไม่ทันตั้งตัวต่างหากรินดาถึงได้เล่นงานเขาได้ง่ายๆ "โอ๊ย... ริน..." เขาเรียกชื่อเธอตามหลัง เห็นร่างของหญิงสาวไวๆ หายไปในอีกห้องหนึ่ง เธอไม่สนใจไยดี เดินจ้ำอ้าวๆ ออกไปจากห้องอย่างร้อนระอุในอารมณ์ 'สันดาน...' เธอก่นด่าเขาอยู่ในใจ”