icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เพลิงสิเน่หามายาลวง

บทที่ 7 อยากจะหักคอนาย

จำนวนคำ:1621    |    อัปเดตเมื่อ:21/05/2024

งกินยา ผมรู้ว่าคุณโกรธแล

บัดหน้า

ังขึ้นมาจนน่าเกลียด ป้องณวัฒน์ส่งยิ้ม

จะร้องขึ้น

าวขาอุ้มพาร่างของเธอวา

ง แล้ว

นไปเปิดตู้เย็นหยิบน้ำ

จัดการให้แม่บ้านเอาน้ำดื่มที่ไม่เย็นมาใ

้งไปหมด รินดากลืนน้ำลายลงคอ ตอนนี้ท้องไส้ก็ร้

วเขาก็เดินไปนั่งอยู่เก้าอี้ตรงกันข้าม และเริ่

ระชดประชันเขา จำใจตักข้าวใส่ปา

ยไหม”

หมือนไม่มีตัวตนอยู่ตรงนี้จะดี

สียงดังให้เธอได้ยิน เขากินข้า

ด เธอรู้ว่าเขามองจ้องตลอดเวล

เธอทำเสียงไอ แล้

ห่วง เธอเหมือนอยากจะปัดสะบัดมือใส่เขา

อส่งสายตามองค้อน ก่อนจะหยิบทิชชู

เธอหันซ้ายหันขวา เพราะจำไม่ได้แล้วว่

์รีบเดินไ

า สายตาของเด็กชาย คิ้วที่ดกเข้มเหมือนๆ กันกับเขา และปา

าสะดุดตากับเ

มือถือมาจ

ใส่ พอเห็นใบหน้าของลูกชายก็ใจเต้น หันไปสบต

ขอบใจ ครั้งต่อไปไม่ต้องน

กับน้องอินดี้แล้ว ซึ่งเธอจะทำเป็นประจำทุกวัน

ด็กน้อยน้ำเสียงเ

มาทางในห้องว่าป้องณวัฒน์จับจ้องเธ

ก่งของแม่ ทำการ

้ด้วยครับวันนี้ ครูบอกว่าอินดี้ตัวหนังส

รับ เก่งจั

วนะฮับ ว่าปิดเทอมแม่จะพาอินดี้ไ

รอก แต่ว่าอินดี้รับปากแม่แล

ู่แล้วฮับแม่” เด็กชายส่ง

่แม่ต้องเล่าเรื่องที่แม่ทำงานให้อินดี้ฟัง

นี้หรือคะ”

ะตู พอหันไปสบตากับป้องณวัฒน์เธอก็ทำคอแข็ง

ะว่าแม่จะกลับวันศุกร์ห

ึงกลับงงๆ

่อจะกลับลงมาจากส

แรงกับคำตอบโง่ๆ ของตัวเอง หันหน้

ดงานอยู่ อินดี้

นดี้ขออนุญาตดูการ์ตูนก่อ

ลูก กู๊ดไน

ำเสียงดังออกไปด

กลับแ

่ะ โน่

ดในหัวสมองของเขา เขาหยิบมือถือมาโทรหาเพื่อนที่เปิดสำนั

่างอ่อนล้า รู้ส

ถออกเสียง ก่อนจะแผ

เกลี

กของริน อายุเท่าไหร่

ินงุ่นง่านไปมาอยู่ในห้องของตัวเองที่อ

ย่างเนรมิตเหมือนเป็นบ้านหลังหนึ่ง ชายหนุ่มทำท่าจ

เห็นเป็นชื่อของเพื่อนเลิฟสมัยเร

้เร

อนักธุรกิจมือทอง ยุ่งมากเลยนะ

ียกชื่อเพื่อนอีกคร

ง ก็กูอะดิ

้ไหม” เขาถา

่ที่มึงควงเมื่อสา

่ใช

แล้วร

เราเรียนปีหนึ่ง ที่ว่ามึงจะแต

ความทรงจำกู วันๆ กูงานเยอะยุ่งม

นมึงไง

ไหม รินอะไรของมึงเนี่ย สารภาพกูจ

ลูกแล้ว รินดาแต่งง

เปิดรับโบนัส

เปิด
เพลิงสิเน่หามายาลวง
เพลิงสิเน่หามายาลวง
“โปรยปราย "นี่ชุดมาทำงานหรือ" เขาเอ่ยถามเธอ ทำให้คนที่ถูกถามหันหน้ากลับมาดังขวับ ปึก... ร่างของเธอชนเข้ากลับแผงหน้าอก ด้วยส้นของรองเท้าที่สูงทำให้เธอสะดุด ป้องณวัฒน์รับร่างของเธอเอาไว้ทันที ตอนนี้รินดาเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของเขาเสียแล้ว เธอยกแขนขึ้นกัน แล้วผลักร่างของชายหนุ่มออกไปให้ห่างจากตัวอย่างแรง พลั่ก... ก่อนจะตามไปด้วยฝ่ามืออรหันต์ เผียะ เผียะ เผียะ ดารินฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของป้องณวัฒน์ ใบหน้าที่ถูกกระทบด้วยฝ่ามือแดงเงยขึ้นมาทันที ป้องณวัฒน์ถึงกับยกมือของตัวเองขึ้นมากุมหน้า "ฉันกับคุณไม่ได้เป็นอะไรกัน จะแต่งตัวยังไง คุณก็ไม่มีสิทธิ์มาวิจารณ์ หรือถามแบบเสียมารยาทแบบนี้" เธอหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธซึ่งทุกสิ่งมันสุมรวมก่อตัวอยู่ก่อนแล้ว "อืม..." ชายหนุ่มทำเสียง ยกมือขึ้นลูบปลายคางของตัวเอง ถามว่าเขาโกรธไหม เขาคิดว่าเขาเข้าใจความรู้สึกของรินดาดีนะ หญิงสาวที่ถูกพรากพรหมจรรย์ แล้วเขาก็ทิ้งเธอทันที ไม่เคยกลับไปพบเจออีกเลย "มีอะไรต้องให้รายละเอียดดิฉันอีกไหมคะ" เธอถามเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่เพิ่งใช้ฝ่ามือตบหน้าเขาไปเมื่อกี้นี้ เมื่อเขาไม่ตอบเธอก็สะบัดตัวหันหลังกลับไปทำงานเหมือนเดิม สวบ... อ้อมแขนใหญ่สวมกอดเข้าไปที่ด้านหลังของเธอทันที รั้งรัดร่างของเธอให้เข้ามาหาแนบชิดกาย ก่อนจะจรดปลายจมูกลงไปบนซอกคอขาวเนียน "อึ..." เธออุทานออกมาด้วยความตกใจ หันหน้ามามองใบหน้าคมเข้มของป้องณวัฒน์ที่อยู่ใกล้ๆ จุ๊บ... เขาจุ๊บปากของเธอทันที "ไอ้คนเลว" เธอด่าทอเขาออกไปทันที หมดความอดทนที่จะมาปั้นสีหน้าใส่ว่าไม่รู้สึกอะไรอีกแล้ว รินดากระทืบส้นสูงลงไปบนหลังเท้าของเขาทันที ปึก...ปึก...ปึก...ผลัวะ "โอ๊ย..." ป้องณวัฒน์ร้องลั่น รินดากระทุ้งศอก หันหน้าเข้าหาแล้วจับหัวไหล่ของเขาประเคนเข่า และฟันสันมือของตัวเธอใส่เข้าไปที่ตรงซอกคอของป้องณวัฒน์ดังผลัวะ "อะ... อึก... อุ... โอะ... โอ๊ย..." ดวงดาวขึ้นมาเต็มท้องฟ้า "อย่ามาแตะต้องตัวฉันอีก" เธอผลักร่างของเขาร่วงไปกองที่พื้น ใช้มือตบเข้าหากัน ก่อนจะชี้นิ้วใส่หน้าเขาแบบอารมณ์เสีย ป้องณวัฒน์ตัวงอเป็นกุ้งกองไปอยู่ที่พื้น ร่างกำยำที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ หมดสภาพอยู่ตรงนั้น เขาไม่ทันตั้งตัวต่างหากรินดาถึงได้เล่นงานเขาได้ง่ายๆ "โอ๊ย... ริน..." เขาเรียกชื่อเธอตามหลัง เห็นร่างของหญิงสาวไวๆ หายไปในอีกห้องหนึ่ง เธอไม่สนใจไยดี เดินจ้ำอ้าวๆ ออกไปจากห้องอย่างร้อนระอุในอารมณ์ 'สันดาน...' เธอก่นด่าเขาอยู่ในใจ”