สุภาพบุรุษมาเฟีย (วิลสัน-พุทธมิกา)

่ก็ต้องแปลกใจเมื่ออยู่ ๆ ก็เห็นลุงแสงผู้เป็นหัวหน้าหมู่บ้า

ะ " ครูพุทธเอ่ยถามลุงแสงด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความเกรงอกเกรงใจ

งเอ่ยถามครูพุทธ ซึ่งเธอเองก็เหมือนจะแป

" ลุงแสงถอนหายใจยาวคล้าย ๆ กับมีเรื่องอยู่ในใจ

บ้านดีขึ้นมาก ชาวบ้านทุกคนรักครูและไม่เคยเห็นครูเป็

ื่องร้ายแรงและอาจจะส่งผลกระทบกับพวกเราทุกคนในหมู่บ้านแห่งนี้ด้วย" ผมขมวดคิ

ูดตะกุกตะกัก ผมก็ยิ่งงงเข้าไปอีก เพราะไ

ปหาสมุนไพรวันพรุ่งนี้ แต่บังเอิญมาเห็นเข้าเ

ค่ะ ลุงจะให้หนูทำอย่างไรก็บอกมาได้เลย" ลุงแสงมองหน้าครูพุทธแล้วหันมามองผมก่อนที่จะเอ

าเชื่อกันว่ามันจะทำให้วิญญาณของบรรพบุรุษโกรธเคือง และจะทำให้

น หนูจะไปจากหมู่บ้านนี้เอง ลุงไม่ต้องห่วงนะคะ" ครูพุทธเอ่ยขึ้น

ิดขึ้นจากการไม่ยับยั้งชั่งใจของผม เลยทำให้ครูพุทธต้องเดือดร้อนและถ้าทุกคนรู้เรื่องนี้ คนที่ต้องเสียหายก็คือเธอ ซึ่งผมจะไม่ยอ

เพื่อให้พวกท่านได้รับรู้ว่าคุณสองคนจะใช้ชีวิตอยู่ร

ผมพูดออกไปเหมือนคนละเมอ เพราะไม่คิดว่าเรื่องมันจ

ที่นี่เอง หนูขอเวลาลุงสักสองสามวัน แล้วจะรีบออกไป

กับลุงแสง ครูพุทธถึงกับอ้าปากค้าง ส่วน

มรับ ครูพุทธเป็นคนดี ลุงรับรองว่าพ่อหนุ่มต้องภูมิใจที่ได้ครูไปเป็นเมีย" ล

ุษ ลุงจะรีบไปบอกชาวบ้านให้เตรียมข้าวของให้พร้อม พ่อหนุ่มกับครูก็เตรียมตัวให้พร้อมด้วยก็แล

นยินดีออกจากหมู่บ้านไปแค่นั้นเรื่องก็จะจบ" ครู

่อยากให้คุณออกไปจากที่นี่ เพราะทุกคนรักคุณมาก"ครูพุทธเงยหน้าขึ้นพร้อมกับก

เกิดคุณมีภรรยาอยู่แล้วฉันไม่กลายเป็นคนเลวที่ไปแย่งสามีของคนอื่นเหรอคะ" ผมถึงกับลอบยิ้มเมื่

รีบยืนยันสถานะตัวเองออกไป นี่ถ้าไม่ติดว่ายังไม่อยากให้ใครรู้

มาถูกจับมัดมือชกรับผิดชอบฉันแบบนี้" ให้ตายเถอะ .. ผมอยากจะจับเธอ

ต่งงานกับคุณ แต่ตอนนี้คุณควรทำหน้าที่ของว่าที่ภรรยาที่น่ารักโดยการทำอาหารให้ผมทานก่อน เพ

ด้ไหมคะ" ผมขมวดคิ้วมุ่น เพราะไม่

กจนเธอถึงกับใช้มือเรียวมาดันใบหน้าหล่อคมขอ

ี่เอาไว้ เพื่อให้พวกเขาได้สบายใจ ส่วนเรื่องของเ

เด็ดขาด สบายใจได้ครับ" ผมชิงตอบออกไป

ไรกังวลใจบ้างเลยเหรอคะ?" ดวงตากลมโตจ้องมองผมตาแป๋ว ผมจะไปกังว

าสองคนได้ไหมครับ มันดูห่างเหินกันไปหน่

้าสงสัย .. ให้ตายเถอะ เธอจะรู้ไหมว่ามันน่ารักเป็

วแทนตัวเองว่า หนู ได้ไหมคร

ายตาลงต่ำ ดูท่าทางเหมือนจะกระดากอายจ

ล์สิครับ" ยัยหนูของผมดูเหมือนจะเขินจริ

่วิลล์คงได้หิวข้าวตายแน่ ๆ " ยัยหนูของผมพูดจบก็รีบหันหลัง

รกหินใบใหญ่ออกมาวางไว้ที่โต๊ะเตรียมอาหาร เธอจึงปล่อยให้ผมช่ว

กมาทำอะไ

ด้หรือเปล่าคะ" นั่นแน่.. เรียกพี่วิลล์

พร้อมกับยกเครื่องแกงมานั่งใกล้ ๆ กับผม ส่วนผมก็ชะเง้อดูว่าเธอจะทำอะไรบ้าง ปกติไม่เ

เน้นเปรี้ยวหวานแล้วก็เผ็ดนิดหน่อย" เธอ

ากทำอาหารเป็นบ้าง" ผมเอ่ยเย้าแหย่

แล้วก็เอาพริกแห้งเม็ดใหญ่ ๆ แบบนี้มาตัดแล้วเอาเม็ดออก แช

มด้วยพริกแห้งที่แช่น้ำไว้เอามาบีบ ๆ เอาน้ำออก แล้วก็ใส่กะปิลงไปนิดหน่อย ตา

ด็นออกมาแทบจะหมด ยัยหนูเลยขอสากมาตำให้ดูเป็นตัวอย่างก่อน ผมนี่ถึงกับทึ่งเลย เพราะกว่ามันจะแหลกค

เธอก็บอกว่ามันคือกระชาย จะใส่หรือไม่ใส่ก็ได้ แล้วแต่คนชอบ แต่เธอชอบใส่เพราะหอมดี หลังจากแกะเนื้อปลาต้มสุกโขลกใส่ให้ละเอียดก็เ

๊บเดียวเธอก็ไล่ให้ผมกลับไปที่บ้านพักของตัวเอง ซึ่งผมพยายามอ้อนขออยู่ต่อแล้ว แต่เธอไม่อนุญาต แต

่ะ ไม่ค่อยเห่อเลยนะ คำก็ว่าที่เมีย สองคำก็ว่าที่เมีย เรียกยัยหนูอย่างนั