icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ราคี(ร้าย)รักอชิระ

บทที่ 1 เหนือความคาดคิด

จำนวนคำ:3769    |    อัปเดตเมื่อ:23/05/2024

าบอบนวด แม้ว่าธุรกิจครอบครัวจะมีให้ดูแล แต่ความรักสนุก ความชอบเที่ยวทำให้เขาปล่อยให้น้องชายอย่างอชิตะดูแลกิจการของครอบครัว ส่วนตัว

อของเขาจากไปเมื่อสี่ปีก่อนด้วยโรคหัวใจล้มเหลว ส่วนแม่ที่รักก็ยังสุขภาพแข็งแรงเหมือนสาวๆ และน้องชายของอชิตะ

าก็เพลย์บอยไม้เลื้อยดีๆ ที่สาวๆ ควรจะเลี่ยงเจอ และมาปีนี้มันถึงเวลาแล้ว พรพจีแม่ของเขาจึงทวงคำสั

ก๊อก

ครรบกวนเวลาทำงานเท่าไหร่ แต่ช่วงนี้จิตใจของเขาว้าวุ่นไม่มีสมาธิ เอกสารกองโตตรงหน้าก็ไม่อ

ไรรึเ

ขอพบคุณ

ดใคร แล้วตอนนี้ไนต

กเธอแล้วว่าไม่ได้นัด ให้เข้าพบไม่ได้

าข

พเหตุการณ์ในวันนั้นก็ย้อนศรเข้ามาในความคิด จากที่ไม่คิดและลืมไปแล้ว เพราะมันผ่านมาสี่เดือนแล้

นของตัวเองออกไปเมื่อเห็นหญิงสาวหน้าหวาน นัย

ออกจากห้องทำงานของเจ้านายออกไ

ู้หญิงทุกคนที่ผ่านมาเจอ หัวใจดวงน้อยที่เต้นปกติก็เต้นแรงตื่นเต้นเมื่อเรื่องราวในคืนนั้นมันย้อนเข้ามาในหัวเพื

อมองเห็นร่างเล็กที่เคยผอมบางเมื่อสี

่นั่งตรงข้ามโต๊ะทำงานของชายหนุ่มออกมานั่ง เม

ดุ้งดีดตัวลุกขึ

ำเรื่องราวของเราไม่ได้” หญิงสาวหยิบเอกสารการฝา

เธอหายออกไปจากชีวิตเขาตั้ง 4 เดือน อยู่ๆ จะมาบอกว่าท้อง เธอควรจะมาบอกเขาตั้ง

นนี้ลูกก็ได้สิบสี่สัปดาห์แล้ว ระยะเวลาก็น่าจะชัดอย

ต่ที่ตั้งท้อง เธอก็ไปทำงานพิเศษไม่ได้ และไม่ได้ไปเรียนด้วย เพราะเจ้าตัวเล็กในท้องไม่ให้ความร่วมมือ พาขวัญแพ้ท้องหนักจนไม่สามารถไปไหนมาไหนได้นอกจากอยู่ห้องกินเงินเก็บน้อยนิดของตัวเอง และเงินเก็บที่มีก็เริ่มหมดลงเรื่อยๆ จนตอนนี้ไม่มีจ่ายค่าเช่าห้องพักราคา 1,400 บาทเท่านั้นเอง ใช่...มันเงินไม่เยอะ แต่เธอก็ไม่มีปัญญาจะจ่าย และตอนน

ยว อย่าเอาลูกมายัดเยียดให้ฉันหน่

กำลังทรัพย์ มีทุกอย่างให้เขา แต่ฉันไม่มี” เธอบอกเขา พาขวัญรู้อยู่แล้วว่าเขาต้

นรวยใช่ไหม เธอ

ฉันไม่เรียกร้องคุณเลย แต่ตอนนี้ฉันไม่มีที่ไป แม้แต่เงินติดตัวสักแดง

ดจบเขาก็นั่งลงเปิดดึงลิ้นชักนำสมุดเช็คออกมาเซ็นให้

ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก เด

ป็นลูกของเขาจริงหรือเธออยากได้เงินกันแน่ บางทีหลังจากครั้งแรกไปแล้ว พาขวัญอาจไปเร่นอนกับคนอื่นก็ได้ แล้วสองมือใหญ่ก็กำแน่น เ

่เขาส่งยื่นมาให้แล้วก

ารเงินของคุณ ฉันต้องการแค่ให้คุณรับลูกของฉันเป็นลูกเ

ด้วยความโกรธเมื่อถูกหญิงต่ำต้

ได้ต้องการ สิ่งที่ฉันต้องการคือต้

่ได้ ฉันกำลังจะ

ุณแค่รับเขาเป็น

ยังไงว่าเด็กนั่

งครรภ์ก็อายุครรภ์เท่าที่หล่อนบอก และที่สำคัญเขาไม่ได้ป้องกันสักครั้งที่ฝากกายอุ่นร้อนในกายสาวคับแน่น ‘อืม...เป็นอะไรของแกวะอชิ

รตรวจดีเอ็นเอ

ะไรอี

้ฉันคลอดเ

ออกมาแล้วผลตรวจออกมาว่าเด็กเป็นลูกของฉ

้ยงลูก เพราะปกติลำพังชีวิตในแต่ละวันฉันยังเอาตัวรอด

ราะอีกแค่ไม่กี่เดือน เขาจะต้องแต่งงานกับแก้วตา คู่หมั้นสาวแล้ว ถ้าหากพาผู้หญิงท้องเข้าไปในบ้าน แม่ของเขาคงไม่พอใจแน่ แต่

่อที่ในอนาคตข้างหน้าถ้าลูกเป็นของฉัน ลูกเป็นสิทธิ์ของฉันคนเดียวทันทีที่รู้ผลและเธอก็ต้องหายไปเงียบๆ จากชีวิตของฉัน แต่ถ้าเด็กไม่ใช่ลูกของฉัน เธอต้องพาลูกของเธอ

ิด เพราะตอนนี้เธอคิดถึงแค่ลูก ส่วนชีวิตของเธอมัน

งฉันร่างสัญญาแล้วพรุ่งนี

งกันได้แล้ว เขาจึงบอกไล่เธอ ตอนนี้เขาเครียด ถ้าหากแม่ที่รัก

ณแล้วยังไงคะว่าตอนนี้ฉั

ำมาว่าหล่อนไม่ได้ “งั้นขึ้นไปพักที่ห้องพักส่วนตั

” พาขวัญยกมือไหว้ขอบคุณชายหนุ่ม แม้ว่า

ลูก ไม่ต้อง

แล้วเหรอคะ

บ...ยังไม่ตรวจดีเอ็นเ

่งทันที แล้วก็หลับตาพร้อมกับยกมือขึ้นมานวดขมับตัวเองเบาๆ ด้วยความหงุดหงิดและเครียด มีหลายๆ เรื่องทำใ

็มาถึง หญิงสาวหน้าหวานเดินเข้ามาในไนต์คลับหรูที่ยังไม่เปิดบริการ แต่เธอเป็นคู่หมั้น

ักครั้ง สายตาของเขามีแต่ความอบอุ่นเอ็นดูเธอแบบน้องสาวเท่านั้น แต่แก้วตาก็หวังว่า

ิเองค่ะ” เธอบอกพนักงานที่เดินนำหน้

รั

่ม ชั้นสองที่พนักงานบอกว่าตอนนี้เขาทำงานอยู่และก

ก๊อก

นถามคนเคาะประตูห้องตัวเอง

ด้ยินเสียงห้วนตะโกนออกมา แก้วตาก็ผลักเป

าพนักงานน่ะ” เขารีบเปลี่ยนสีหน้

นค่ะ แต่ทำไม...” เธอถามพร้อมกับมองสำรวจไปรอบๆ ห้อง ด

ี่มีธุระอะไรรึเปล่าครับ” น้ำเสียงสุภาพเอ่ยและส

วันปกติหล่อนไม่ค่อยได้เจอคู่หมั้นหนุ่ม เพราะเขาจะนอนพักผ

พร้อมกับก้มมองนาฬิกาที่ข้อมือ

อชิกินอะ

ั้นไปกินม

ามคู่หมั้นสาวอย่างใส่ใจ เขาเอ็นดูหล่อนเหมือนน้องสาวเท่าน

ตี๋ยวข้างท

ไนต์คลับพี่ไปอีกซอยนะ ร้านนั้นอร่อยมา

บคุณนะค

ที่ของพี่อยู

ทคแคร์เอาใจใส่เธอแบบนี้สินะ หญิงสาวมองคู่หมั้นหนุ่มที่หยิบกระเป๋าสตางค์และกุญแจร

นเถอะ

ตาได้แต่มองตาม เขาไม่เคยจับมือเธอเดินหรือเดินไปพร้อมกัน เขามักเดินน

เปิดรับโบนัส

เปิด
ราคี(ร้าย)รักอชิระ
ราคี(ร้าย)รักอชิระ
“'เธอจะต้องจากไปทันทีที่คลอดลูกให้ฉัน' นาย "อชิระ" นั่งแทบไม่ติดเก้าอี้เมื่ออยู่ๆ ก็มีผู้หญิงเดินเข้ามาบอกว่ากำลัง 'อุ้มท้อง' ลูกของตน ส่วน "พาขวัญ" เธอจำเป็นต้องบอก 'พ่อของลูก' เพราะตนเองอับจนหนทางจนปัญญาที่จะดูแลลูกน้อยที่จะเกิดมา ขนาดลำพังตัวเองทุกวันยังแทบจะเอาตัวไม่รอดแล้วลูกล่ะ เธอไม่ต้องการให้ลูกมาลำบากกับตนจึงยอมทำสัญญาเฉือนใจตนกับพ่อของลูก +++++ "ว่าไงนะ" เขาสะดุ้งดีดตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที "ฉันท้องกับคุณ นี่คุณความจำเสื่อมหรือยังไงถึงจำเรื่องราวของเราไม่ได้" หญิงสาวหยิบเอกสารการฝากครรภ์ยื่นให้เขา ถึงจะรับไปแต่เขาก็แค่ปรายตามอง "แน่ใจได้ยังไงว่าเด็กนั่นเป็นลูกของฉัน พาขวัญ" จะให้เขาเชื่อได้ยังไง ในเมื่อเธอหายออกไปจากชีวิตเขาตั้ง 4 เดือน อยู่ๆ จะมาบอกว่าท้อง เธอควรจะมาบอกเขาตั้งแต่ต้นไม่ใช่ตอนนี้หรือว่าเธอมีอะไรปิดบังเขาอยู่ อชิระหรี่ตามองอย่างใช้ความคิด "ก็ฉันนอนกับคุณแค่คนเดียว และแค่คืนนั้นคืนเดียว ตอนนี้ลูกก็ได้สิบสี่สัปดาห์แล้ว ระยะเวลาก็น่าจะชัดอยู่แล้วว่าใครเป็นพ่อ" เธอจ้องมองเขาด้วยสายตาผิดหวัง +++++ "ไปเก็บของของเธอแล้วไปซะขวัญ" อชิระบอกกับคนที่ยืนน้ำตาคลอมองตามแม่ของเขาที่อุ้มลูกของเธอเข้าไปในบ้าน "ค่ะ ขวัญฝากคุณอชิดูแลลูกด้วยนะคะ ต่อไปนี้ขวัญคงไม่ได้อยู่กับเขา น้ำนมที่ขวัญปั๊มไว้ให้เขาจะกินได้ถึงสามเดือน" เธอบอกชายหนุ่มทั้งน้ำตา "แน่นอนอยู่แล้ว นั่นลูกฉัน ฉันต้องดูแลน้องซันได้ดีอยู่แล้ว แล้วเธอจะไปอยู่ไหนคิดไว้รึยัง" ทั้งๆ ที่บอกตัวเองแล้วว่าพาขวัญจะไปอยู่ไหนก็เรื่องของเธอ แต่ก็อดอยากรู้ไม่ได้ว่าหลังจากนี้หญิงสาวจะไปอยู่ไหน "ยังเลยค่ะ แต่ว่าจะไปขออยู่กับเพื่อนสักพักก่อนค่ะช่วงนี้" เธอบอกเขา "เพื่อนคนไหน" อชิระถามอย่างสงสัย เพราะเขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเธอมีเพื่อน จะมีก็แต่คนที่ทำงานที่ไนต์คลับของเขาเท่านั้นที่เขารู้จัก "กี้ค่ะ ขวัญจะไปขออยู่กับกี้ก่อนแล้วค่อยหาที่อยู่เป็นของตัวเอง" "อือ...ใช้เงินที่ฉันให้ไปให้เป็นประโยชน์ล่ะ" "ค่ะ ขวัญจะใช้ให้เป็นประโยชน์ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมานะคะ" "ขอบคุณเหมือนกันที่มีลูกที่น่ารักให้ฉัน เธอไปเถอะ" แล้วเขาก็เดินเข้าไปในบ้านทันทีโดยไม่หันกลับมามองเธอที่ยืนน้ำตาคลออยู่เบื้องหลัง พาขวัญมองแผ่นหลังกว้างที่ห่างไกลออกไปเรื่อยๆ ทั้งน้ำตา ทุกอย่างมันสิ้นสุดตรงนี้แล้ว ทางของเธอและเขามันเป็นเพียงแค่เส้นขนาน เขาเป็นถึงเจ้าชายที่อยู่บนหอคอย แล้วเธอล่ะเป็นใคร เป็นแค่ผู้หญิงกระจอกๆ คนหนึ่งที่ชีวิตครั้งหนึ่งถูกโชคชะตาผลักมาเจอเขา แล้วสุดท้ายโชคชะตาก็ผลักไสเธอออกไปจากเขา "ขวัญรักคุณกับน้องซันมากนะคะ คุณกับลูกจะอยู่ในใจขวัญตลอดไปค่ะ อึก!" เธอพึมพำบอกรักด้วยน้ำเสียงสั่นเครือมองคนที่เดินจากไป ก่อนจะหมุนตัวเดินไปทางห้องของตัวเองเพื่อเก็บข้าวของ ***นิยายเรื่องนี้เขียนขึ้นตามจินตนาการของนักเขียนเท่านั้นค่ะ”
1 บทที่ 0 บทนำ2 บทที่ 1 เหนือความคาดคิด3 บทที่ 2 สัญญา4 บทที่ 3 ผู้หญิงชั้นต่ำ5 บทที่ 4 ชีวิตในบ้านหลังใหญ่6 บทที่ 5 ขอนอนด้วยได้ไหม7 บทที่ 6 พ่ายแพ้8 บทที่ 7 เมื่อไหร่จะไปให้พ้น9 บทที่ 8 ไม่อาจพูดว่าคิดถึงได้10 บทที่ 9 เจ็บก็ต้องทน11 บทที่ 10 ต่างจากกลางคืน12 บทที่ 11 ร้าวไปทั้งใจ13 บทที่ 12 อยากหยุดเวลาไว้ ณ ตรงนี้14 บทที่ 13 เวลาที่เหมือนฝัน15 บทที่ 14 เวลาเดินถอยห่าง16 บทที่ 15 เลื่อนลอย17 บทที่ 16 ฉันพยายามแล้ว แต่ก็...ไม่ได้18 บทที่ 17 ได้แต่บอกรักในใจ19 บทที่ 18 ยิ่งใกล้วันยิ่งเจ็บ20 บทที่ 19 ได้แต่สมเพชตัวเอง21 บทที่ 20 แค่เศษเสี้ยวเวลา22 บทที่ 21 ฉันและเธอ23 บทที่ 22 อยากจะให้เป็นแบบนี้ไปนานๆ24 บทที่ 23 กลับเข้าสู่ภาวะปกติ25 บทที่ 24 ไม่อยากให้เขาเป็นของคนอื่น26 บทที่ 25 วิวาห์ร้าวกับอีกหนึ่งชีวิตที่เพิ่มมา27 บทที่ 26 ห้องหอที่ถูกลืม28 บทที่ 27 ผิดอะไร29 บทที่ 28 เป็นคนอื่นต่อกันไปแล้ว30 บทที่ 29 ถนนชีวิตที่ต้องเดิน31 บทที่ 30 สุดท้ายก็ลืมเธอไม่ได้32 บทที่ 31 ทำได้เพียงแค่คิดถึง33 บทที่ 32 เธอเป็นของฉันคนเดียว34 บทที่ 33 ใจมันรักหรือเพราะความเคยชินกับการที่มีเธอกันแน่35 บทที่ 34 คุณมาทำไม36 บทที่ 35 กลับบ้านเรานะขวัญ (บอกรักตอนนี้ไม่สายไปใช่ไหม)37 บทที่ 36 ตอนพิเศษ ปรารถนาร้อนคืนสวาท