icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ราคี(ร้าย)รักอชิระ

บทที่ 1 เหนือความคาดคิด

จำนวนคำ:3769    |    อัปเดตเมื่อ:23/05/2024

าบอบนวด แม้ว่าธุรกิจครอบครัวจะมีให้ดูแล แต่ความรักสนุก ความชอบเที่ยวทำให้เขาปล่อยให้น้องชายอย่างอชิตะดูแลกิจการของครอบครัว ส่วนตัว

อของเขาจากไปเมื่อสี่ปีก่อนด้วยโรคหัวใจล้มเหลว ส่วนแม่ที่รักก็ยังสุขภาพแข็งแรงเหมือนสาวๆ และน้องชายของอชิตะ

าก็เพลย์บอยไม้เลื้อยดีๆ ที่สาวๆ ควรจะเลี่ยงเจอ และมาปีนี้มันถึงเวลาแล้ว พรพจีแม่ของเขาจึงทวงคำสั

ก๊อก

ครรบกวนเวลาทำงานเท่าไหร่ แต่ช่วงนี้จิตใจของเขาว้าวุ่นไม่มีสมาธิ เอกสารกองโตตรงหน้าก็ไม่อ

ไรรึเ

ขอพบคุณ

ดใคร แล้วตอนนี้ไนต

กเธอแล้วว่าไม่ได้นัด ให้เข้าพบไม่ได้

าข

พเหตุการณ์ในวันนั้นก็ย้อนศรเข้ามาในความคิด จากที่ไม่คิดและลืมไปแล้ว เพราะมันผ่านมาสี่เดือนแล้

นของตัวเองออกไปเมื่อเห็นหญิงสาวหน้าหวาน นัย

ออกจากห้องทำงานของเจ้านายออกไ

ู้หญิงทุกคนที่ผ่านมาเจอ หัวใจดวงน้อยที่เต้นปกติก็เต้นแรงตื่นเต้นเมื่อเรื่องราวในคืนนั้นมันย้อนเข้ามาในหัวเพื

อมองเห็นร่างเล็กที่เคยผอมบางเมื่อสี

่นั่งตรงข้ามโต๊ะทำงานของชายหนุ่มออกมานั่ง เม

ดุ้งดีดตัวลุกขึ

ำเรื่องราวของเราไม่ได้” หญิงสาวหยิบเอกสารการฝา

เธอหายออกไปจากชีวิตเขาตั้ง 4 เดือน อยู่ๆ จะมาบอกว่าท้อง เธอควรจะมาบอกเขาตั้ง

นนี้ลูกก็ได้สิบสี่สัปดาห์แล้ว ระยะเวลาก็น่าจะชัดอย

ต่ที่ตั้งท้อง เธอก็ไปทำงานพิเศษไม่ได้ และไม่ได้ไปเรียนด้วย เพราะเจ้าตัวเล็กในท้องไม่ให้ความร่วมมือ พาขวัญแพ้ท้องหนักจนไม่สามารถไปไหนมาไหนได้นอกจากอยู่ห้องกินเงินเก็บน้อยนิดของตัวเอง และเงินเก็บที่มีก็เริ่มหมดลงเรื่อยๆ จนตอนนี้ไม่มีจ่ายค่าเช่าห้องพักราคา 1,400 บาทเท่านั้นเอง ใช่...มันเงินไม่เยอะ แต่เธอก็ไม่มีปัญญาจะจ่าย และตอนน

ยว อย่าเอาลูกมายัดเยียดให้ฉันหน่

กำลังทรัพย์ มีทุกอย่างให้เขา แต่ฉันไม่มี” เธอบอกเขา พาขวัญรู้อยู่แล้วว่าเขาต้

นรวยใช่ไหม เธอ

ฉันไม่เรียกร้องคุณเลย แต่ตอนนี้ฉันไม่มีที่ไป แม้แต่เงินติดตัวสักแดง

ดจบเขาก็นั่งลงเปิดดึงลิ้นชักนำสมุดเช็คออกมาเซ็นให้

ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก เด

ป็นลูกของเขาจริงหรือเธออยากได้เงินกันแน่ บางทีหลังจากครั้งแรกไปแล้ว พาขวัญอาจไปเร่นอนกับคนอื่นก็ได้ แล้วสองมือใหญ่ก็กำแน่น เ

่เขาส่งยื่นมาให้แล้วก

ารเงินของคุณ ฉันต้องการแค่ให้คุณรับลูกของฉันเป็นลูกเ

ด้วยความโกรธเมื่อถูกหญิงต่ำต้

ได้ต้องการ สิ่งที่ฉันต้องการคือต้

่ได้ ฉันกำลังจะ

ุณแค่รับเขาเป็น

ยังไงว่าเด็กนั่

งครรภ์ก็อายุครรภ์เท่าที่หล่อนบอก และที่สำคัญเขาไม่ได้ป้องกันสักครั้งที่ฝากกายอุ่นร้อนในกายสาวคับแน่น ‘อืม...เป็นอะไรของแกวะอชิ

รตรวจดีเอ็นเอ

ะไรอี

้ฉันคลอดเ

ออกมาแล้วผลตรวจออกมาว่าเด็กเป็นลูกของฉ

้ยงลูก เพราะปกติลำพังชีวิตในแต่ละวันฉันยังเอาตัวรอด

ราะอีกแค่ไม่กี่เดือน เขาจะต้องแต่งงานกับแก้วตา คู่หมั้นสาวแล้ว ถ้าหากพาผู้หญิงท้องเข้าไปในบ้าน แม่ของเขาคงไม่พอใจแน่ แต่

่อที่ในอนาคตข้างหน้าถ้าลูกเป็นของฉัน ลูกเป็นสิทธิ์ของฉันคนเดียวทันทีที่รู้ผลและเธอก็ต้องหายไปเงียบๆ จากชีวิตของฉัน แต่ถ้าเด็กไม่ใช่ลูกของฉัน เธอต้องพาลูกของเธอ

ิด เพราะตอนนี้เธอคิดถึงแค่ลูก ส่วนชีวิตของเธอมัน

งฉันร่างสัญญาแล้วพรุ่งนี

งกันได้แล้ว เขาจึงบอกไล่เธอ ตอนนี้เขาเครียด ถ้าหากแม่ที่รัก

ณแล้วยังไงคะว่าตอนนี้ฉั

ำมาว่าหล่อนไม่ได้ “งั้นขึ้นไปพักที่ห้องพักส่วนตั

” พาขวัญยกมือไหว้ขอบคุณชายหนุ่ม แม้ว่า

ลูก ไม่ต้อง

แล้วเหรอคะ

บ...ยังไม่ตรวจดีเอ็นเ

่งทันที แล้วก็หลับตาพร้อมกับยกมือขึ้นมานวดขมับตัวเองเบาๆ ด้วยความหงุดหงิดและเครียด มีหลายๆ เรื่องทำใ

็มาถึง หญิงสาวหน้าหวานเดินเข้ามาในไนต์คลับหรูที่ยังไม่เปิดบริการ แต่เธอเป็นคู่หมั้น

ักครั้ง สายตาของเขามีแต่ความอบอุ่นเอ็นดูเธอแบบน้องสาวเท่านั้น แต่แก้วตาก็หวังว่า

ิเองค่ะ” เธอบอกพนักงานที่เดินนำหน้

รั

่ม ชั้นสองที่พนักงานบอกว่าตอนนี้เขาทำงานอยู่และก

ก๊อก

นถามคนเคาะประตูห้องตัวเอง

ด้ยินเสียงห้วนตะโกนออกมา แก้วตาก็ผลักเป

าพนักงานน่ะ” เขารีบเปลี่ยนสีหน้

นค่ะ แต่ทำไม...” เธอถามพร้อมกับมองสำรวจไปรอบๆ ห้อง ด

ี่มีธุระอะไรรึเปล่าครับ” น้ำเสียงสุภาพเอ่ยและส

วันปกติหล่อนไม่ค่อยได้เจอคู่หมั้นหนุ่ม เพราะเขาจะนอนพักผ

พร้อมกับก้มมองนาฬิกาที่ข้อมือ

อชิกินอะ

ั้นไปกินม

ามคู่หมั้นสาวอย่างใส่ใจ เขาเอ็นดูหล่อนเหมือนน้องสาวเท่าน

ตี๋ยวข้างท

ไนต์คลับพี่ไปอีกซอยนะ ร้านนั้นอร่อยมา

บคุณนะค

ที่ของพี่อยู

ทคแคร์เอาใจใส่เธอแบบนี้สินะ หญิงสาวมองคู่หมั้นหนุ่มที่หยิบกระเป๋าสตางค์และกุญแจร

นเถอะ

ตาได้แต่มองตาม เขาไม่เคยจับมือเธอเดินหรือเดินไปพร้อมกัน เขามักเดินน

เปิดรับโบนัส

เปิด
ราคี(ร้าย)รักอชิระ
ราคี(ร้าย)รักอชิระ
“'เธอจะต้องจากไปทันทีที่คลอดลูกให้ฉัน' นาย "อชิระ" นั่งแทบไม่ติดเก้าอี้เมื่ออยู่ๆ ก็มีผู้หญิงเดินเข้ามาบอกว่ากำลัง 'อุ้มท้อง' ลูกของตน ส่วน "พาขวัญ" เธอจำเป็นต้องบอก 'พ่อของลูก' เพราะตนเองอับจนหนทางจนปัญญาที่จะดูแลลูกน้อยที่จะเกิดมา ขนาดลำพังตัวเองทุกวันยังแทบจะเอาตัวไม่รอดแล้วลูกล่ะ เธอไม่ต้องการให้ลูกมาลำบากกับตนจึงยอมทำสัญญาเฉือนใจตนกับพ่อของลูก +++++ "ว่าไงนะ" เขาสะดุ้งดีดตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที "ฉันท้องกับคุณ นี่คุณความจำเสื่อมหรือยังไงถึงจำเรื่องราวของเราไม่ได้" หญิงสาวหยิบเอกสารการฝากครรภ์ยื่นให้เขา ถึงจะรับไปแต่เขาก็แค่ปรายตามอง "แน่ใจได้ยังไงว่าเด็กนั่นเป็นลูกของฉัน พาขวัญ" จะให้เขาเชื่อได้ยังไง ในเมื่อเธอหายออกไปจากชีวิตเขาตั้ง 4 เดือน อยู่ๆ จะมาบอกว่าท้อง เธอควรจะมาบอกเขาตั้งแต่ต้นไม่ใช่ตอนนี้หรือว่าเธอมีอะไรปิดบังเขาอยู่ อชิระหรี่ตามองอย่างใช้ความคิด "ก็ฉันนอนกับคุณแค่คนเดียว และแค่คืนนั้นคืนเดียว ตอนนี้ลูกก็ได้สิบสี่สัปดาห์แล้ว ระยะเวลาก็น่าจะชัดอยู่แล้วว่าใครเป็นพ่อ" เธอจ้องมองเขาด้วยสายตาผิดหวัง +++++ "ไปเก็บของของเธอแล้วไปซะขวัญ" อชิระบอกกับคนที่ยืนน้ำตาคลอมองตามแม่ของเขาที่อุ้มลูกของเธอเข้าไปในบ้าน "ค่ะ ขวัญฝากคุณอชิดูแลลูกด้วยนะคะ ต่อไปนี้ขวัญคงไม่ได้อยู่กับเขา น้ำนมที่ขวัญปั๊มไว้ให้เขาจะกินได้ถึงสามเดือน" เธอบอกชายหนุ่มทั้งน้ำตา "แน่นอนอยู่แล้ว นั่นลูกฉัน ฉันต้องดูแลน้องซันได้ดีอยู่แล้ว แล้วเธอจะไปอยู่ไหนคิดไว้รึยัง" ทั้งๆ ที่บอกตัวเองแล้วว่าพาขวัญจะไปอยู่ไหนก็เรื่องของเธอ แต่ก็อดอยากรู้ไม่ได้ว่าหลังจากนี้หญิงสาวจะไปอยู่ไหน "ยังเลยค่ะ แต่ว่าจะไปขออยู่กับเพื่อนสักพักก่อนค่ะช่วงนี้" เธอบอกเขา "เพื่อนคนไหน" อชิระถามอย่างสงสัย เพราะเขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเธอมีเพื่อน จะมีก็แต่คนที่ทำงานที่ไนต์คลับของเขาเท่านั้นที่เขารู้จัก "กี้ค่ะ ขวัญจะไปขออยู่กับกี้ก่อนแล้วค่อยหาที่อยู่เป็นของตัวเอง" "อือ...ใช้เงินที่ฉันให้ไปให้เป็นประโยชน์ล่ะ" "ค่ะ ขวัญจะใช้ให้เป็นประโยชน์ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมานะคะ" "ขอบคุณเหมือนกันที่มีลูกที่น่ารักให้ฉัน เธอไปเถอะ" แล้วเขาก็เดินเข้าไปในบ้านทันทีโดยไม่หันกลับมามองเธอที่ยืนน้ำตาคลออยู่เบื้องหลัง พาขวัญมองแผ่นหลังกว้างที่ห่างไกลออกไปเรื่อยๆ ทั้งน้ำตา ทุกอย่างมันสิ้นสุดตรงนี้แล้ว ทางของเธอและเขามันเป็นเพียงแค่เส้นขนาน เขาเป็นถึงเจ้าชายที่อยู่บนหอคอย แล้วเธอล่ะเป็นใคร เป็นแค่ผู้หญิงกระจอกๆ คนหนึ่งที่ชีวิตครั้งหนึ่งถูกโชคชะตาผลักมาเจอเขา แล้วสุดท้ายโชคชะตาก็ผลักไสเธอออกไปจากเขา "ขวัญรักคุณกับน้องซันมากนะคะ คุณกับลูกจะอยู่ในใจขวัญตลอดไปค่ะ อึก!" เธอพึมพำบอกรักด้วยน้ำเสียงสั่นเครือมองคนที่เดินจากไป ก่อนจะหมุนตัวเดินไปทางห้องของตัวเองเพื่อเก็บข้าวของ ***นิยายเรื่องนี้เขียนขึ้นตามจินตนาการของนักเขียนเท่านั้นค่ะ”