ผู้หญิงของมาเฟีย Season 2 ตอน มาเฟียพิสูจน์รัก

็นัดหมายเพื่อนเจอกันอีกครั้งที่จุดนัดพบที่ห่างออกไปจากถนนสายหลักใจกลางลาสเวกัส ไม่นานอนรรฆก็มาสมท

ำในคราวจำเป็น และสำหรับสาวๆ แล้ว เขายินดีที่จะคลุกวงในร่วมสนุกกับพวกเธอ ภายใต้เงื่อนไขที่ว่า สาวๆ เหล่านั้นต้องไม่นิยมเรื่องการผูกมัด และเขาไม่มีทางคั่วใครซ้ำเป็นครั้งที่สองเด็ดขาด หญิงสาวผู้โชคดีจะกลายเป็นซิลเดอร์เรลลาบนเตียงเขา มีความสุขอย่างหฤหรรษ์ภายใต้การปรนเปรอท

างคนต่าง

ใดๆ ทั้งสิ้น วาจาสิทธิ์จากริมฝีปากร้อนแรงของเขาถือเป็นกติกาและศักดิ์สิทธิ์อย่างดียิ่งสำ

ิงที่ถูกเลือกตัดสินใจใช้เวลาเร่าร้อ

ยเย็นชากร้าวแกร่งของเขา ให้ดูอ่อนโยนลงอย่างน่าประหลาด สัญญาณทางกายนี้ ทำให้คาร์มิลเลี่ยนเลขานุการหนุ่มคนสนิทของนักค้าอาวุธนามก้อง อด

ห้าวลึกฟังดูทรงพลัง และเซ็กซี่น่าลุ่มหลง ธรรมชาติของมนุษย์ เพียงแค่เสียง ไม่น่าจะกระตุ้นเร้าค

มื่อรับบัญชาแล้วชายหนุ่มก็เข้าไปดูร่างบอบบางที่ไร้สติ พบว่าเธอไม่ได้รับบาดเจ็บ หากน

ม่นเจือในชั้นบรรยากาศที่ท้องฟ้าในค่ำคืนนี้เงียบสงัดไร้ดาวเดือน มีเพียงเมฆดำคล้อยเค

ดชอบ?” อัลโตนิโอว่า พลาง

งบางที่มองผ่านๆ มีมุมคล้ายข้าวหอมอย่างกับฝาแฝด แต่หากจะให้พาเจ้าหล่อนกลับบ้านไปดูแลเลี้ยงดู เห็นทีจะไม่เหมา

แห่งวงการค้าอาวุธโต้กลับเสียงเข้ม เจือแววหงุดหงิด

กทางให้เมียไม่สบายใจ ที่ทำตัวดีไม่ได้กลัวเมียแต่เกรงใจเท่านั้นเอง ตั้งแต่แต่งงานมีครอบครัวกับข้าวหอม ก็ดูเหมือนจักรวาลของอนรรฆก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง แววตาที่เคยกร้าวแ

ักจะได้เห็นมุมพิเศ

แล้วดูเหมือนว่าอนรรฆจะเปลี่ยนไปมาก ดูเป็นแฟมิลี่แมนผิดวิสัย แม้จะคงความโหด ดิบ เถื่อน เหมือนเดิมแต่เขาก็สัมผัสได้ว่า สายตามาเฟียหนุ่มดูอ่อนโยนทุกครั้งที่พูดถึง

ลไปย่ำยี” อนรรฆเอ่ย เขายอมรับว่า นาทีแรกที่มองเห็นหญิงสาวอยู่ท่ามกลางการประมูล เขากลับนึกถึงข้าวหอมขึ้นมาเสียเฉยๆ แล้วก็อยากจะช่วยให้หญิงสาวรอดพ้นจากสถานการณ์นั

าเป็นตัวถ่วง” มาเฟียพ่อค้าอาวุธปฏิเสธเสีย

น หรืออะไรก็ได้” อนรรฆแนะให้อย่างมีอารมณ์ขัน หากอีกฝ่า

ถน้ำเสียงสะบัดอย่างขุ่นๆ ก่อนขว้างก้นบุหรี่ลงพื้นก่อนขยี้ประกายไฟด้ว

้เพื่อรัก หากก็ไม่ได้ปฏิเสธฉากรักวาบหวาม แต่เขากลับยินดีที่จะส่งสาวน้อยร่างบางให้อยู่ในความดูแลของมาเฟียแบดบอยอย่างอัลโตนิโอเสียได้ เขามองปรา

ากตั้งรับเสมอ ถ้าเธอทำเราตกลงไปใน

ย่างมิวายหงุดหงิดมาเฟียหนุ่มอีกฝ่ายที่นับว่าเป็นเพื่อนสนิทในโลกธ

แล้วอย่างฉันต้องรับอุปการะผู้หญิงแปลกหน้าจากไหนไม่รู้หรอกนะ... ใช่มั้ย?” อนรรฆสรุปเป็นคำถา

ียวกันกับทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้น ก่อนขยี้ด้วยปลายเท้าแรงๆ เหมือนใช้เจ้าก้นบุหรี่นั่นเป็น

จะมั่นอกมั่นใจเสียเต็มที่ แต่ถึงจะไม่เหมาะ เขาก็คงรับอุปกา

กิดมาเขาเคยดูแลใครที่ไหน มาเฟียผู้ยิ่งใ

ุปการะเด็กผู้หญิงสักคน ขนหน้าแข้งดกๆ ของนายคงไม่ร่วงหรอก”

ย่างนึกฉุน สายตาที่มองจ้องอนรรฆ คิดวนเวียนอยู่อย่างเดีย

ตาเพื่อน “หรือนายคิด... นายคงไม่คิดจะเลี้ยงหล่อนไปตลอดทั้งชีวิตหรอกนะ ใช่มั๊ย” อนรรฆย้ำ อัลโตนิโอทำหน้าไม่ถูก มันก็จริง เธออาจจะถูกใครลักพาตัวมาแล้วเอามาปล่อยขายไม่ต่างจากทาส ห

ิ่งหนีอย่างไรอย่างนั้น อนรรฆนี่ บทจะทำหน้าตาเฉยก็ทำได้ดีไม่เบาเล

ท้วงเพื่อน จู่ๆ จะทิ้งกั

จะบึ่งออกไป ทิ้งไว้เพียงอัลโตนิโอและสมุน พร้อมสาวน้อยร่างบางที่ตอนนี้เธอนอนซบ

ลี่ยนมองจ้องใบหน้างามหวาน ไร้เดียงสาแม้จะอยู่ในสภาพมอมแมมจนกลบเกลื่อนรัศมีความงดงามน่ารักสมวัยของเจ้าหล่อนไปบ้าง