ไม่เล่นแล้ว ฉันคือคุณนาย

ยโจว

บเสื้อเชิ้ตและกระโปรงสั้นขึ้

ยิ้มอย่างมืออาชีพ “คุณโจว

รี่ลงเล็กน้อย สายตาจับจ้องไป

่างคล่องแคล่ว ภายในระยะเวลาสั้น ๆ ทรงผมที่เซ็กซี่น่าหลงให

ตลอดทั้งใบหูที่แดงระเรื

คนที่อยู่บนเตียงทำกิจกรรมที่ใกล้ชิดกัน

พาะแต่ในห้องพักผ่อนห้องนี้ หลังจากออกจากประตูบาน

จักขอบเขต ถึงสามารถอยู่เคีย

นหรานกล

น มือเพิ่งจะสัมผัสโดนที่จับประตู ก็ไ

แดงระเรื่อจางหายไปภายในเวลาอันรวด

ของตัวเอง หันตัวไป ยังคงยิ้มออกม

ค่ะ ต่อไปฉันจะไม่เหยี

ดหกปีก็กลับมาแล้ว เธอก็เป็นแค่เครื่องมือที่

ๆ แทรกซึมเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเธอ

ป็นของเธอได้แค่ตอนที

เกงจากพื้นขึ้นมาสวมใส่ด้วยร่างกายที่เปลือยเป

งตัดพิเศษขึ้นมา แล้วยั

เราะเบา ๆ เก็บเสื้อเชิ้ตขึ้นมายื่นใ

า ติดกระดุมทีละเม็ด เสียงของ

ตกลงการหย่

เงยหน้าขึ้นมองกรามที่รับกับรูปหน้

ยเวลามาแล้วหกปี ถึงเวล

้นมา ยื่นไปตรงหน้าของเธอ

เนกไทมา ไม่ได้พ

อน ไม่คิดเลยว่าท่านประธานของที่นี่จะเป็นโจวเป่ยจิ้

ั้นจำเธอไม่ได้แล้ว เนื่องจากเมื่อหกปีก่อนเ

ทำงานมาสามปี ก็กลายมาเป็นผู้ช่

ลี่ยนไปเป็นคนละคน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสาม

ษ หรือภรรยาของโจวเป่ยจิ้ง ต่างก็ต้องห

ไม่สามารถสู้กับร

ากมันเป็นความขมขื่นที่โจวเป่ยจิ้งมอ

เขา จากนั้นก็เขย่งปลายเท้าไป

ค่ะ ในที่สุดคนภายในใ

งก้าว พยักหน้าเล็กน้อย “ฉันจะไปร่างหนังสื

สึกไม่สบอารมณ์ขึ้นมาในใจอย่างบอกไม่ถูก “ห

่นอนบนเตียง สติสัมปชัญญะของเธอก็ทำให้เ

คิดคำพูดของเขาอย่างละเอียด