icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ดีไซเนอร์สาวทะลุมิติมาเปิดร้านเสื้อผ้าในปี1980

บทที่ 10 ปฏิเสธความสัมพันธ์

จำนวนคำ:2066    |    อัปเดตเมื่อ:28/07/2024

รอรับที่หน้าโรงเรียน นั่นก็คือออกมาจากโรงเรียนก่อนเวลาปกติที่เว่ยเซียวจะมารอรับ ให้

ารอรับทุกวัน แต่จู่ ๆ ก็ไม่กลับไปด้วย ถ้าเป็นเรื่องซุบซิบในโรงเร

เพื่อนของเธอสั่งตัดเพราะอยากได้ชุดใหม่ จูลี่นำผ้ามาให้ตัดถึงบ้านพัก ค่าฝีมือคิดได้ไ

ก!

ราน! เสี

งคนเรียก ฉินเสี่ยวหรานก็รู้ดีว่าเป็นใคร และเธอยอมออกไปดู เผื่อคนข้างนอกมีธุระจะได้ไม่มา

ถูกเว่ยเซียวพยุงให้นั่งที่ม้านั่งหน้าบ้านด้วยใบห

ว่าน้องสาวเดินมาถึงแม่ที่น

อมให้พบหน้า แต่ก็ไม่ลืมที่จะบอก "คุณน้าจ้าวเป็นลมตอนที่ทำงาน

ไปคุยกับน้องสาว "เสี่ยวหลิงพาแม่เข้าไปนอนในบ้านก่

งจึงช่วยกันพยุงผู้เป็นแม่ที่มีอาการอ่อนแรงเข้าไปนอนในบ้

"ฉันจะเช็ดตัวให้แม่ พี่เอาน้ำไปให้พ

จริง ๆ เขานั่งมองหน้าประตูสักพัก ก่อนที่ฉินเสี่ยวหรานที่เดินถือ

ึงเดินกลับมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ ฉินเสี่ยวหรานถอนหา

มไม่มั่นใจ "ทำไมเธอถึงหลบหน้าพี่ เป็นเพราะเรื่องว

ันเป็นแบบนั้นจริง ๆ และไม่ใช่ว่าเพราะฉินเสี่ยวหรานปฏิเสธถึงได้สนใจ อันที่จริงเขาส

เป็นพันตรี ส่วนแม่ก็เป็นผู้หญิงในชนบท จะคู่ควรกับคุณที่เป็นพันตรีและครอ

อิ๋นของสกุลเว่ยในหลายร้อยปีก่อน หลังราชวงศ์ล่มสลาย ที่นี่ได้ปรับเปลี่ยนไปตามเวลา แต่ผู้บังคับบัญชาสูงสุดยังคงเป็นบ้านเว่ย พวกเ

กัน เพียงเราสองคนมีความคิดตรง

ูดก็พ

เหยายังเป็นลูกคุณหนูมาก่อน สถานะนั้นยังต่างกันไม่มาก แล้วเธอล

เห็นว่าอยู่นานแล้วถึงได้ขอตัวกลับ ทิ้งให้ฉินเสี่ยวหร

จะยอมแพ้ ฉินเสี่ยวหรานไม่กลับด้วยแล้วอย่างไร เขามาดักรอ

าไปเก็บสิ" เว่ยเซียวฉลาดมาก ฉินเสี่ยวหรานไม่สนใ

ว่าไม่ต้องเอาอะไรมาให้อีกแล้ว ของราคาไม่น้อย พ่อและแม่ของฉันเกรงใจค่ะ" นอกจากตุ๋นไก่ดำแล้วยังมี

น" นี่เป็นสิ่งที่เขาไปสอบถามพี่ชายมาเชียวนะ จากผู้ชายท

ฮ้

ินอื่น ๆ ฉินเสี่ยวหรานที่เคยห้ามแล้วเขาไม่ฟังก็ต้องปล่อยไ

ด้พูดอะไร ใช่ว่าจะไม่รู้ว่าใครเป็นคนให้ แต่ถ้าลูกสาวไม่พูดเขาจะถา

ืออะไร" ดูเหมือนพันตรีเว่ยจะมีใจให้กับลูก

ล้วค่ะ เราทั้งสองไม่ได้เหมาะสมกัน หนูเป็นลูกสาวของพันตรี เขาเป็นพันตรีมีพ่อเป็นนายพล พี

ถ้าให้ตัดเรื่องฐานะของส

พูด "เขาเป็นผู้ชายที่ดีคนหนึ่งและเป็นคนช่างสังเก

อม้วนผ้าหรือ เขาสามารถพาเธอไปแบบไม่ต้องจ่ายเงินค่ารถ แวะร

คนโต "ทำตามความรู้สึกและหัวใจของต

นนายพลเป็นเช่นไร บ้านนั้นไม่ได้เจ้ายศเจ้าอย่าง ขอเพียงเป็นคนที่ลูกร

กลับไปคิด พ่อของเธอพูดขนาดนี้แล้วเธอจะทำอย่างไร คว

เปิดรับโบนัส

เปิด
ดีไซเนอร์สาวทะลุมิติมาเปิดร้านเสื้อผ้าในปี1980
ดีไซเนอร์สาวทะลุมิติมาเปิดร้านเสื้อผ้าในปี1980
“ชีวิตของลิลลี่เป็นชีวิตที่ใครหลาย ๆ คนใฝ่ฝันอยาจะเป็นแบบเธอ แต่คนอื่นไม่เคยรู้เลยว่ามันโดดเดี่ยวมากแค่ไหน เกิดในตระกูลหมื่นล้านครอบครัวค่อย ๆ จากไปทีละคน อายุเพียงยี่สิบอาชายผู้ที่เป็นญาติผู้ใหญ่คนสุดท้ายที่เหลืออยู่ดวลจากไป ลิลลี่ ลลิลิล จึงกลายเป็นทายามเพียงคนเดียวของตระกูล มีแล้วอย่างไรสุดท้ายคนเราต้องจากไป มีเงินหมื่นล้านยื้อชีวิตใครไม่ได้สักคน ลิลลี่ในวัยยี่สิบปีเธอรู้ว่าธุรกิจของตระกูลไม่อาจสานต่อได้ ขายหุ้นให้คนอื่นรอรับเพียงเงินปันผลก็เพียงพอ ยี่สิบสามเรียนจบปริญญาตรีด้านแฟชั่นก่อนเรียนต่อปริญาเอก ปริญญาโท ในปีที่สามสิบของชีวิตลิลลี่ประสบความสำเร็จในด้านดีไซเนอร์ เป็นดีไซเนอร์ที่มีชื่อเสียง ยังไม่ทันได้ใช้ชีวิตหลังเรียนจบก็เสียชีวิตจากความเครียดที่สะสมมาตลอด คิดว่าหลังความตายคงจะถูกบรรพบุรุษสาปแช่งที่ดูแลตระกูลไม่ได้ ใครจะรู้ว่าลืมตาแล้วจะมาอยู่ในร่างของคนอื่น วันที่เจ็ดเดือนมกราคมปี 1980 ลิลลี่ตื่นขึ้นในในร่างของลูกสาวคนโตของบ้านฉิน ฉินเสี่ยวหราน มีน้องสาวหนึ่งคน พ่อเป็นทหารหารเพิ่งได้รับเลื่อนขั้นเป้นพันตรี แม่เป็นหญิงในชนบท ฉินเสี่ยวหรานเป็นนักเรียนมัธยมปลายชั้นปีสุดท้าย ส่วนฉินเสี่ยวหลิงเป็นนักเรียนมัธยมต้นชั้นปีสุดท้ายที่จะขึ้นมัธยมปลาย”
1 บทที่ 1 ย้ายบ้านใหม่2 บทที่ 2 ครอบครัวบ้านนอก3 บทที่ 3 เสียหน้า4 บทที่ 4 พยาบาลทหาร5 บทที่ 5 ลูกค้าคนแรก6 บทที่ 6 คุณนายเว่ยซื้อให้จริง ๆ หรือ7 บทที่ 7 คุณนายทหารน้อยหน้าไม่ได้8 บทที่ 8 เข้าโรงเรียนกลางคัน9 บทที่ 9 ทบทวนความรู้สึกตนเอง10 บทที่ 10 ปฏิเสธความสัมพันธ์11 บทที่ 11 ความพยายามของเว่ยเซียว12 บทที่ 12 ว่าที่ลูกเขยพันตรี13 บทที่ 13 ร้านเช่าสำหรับร้านเสื้อผ้า14 บทที่ 14 ขายหลานสาว15 บทที่ 15 ผู้ชายของฉินเสี่ยวหราน16 บทที่ 16 ตึกคูหาสองชั้น17 บทที่ 17 เดินหน้าจัดการร้านเสื้อผ้า18 บทที่ 18 ร้านเสื้อผ้าหรานหลิง19 บทที่ 19 เสี่ยงที่จะลอง20 บทที่ 20 สัญญางานสิบปี21 บทที่ 21 หมั้นหมายเอาไว้ก่อน22 บทที่ 22 ซื้อม้วนผ้าระยะยาว23 บทที่ 23 ไม่แต่งงานออกจากบ้าน24 บทที่ 24 ออกจากตำแหน่ง25 บทที่ 25 โรงงานม้วนผ้า26 บทที่ 26 ช่วยเหลือกันและกัน27 บทที่ 27 สวนผักขนาดใหญ่28 บทที่ 28 ซื้อพันธุ์ต้นไม้ ดอกไม้29 บทที่ 29 รวมตัวในงานเลี้ยง30 บทที่ 30 สายตาอันโกรธแค้น31 บทที่ 31 ข่าวดีที่รอคอยแต่ต้องรอไปอีก32 บทที่ 32 เดินไปข้างหน้าอย่างเติบโต33 บทที่ 33 บ้านฉิน34 บทที่ 34 ปี 198435 บทที่ 35 ลูกชายตัวอวบอ้วน36 บทที่ 36 ฉินเสี่ยวหลิงเรียนจบแล้ว37 บทที่ 37 ฉินเสี่ยวเว่ยหนึ่งขวบ38 บทที่ 38 กลับไปทำงาน39 บทที่ 39 ปี 198740 บทที่ 40 ครอบครัว (จบบริบูรณ์)