icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ดีไซเนอร์สาวทะลุมิติมาเปิดร้านเสื้อผ้าในปี1980

บทที่ 9 ทบทวนความรู้สึกตนเอง

จำนวนคำ:1972    |    อัปเดตเมื่อ:28/07/2024

ีกหลาย ๆ วันที่มาจอดรอรับอย่างกับนัดไว้ เพื่อรอรับสองสาวบ้านฉินกลับบ้านด

่เมื่อเวลาผ่านไปเป็นเดือน ฉินเสี่ยวหรานไม่เคยแม้กระทั่งต้องเดินกลับบ

ิดกัน แต่ว่าถ้าจะเข้าไปด้านในต้องเดินอ้อมอีกทาง ใช้เวลา

เรียน พอเห็นฉินเสี่ยวหรานก็

านเหยา อันที่จริงเจิ้งฟางมี่กับจูลี่ทั้งคู่เป็นเพื่อนสนิทกัน ส่วนเหยาหนานนั้นเขามีเพ

ี่ จู

ำไมวันนี้น้องสาวของเธอไม่มาด้วย" เหยาหนานขมวดคิ้วมองหา นอกจากฉิ

่อจึงพาไปห

ร้อนมาก เธอจึงบอกให้พ่อพาไปหน่วยพยาบาล ส่วนวันนี้เธอเดินมาเอ

่อนทั้งสามจากที่ไม่เคยนำปิ่นโตมาโรงเรียน ช่วงนี้พวกเขานำมาบ

นี้มีผ้าเข้าใหม่ เธอจะไปดูไหม"

ยผ้าให้ ฉินเสี่ยวหรานก็เพิ่งรู้ว่าเป็นแม่ของเพื่อนให

บเหล่าคุณนายทหารตอนยังไม่เปิดภาคเรียน แต่ว่าเงินที่ได้มาก็ใช้ไปหลาย

รือ หน้าตาก็งั้น ๆ สู้ค

ายจะตกลงแต่งงานกันแล้ว แต่ฉินเสี่ยวหรานก็เ

นผู้หญิงแบบไหนถึงอ่

ังเป็นร้อยตรี ส่วนพ่อของฉินเสี่ยวหรานเป็นเพียงพั

พันตรีเว่ยต

าไปพูดแบบน

ียงผู้หญิงมัธยมปลายห้องอื่นกำลังนินทาเธออยู่ การที่นักเรียน

หญิงที่ต้องการหักหน้าครอบครัวเธอตอนงานเลี้ยงต้อนรับเข้ากอง

นหยูที่พูดฝ่ายเดียว ส่วนบ้านเว่ยตามใจลูกชายคนนี้มาก และพี่สาวคนรองของเขายังครองโสด หลายคนจึง

าะคิดว่าผู้ชายคนอื่นไม่เหมาะสมกับตนเองต่างหาก พันตรีเว่ยไม่ได้ชอบเธอสักนิ

รบอกเขาไม่ให้มารอรับแล้ว ไม่อย่างนั้นภายในโรงเรียนจะมีชื่อเสียของเธอต่อไป

รานไม่ได้เดินไปทางนั้น เธอเลือกเดือนตามถนนเพื่อจะเ

วหรานข

้ฉันจะเข้าไปซื้อผ้าคงกลับด้วยไม่ได้แล้ว อีกทั้งได้ย

่หรือ พอดีเลย ฉันจะเข้าไปซื้อของให้คุณแม่

และไม่รู้ว่าคนขับรถจะเป็นคนเช่นไร เธอขึ้นไปนั่งบนรถอย

านยังคงคุยตอบโต้กันด้วยความคุ้นชิน หรือแม้กระทั

ามาสิจ๊ะ" คุณน้าอิ๋นลี่อายุน้อยกว่าแม่ของเธอและยังสาวอยู่ ตั้งแต่รู้ว่า

งรับรองที่มีผ้าใหม่ "ผ้าพวกนี้เป็นเนื้อผ้าที่ไม่มีในร้านนี่ค

เอามาลองขายน่ะ ม้วน

ดีขนา

้ส่วนลดน้าจึงซื้อมาน่ะ แต่ไม่ต

น ๆ ก็มีรถยนต์มาด้วย ซื้อของแล้วซื้อทีเดียวจะได้ไม่ต้อง

จากนี้ไม่ต้องรอรับฉันกับน้องสาวที่โรงเรียนแล้วนะคะ คนที่โรงเรียนพูดก

งจะไม่ได้อยู่ในสังกัดเดียวกัน แต่ว่าอีกฝ่ายก็สามารถทำอ

อนนี้กำลังตามจีบผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ เธอไม่

นี้ เว่ยเซียวยังคงยกม้วนผ้าลงไปไว้ในบ้านให้เธอ ฉินเสี่ยวหลิงคงอยู่ที่หน่วยพยาบ

โลกมานานหลายสิบปี ความรู้

เปิดรับโบนัส

เปิด
ดีไซเนอร์สาวทะลุมิติมาเปิดร้านเสื้อผ้าในปี1980
ดีไซเนอร์สาวทะลุมิติมาเปิดร้านเสื้อผ้าในปี1980
“ชีวิตของลิลลี่เป็นชีวิตที่ใครหลาย ๆ คนใฝ่ฝันอยาจะเป็นแบบเธอ แต่คนอื่นไม่เคยรู้เลยว่ามันโดดเดี่ยวมากแค่ไหน เกิดในตระกูลหมื่นล้านครอบครัวค่อย ๆ จากไปทีละคน อายุเพียงยี่สิบอาชายผู้ที่เป็นญาติผู้ใหญ่คนสุดท้ายที่เหลืออยู่ดวลจากไป ลิลลี่ ลลิลิล จึงกลายเป็นทายามเพียงคนเดียวของตระกูล มีแล้วอย่างไรสุดท้ายคนเราต้องจากไป มีเงินหมื่นล้านยื้อชีวิตใครไม่ได้สักคน ลิลลี่ในวัยยี่สิบปีเธอรู้ว่าธุรกิจของตระกูลไม่อาจสานต่อได้ ขายหุ้นให้คนอื่นรอรับเพียงเงินปันผลก็เพียงพอ ยี่สิบสามเรียนจบปริญญาตรีด้านแฟชั่นก่อนเรียนต่อปริญาเอก ปริญญาโท ในปีที่สามสิบของชีวิตลิลลี่ประสบความสำเร็จในด้านดีไซเนอร์ เป็นดีไซเนอร์ที่มีชื่อเสียง ยังไม่ทันได้ใช้ชีวิตหลังเรียนจบก็เสียชีวิตจากความเครียดที่สะสมมาตลอด คิดว่าหลังความตายคงจะถูกบรรพบุรุษสาปแช่งที่ดูแลตระกูลไม่ได้ ใครจะรู้ว่าลืมตาแล้วจะมาอยู่ในร่างของคนอื่น วันที่เจ็ดเดือนมกราคมปี 1980 ลิลลี่ตื่นขึ้นในในร่างของลูกสาวคนโตของบ้านฉิน ฉินเสี่ยวหราน มีน้องสาวหนึ่งคน พ่อเป็นทหารหารเพิ่งได้รับเลื่อนขั้นเป้นพันตรี แม่เป็นหญิงในชนบท ฉินเสี่ยวหรานเป็นนักเรียนมัธยมปลายชั้นปีสุดท้าย ส่วนฉินเสี่ยวหลิงเป็นนักเรียนมัธยมต้นชั้นปีสุดท้ายที่จะขึ้นมัธยมปลาย”
1 บทที่ 1 ย้ายบ้านใหม่2 บทที่ 2 ครอบครัวบ้านนอก3 บทที่ 3 เสียหน้า4 บทที่ 4 พยาบาลทหาร5 บทที่ 5 ลูกค้าคนแรก6 บทที่ 6 คุณนายเว่ยซื้อให้จริง ๆ หรือ7 บทที่ 7 คุณนายทหารน้อยหน้าไม่ได้8 บทที่ 8 เข้าโรงเรียนกลางคัน9 บทที่ 9 ทบทวนความรู้สึกตนเอง10 บทที่ 10 ปฏิเสธความสัมพันธ์11 บทที่ 11 ความพยายามของเว่ยเซียว12 บทที่ 12 ว่าที่ลูกเขยพันตรี13 บทที่ 13 ร้านเช่าสำหรับร้านเสื้อผ้า14 บทที่ 14 ขายหลานสาว15 บทที่ 15 ผู้ชายของฉินเสี่ยวหราน16 บทที่ 16 ตึกคูหาสองชั้น17 บทที่ 17 เดินหน้าจัดการร้านเสื้อผ้า18 บทที่ 18 ร้านเสื้อผ้าหรานหลิง19 บทที่ 19 เสี่ยงที่จะลอง20 บทที่ 20 สัญญางานสิบปี21 บทที่ 21 หมั้นหมายเอาไว้ก่อน22 บทที่ 22 ซื้อม้วนผ้าระยะยาว23 บทที่ 23 ไม่แต่งงานออกจากบ้าน24 บทที่ 24 ออกจากตำแหน่ง25 บทที่ 25 โรงงานม้วนผ้า26 บทที่ 26 ช่วยเหลือกันและกัน27 บทที่ 27 สวนผักขนาดใหญ่28 บทที่ 28 ซื้อพันธุ์ต้นไม้ ดอกไม้29 บทที่ 29 รวมตัวในงานเลี้ยง30 บทที่ 30 สายตาอันโกรธแค้น31 บทที่ 31 ข่าวดีที่รอคอยแต่ต้องรอไปอีก32 บทที่ 32 เดินไปข้างหน้าอย่างเติบโต33 บทที่ 33 บ้านฉิน34 บทที่ 34 ปี 198435 บทที่ 35 ลูกชายตัวอวบอ้วน36 บทที่ 36 ฉินเสี่ยวหลิงเรียนจบแล้ว37 บทที่ 37 ฉินเสี่ยวเว่ยหนึ่งขวบ38 บทที่ 38 กลับไปทำงาน39 บทที่ 39 ปี 198740 บทที่ 40 ครอบครัว (จบบริบูรณ์)