่าจะขอเบอ
นมามองเพื่อนสนิท ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาเบา
นพี่เขาอาจจะเรียนจบไปแล้วก็ได้ จากนั้นเขาก็ไปทำงานที่อื่น โอกาสจะได้เจออีกนั้นดูไม่มีวี่แววเลยสักนิด ช่างเป็นเรื่องที่น่าเส
อยู่ที่บางแสนและยา
่ ตาและยาย ไหนยังมีตัวละครใหม่โผล่มามีอิทธิพลกับหัวใจอีก มีถึงขนาด
ี่เดินตัดหน้ากล้อง แค่คนที่เคยเข้ามาช่วยเหลือในช่วงเวลาที่ตกอยู่ในสถานการ
ดแทนเพราะเห็นว่ารถพ่อจอดอยู่ในโรงรถแล้ว แต่ไม่ยักจะเห็นพ่ออยู่ที่ชั้นล่างเหมือนกับคนอื่น ๆ ในบ้าน เมื่อหมุนลูกบิดดูก็พบว่ามันไม่ได้ล็อก จึงเปิดเข้าไปก่อนจะพบว่าท่านนั่งอ่านอะไรบางอย
นลิ้นชัก ท่าทีของอีกฝ่ายทำให้เด็กสาวนึกสงสัยว่ามันคืออะไร ทำไมเขาถึงมีปฏิกิริยาเช่นนั้น แต่ก็ไม่กล
บหน้าทั้ง ๆ ที่ห้องนี้ก็มีเครื่องปรับอากาศ นั่นยิ่งกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นมากยิ่งขึ้น แต่ก็พยายามไม่แส
พวกโบราณสถาน
ษาด้วยล่ะ แล้วช่วงนี้
รื่
ะดับรอยยิ้มให้คู่สนทนา “พ่อรู้ว่าแม่ใหญ่กับย่าไม่ได้เอ็นดูลูก
ยบไปทันที “พูดตรง ๆ ว่าหนูไม่เชื่อ
ู้จักตากับยาย
ชื่อ คงมีแค่เรื่องนี้นี่แหละที่แคลงใจเพราะมันดูเป็นไปไม่ได้จริง ๆ ที่พ่อจะไม่รู้จักพ่อแม
ยากจะไปขอโท
ยู่ ๆ ก็ดึงดราม
ห้ต้องหงุดหงิดเปล่า ๆ ยิ่งโตเธอก็ยิ่งมีความคิดเป็นของตัวเอง เริ่มคิดในเรื่องที่ไม่เคยสนใจ เริ่มตั้งคำถามกับตัวเองมากขึ้น และมันก็ไม่ค่อยจะได้รับค
่นั่งดูโทรทัศน์อยู่ มัทรีเดินไปทิ้งตัวนั่งข้าง ๆ พลางพยั
บบนี้ของตน พอได้สติก็หันกลับมาทางเดิมแล้วจ้องมองไปยังหน้าจอโทรทัศน์ที่บัดนี้มี
ีกใจก็ค้านว่าถ้าไม่คิดถึงบ่อย ๆ เกรงว่าความทรงจำนั้นจะถู
ไปชลแล้
เป
ด็กหนุ่มถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ในใจเธอนั้นรู้สึกว่าทั้งคู่น่าจะสล
ชื่อเจ
୨୧˚ ˚
/0/19419/coverbig.jpg?v=6c250bbb3379bb11fd8006935cf34916&imageMogr2/format/webp)