icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

มู่หรงเยว่ชิง ท่านหญิงตำลึงทอง

บทที่ 2 ท่านหญิงตำลึงทอง

จำนวนคำ:1818    |    อัปเดตเมื่อ:13/08/2024

ี่กูเหนียงน้อยนางหนึ

นน้ำลายอึกใหญ่ เมื่อเห็นอาหารทั้งหมดที่วางอยู่บนโต๊ะตรงหน้า ในโรงเตี๊ยมอันดับหนึ่ง ขึ้นชื่อเรื่องความใหญ่โตหรูหราและราคายังสูงเป็นอันดับหนึ่งของเมืองด้วยเช่

้ามาคอยบริการสองหนุ่มสาวที่แค่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นผู้ส

ุตรชายหัวแก้วหัวแหวนของคหบดีซ่งเอ่ยถามเ

่มลิ้น ปลานึ่ง ขาหมู เนื้อตุ๋นยาจีน รวมทั้งอาหารง่าย ๆ อย่างผัดผัก น้ำแกง หมั

ก็ได้นี่เจ้าคะ” นางใช้ตะเกียบคีบเนื้อไก่เข้

แต่แรกเล่า แต่หากพูดแบบนั้นออกไป นอกจากจะไร้มารยาท

ให้อิ่มเถอะนะ” เขายิ้ม

นางแย้มยิ้มด้วยอารมณ์ร่าเริ

นหญิงจนใครต่อใครต่างอิจฉา แม้จะยังเป็นเพียงกูเหนียงน้อย แต่กลับฉายแววโฉมสะคราญ กอปรกับเป็นถึงบุตรีเพียงหนึ่งเดียวของท่านแม่ทัพใหญ่ จึงเป็นที่หมายปองของเหล่าบุรุษทั่วทั้งแคว้น แต่จะมีสั

ัก…จนอาจจะถึงขั้นหลงใหลในเงินทองของมีค่าเ

ยใจแทนอากาศ นางนอนกอดก้อนตำลึงทองบน

ิดอยู่บนกองเงินกองทอง และความรักเงินนี้ก็ทำให้คุณ

ินเล่นที่ตลาดตามประสา อีกทั้งยังอาสาจะเลี้ยงอาหารนางให้อิ่มหนำ เพียงแต่เขาไม่ได้เตรียมอกเตรียมใ

งคงจ่ายเงินให้กับเถ้าแก่ที่ยิ้มหน

าเจ้าตัวอารมณ์ดีกว่าปกติ เพราะแน่ใจว่าวัน

ซ่งที่แทบจะตามร่างเล็กที่ซอกแซกผ่านผู้คนไปมาไม่ทัน เขามัวแต่เบียดตัวหลบพ

หนูเ

ยเพ่ย เดี๋ยวตล

ข่ในหิน คอยดูแลและตามติดแจ นางจึงไม่ค่อยได้มีโอกาสออกมาเที่ยวเล่นข้างนอกบ่อยนัก หรือถ้าจะมา พี่ชายน้องชายก็ต้องมาด้วย และพวกเข

งจะแหวกผ่านผู้คนพลุกพล่านตามมาได้ทัน

น ดวงตาเป็นประกายเมื่อเห็นชุดที่จัดแสดงอยู่หน้าร้าน กับ

ับอย่างยินดี ก่อนจะหันไปพูดกับช่างฝึกหัดที่

ิ่งใดให้จัดหาให้นาง

างสามารถทำให้ใครก็ตามถึงกับลมหายใจสะดุ

ามอ่อนหวานของรอยยิ้มนั

าช่วยข้าเล

ไหนก็งามเจ้าค่ะ” สาวใ

าสเรียกนางอย่างสนิทสนม และนางก็ไม่ได้ว่าอะไร อาจเพราะต

นางทาบชุดสีฟ้าอ่อนปักลายนกตัวเล็กสีขาว กับสีเขีย

ว่าส

ึมพำ ก้มหน้ามองชุดที่อยู่ในมือ ก่อนจะ

็สวยด้วยกันทั้งคู่ ไม่แปลกใจที่คุณหนูจะตัดสินใจไม่ได้

ปหาชายหนุ่มข้างกายด้วยสีหน้าอิหลักอิเ

ใช้ของเจ้าบอกนั่นล่ะ” ในเมื่อพูดมา

อย่างดี การทำเป็นเลือกระหว่างสิ่งของที่มากกว่าหนึ่งอย่างไม่ได้ และหันไปถามเพ่ยเพ่ย ก็คือก

เปิดรับโบนัส

เปิด
มู่หรงเยว่ชิง ท่านหญิงตำลึงทอง
มู่หรงเยว่ชิง ท่านหญิงตำลึงทอง
“ความงกของนางทำเอาบุรุษทุกคนต้องถอยหนี แม้กระนั้นความงามทำให้คนมาติดพันนางมากมาย แต่นางเล่นเอาพวกเขาเหล่านั้นหมดตัวกันไปทุกครั้ง แล้วอย่างนี้จะมีบุรุษจวนไหนที่จะกล้าแต่งนางเข้าจวน ฉายาท่านหญิงตำลึงทองของนางไม่ใช่ได้มาเล่น ๆ "ข้าจะหาของมากมายมาให้เจ้า เมื่อนั้น เจ้าจะได้เข้าใจว่าในที่สุดแล้ว ของพวกนั้นก็หาได้มีราคาเทียบเท่ากับตัวเจ้า ที่ข้าทุ่มเททุกอย่างให้" ไป่ชางบอกพลางจ้องดวงตาดอกท้อสุกสกาวตรงหน้า มู่หรงเย่วชิงออกอาการเอียงอาย ก้มหน้าลงแล้วหันหนี สองมือจับอยู่ตรงสายชายอาภรณ์แล้วบิดไปมาระบายความเขิน ซึ่งดูได้ยากว่าเป็นเรื่องจริง หรือเป็นเพียงการซ่อนความดีอกดีใจที่จะได้รับพระราชทานสิ่งของราคาแพงถึงขนาดนั้นกันแน่ "มันจะเป็นของมากมายเพียงใดกันนะ" นางรำพึงรำพัน "มากจนเจ้าคาดไม่ถึงเลยทีเดียว" "หนึ่งหีบหรือเพคะ" "มากกว่านั้น" "หรืออาจจะเป็นสอง" "เจ้าพอใจเท่านั้นเองหรือ" "สตรีไม่ควรละโมบโลภมาก แม้บุรุษผู้นั้นจะนำมาเสนอให้ถึงที่ก็ตามที" นางช่างกล้าพูด! นี่เป็นความคิดของคนที่หลบซ่อนอยู่ องค์ชายชางทำหน้าไม่เห็นด้วย "ข้าไม่สนใจเรื่องเหล่านั้น" "ยิ่งมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของเยว่ชิง ใช่หรือไม่เพคะ" นางแสร้งทำเป็นออกความเห็นแบบเด็ก ๆ อีกครั้ง ความฉลาดในการเอาตัวเองไปผูกกับบุรุษที่ร่ำรวยที่สุดในอาณาจักรทำให้หลี่อวี้ทั้งขำและเอ็นดูนางในคราวเดียวกัน และยิ่งขบขันมากขึ้น เมื่อเห็นว่าเจ้าหลานโง่ไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังเจอกับอะไร”