เจ้าหัวใจนายปิศาจ

ทิตย์

ักที ไม่ค่อยชอบอยู่กะกลาง

โดนจับได้ ดีนะที่พี่หนึ่งแค่ให้แกย้ายไปอยู่กะกลา

กแรงขึ้นท

ทำผิดอีกครั้งเดียว คือแกโดนไ

ผิดนิด ๆ หน่อย ๆ เดี๋ยวนี้คนดี ๆ ข

” ดาด้าล

ย่างแก

จ

ผิดไหมที่ให้อภัยเธอ แล้วยอมให้เธอลงมาอยู่กะกลา

โหยง รีบหันห

ปิดปากตัวเองแทบไม่ทั

็นต้นไป หนูพายจะตั้งใจทำงานค่ะ จะไม่เถลไถล จะปฏิบัติงานแข็งขัน และจะทำต

นในนี้ อีกอย่างทำงานให้ดี เขาให้เงินเดือนน

ิพย์หรือคะ" ปว

ล้องวงจรปิด ปวีนุชหน้าเ

ฉันก็ได้ยินย่ะ อ้าว...แยกย้ายแยกย้าย ไปทำงานกั

โค้งหัวแทบชนหน้าขา พอเห็นพี่หนึ่งพ้นไป

กไม่บอกฉันว่

หน้าปวีนุช ก่อนจะใช้

ดี ผิดไปหมดเลย คนน่าสงสารคือฉันนี่เอง" เธอแถไปไ

ให้อภัยแกนะ ยายปวีนุช” มธุรดาตะโกนตา

ทำงานข

านโคค๊อปมาร์ท" ลายไม้เดินเ

นยาลืมเขย่าขวดหรือไง ปกติแกเป็นคนขี้เกียจเดินจะ

ว แค่แฮงก์ เมื่อคืนหนักไปหน่อย อีกอย่

าทำไม" พ

ค๊อปมาร์ทนะพี่

ต่ละคนก็งั้น ๆ อีกอย่างยังเด็ก ๆ เรียนมหาวิ

คนหน้าหม้อ จ้องแต่จะหาผู้หญิงมาปี้

ริง" ลายไ

ิกาโน่แก

สียงหึ ๆ อยู่ในลำคอ ก่อนจะ

ตรงดิ่งมาที่ร

กังวาน คนพูดไม่ได้เงยหน้ามองลูกค้าที่มาใ

กล้เธอเหลือเกิน แค่เธอเห็นใบหน้าเข้ม ๆ แววตาเอ

จ แว่นตาแทบหลุดออกจาก

ะ นานแสนนาน หึ ๆ...." ลายไม้เอ่ยขึ้น สายตาเอา

นปกติ เธอแกล้งเป็นจำเขาไม

ทำไมมันซวย

ะไรดีคะ" เสียงขอ

อยู่ตรงหน้าขึ้นมาพิจารณาอย่างอ้อยอิ่ง แต่

อ่ยปากขอโทษฉันมาเดี๋ยวนี

ร” ทำเป็นไ

รเหรอ เธอจำไม่ได้เห

มายืนเกะกะ ลูกค้าคนอื่นเขาจะจ่ายตังค์" เธอพูดหน้าตาเฉ

ือคู่กรณีของกันและกัน อีกอย่างปวีนุชหมดหนท

ยวนี้” เขายังจะเอา

ม่ขอโทษ” เธอโต

จำได้แล้วสิว่าทำอะไรฉั

บหน้าของเขาแบบไม

ร์ เดินเข้ามาทักทายเห

อะไรดีคะ

ลาเต้พิเศษหวานอย่างล

ค

ึ่ง พลางหยิบของในมือจากลูกค้าคนอื่นกำลังจะส่งเข้

ให้คุณเขา หน้าที่ของ

้ว่าวันนี้เธอมีหน้าที่ตรงเคาน์เต

” เขาแขวะ เดินปรี่ย้ายเคาน์เตอ