ท่านอา อย่าร่ำสุรา

ชายร่างผอมในอาภรณ์สง่างาม เดินโซเซไปคว้าไหส

ทั่ว ใบหน้าหล่อเหลาส่ายมองโดยรอบ ภายใต้ทัศนียภาพที่พร่าเ

ลาดกลัวอะไรง่ายดาย แต่จะว

รือนงูเห่า เฝ้าดูแลเขาแทนบ่าวรับใช้ที่ถูกไล่ต

ที่เขารังแกนางเพราะความเมา กลับคาดการณ์ผิดพลาดไป เมื่อได้ยินเสียงฝี

ุน ของเหลือใช้จากท่านอาหญิง นางมาเย็บปักมันเสียใหม่ให้ดูสวยงามเข้ากับใบหน้าอ่อนหวาน ปิ่น

าวพ่อค้าขายผ้า จำต้องแต่งตัวอย่างไร ถึงนางจะเป็นคนติ

ายังอย

งทดแทน” นางเดินกระย่องกระแย่ง ยกถังไม้ใส่น้ำมาวางไว้ข้างตั่งนอน ท่านอากระแทกก้นนั่งลงบนฟูก

า ด้วยอายุวัยสามสิบห้าปี กระทั่งอาภรณ์ขาวสะอาดบริเวณช่วงหน

ช็ดอ้วกข

ที่ใดเขาทำสุราหกเรี่ยราด นางหยิบผ้าขี้ริ้วไปเช็ดจนสะอาด นางลุกขึ้นไปเก็บเสื้อผ้ากระจั

ความสะอาด บ่าวรับใช้คนสุดท้ายตักน้ำใส่ถังเรียงเป็นแถวชิดกำแพงไว้แล้วหนีไป นางจดจำสิ่ง

ล่ะ ไปกับคุ

ไปรู้ไ

้าร

้ ขออภัยด

ราะนางถูกกดดันด้วยกลิ่นข้าวฟ่างแดงหมักจากเรือนร่าง

ูก้าวร้าวดุดัน เป็นอันตรายต่อสตรียิ่งนัก ขณะใบ

มิฉะนั้นเจ้าไม่ต้อ

อข้

บอบบางเยี่ยงเจ้า ไม่จำเป็นมากนัก แค่บ่าวรั

ขุนนางไปตั้งแต่รุ่งฟ้าสาง

ป็นอย่างท

งเช็ดน้ำที่เจิ่งนองไปทั่ว หยิบผ้าขี้ริ้วผืนใหม่มาจัดการมันอีกรอบ ไม่ให้ท่านอาขี้เมากลิ้งล้มอย่า

บรรดาศักดิ์ ส

ทำไมถึงไม่เลิก

รื่อง

ีว่าเถียงไปก็ไม่ชนะเขาหรอก นี่ขนาดว่าเขาเมามาย นั่งตาขวาง กลับมีสติ

ของบ้าน หากท่านอาหญิงของนางไม่ยกเลิกกำหนดการงานมงคลไปหมั้นหมายกับผ

่เหลือข้าจะกลับมาจัดการใน

นมือ ก้มศีรษะคารวะ ด้วยความเคารพ นางเงยหน้

เลยหรือ เจ้

อนท่านไปก็ถึงบ้านข้าแล้ว ใ

ืน มิกลัวสิงสาราสัตว์ก็ควรจะหวาดกลั

กตัวข้าก็ไม่เคยเห็น ข้าสำรวจแล้วว่าปลอดภัย ถ้าจะ

... ทำไมเ