ท่านอา อย่าร่ำสุรา

ข้อเท้าของนางปวดระบม เดินกะเผลกเป็นหญิงพิการ ท่านอาไล่ตะเพิดนางเป็นไล่สุนัข นางตกใจกลัวจนตัวสั่น ทว่ากลับใจสู้ขึ้นมาจึงไม่คิดหนีไปไหนไกล นางกลับมาทำหน้

หลายวัน ก็น่าจะรู้ พักนี้ข้าอารมณ์แปร

ข้ายินดีรั

ปถึงเมื่อไร? บุญคุณที่เจ

ทุกข์ ท่านได้บ่าวรับใช้ที่ดี ดูแลท่านได้ไม่บ

ะมาอย่างแน่นอน ด้วยรอ

นอีกห้องหนึ่ง ตะวันขึ้นเมื่อไรค่อยเดินทางไป ขืนนางเดินลุยป่

--------

กลับยอมให้นางค้างแรมในห้องรับรองแขก กระทั่งเขาสร่างเมาจากฤทธิ์ข้าวฟ่างแดงหมักในรุ่งเช้า แลเห็นนางรีบกลับบ้

ึงแก่ชีวิตในที่พักอาศัยลำพัง นางก็เป็นบุตรสาวพ่อค้าขายผ้าที่มีชื่อเสียง มีหน้ามีตาในวง

ยงหวังเฟยมัวหมอง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อหนุ่มน้อยใหญ่ล้วนหาข

้อรั้นไม่ฟังผู้ใด นางไม่มีความมักใหญ่ใฝ่สูง รักสำราญและชอบทำอะไรตามใจตน ถึงแม้ว่านางจะไม่ได้สร้างปัญหาเหมือนพี่สาวอย่าง ‘จินเยว่’ ซึ่งอยู่มาวันหนึ่งก็ตั้งครรภ์กับชายยากจนไร้สกุล

ันไปเอาใจเจ้าของโรงถลุงแร่โลหะอย่างหวังเฟย ก่อนจะทอดทิ้งเขาอย่างไม่ไยดี ไปสานต่อสัมพันธ์กับค

ลังครุ่นคิดเรื่องนี้ แม้กระทั่งจุดประสงค์ของเจีย

ดแค้น หวังเฟยชิงชังลี่จิ่นเข้ากระดูกดำ เขาหันหลังกลับไปพูดกับสตรีร่างผอมบาง เพียงได้ยินเส

วเฉาไปตามกาลเวลา นัยน์ตา

ามถึงสี่วันครั้ง หลังจากที่เขาเลิกจากการคุมบ่าวรับใช้หน้า

เพื่อหลอกลวงข้า นางทำอาหารมาให้ข้าชิมมากม

กดัง ใบหน้าสดสวยแดงก่ำมอ

านอนสอนง่ายของเจียลี่ นาง

ท่านอาหญิงแอบอ้างฝีมือข้า น้ำ

หารออกจากตะกร้าหลายชั้น วางไว้บนโต๊ะในห้อง

ินแม้แต่อย่างเดียว” นางไม่ลืมวางไหเหล้าหมักชั้นดีไว้บนโต๊ะหลังสงบสติอารมณ์ลง เมื่อก่อนนี้

ได้ลืมสตรีลวงโลกอย่างลี่จิ่นได้เ