ท่านอา อย่าร่ำสุรา

มนี้นางอยู่ในวัยออกเรือน ชายมากหน้าหลายตาหวังจะเข้าหานาง ข้าเองก็กลัวว่าจะไม่มีข้

โรงงานถลุงแร่ภายใต้การดูแลผูกขาดของราชสำนัก ทำการค้าขาย

ป็นธุระได้ เขาอาจเลี้ยงข้าวประชาชนทั้งหมู่บ้านสักสิบมื้อก็ยังมีเงิน

าไปส่งนางถึงหน้าจวน แม่ทัพหยางออกมารับห่อผ้าด้วยตนเอง เขาถือโอกาสทักทายท่านแม่ทัพ ป

าว นางเป็นผู้เฝ้ามองเขามาโดยตลอด แม้ในยามหลับใหล ขนตางามงอนเป็น

เป็นการสุ่มเสี่ยงต่อชีวิตนาง เขาจะปกป้องเจียลี่อย่างสุดกำลังความสามารถ เขาเป็นห่วงนางจึงตามนางมาด้วย เรื่องความล

่าแม่ทัพปีศาจ เ

หยางยี่คุนมีความรู้เรื่องปีศาจเป็นอย่างมาก ปีศาจอสูรล้วนสยบต่อเขาโดยไร้สาเหตุ ผู้คนจึงเรียกเขาแม่ทัพปี

าไม่มีทางเลือก ข้าเป็นล

เรื่องเ

าประทังปากท้อง ข้าโชคดีกว่าอีกหลายคน ชาวนาต่างแคว้

พังผู้เดียว เจ้าเป็นเด็กสาว ลูกหลานพ่อค้าแม่ค้า คนในค

่งใหญ่ของท่าน ข้าเป็นหนี้ชีวิตท่านไม่รู้ต่อ

จ้าแพงด้วย เจ้าควรจ่ายข้า

ขาอย่างไม่เข้าใจ แปลกที่ท่านอาพูดจาประหลาดกับนางต

องไปทางหน้าต่างรถม้าที่ปิดทึบ นางลอบมองเขาอย่างสงสัย พอนึกขึ้นได้เรื่องป

ริง ๆ ว่าท่านอาน่

--------

นางเองก็รักตัวกลัวตาย ยามโหย่วนางลักลอบไปถามบ่าวรับใช้ท่านอาหญิงซึ่งมาทำงานร้านขายผ้า ได้รู้ว่าท่านอาเขยเคยเป็นขุนพลคนสำคัญใต้บังคับบัญชาของแม่ทัพหยา

วไปกับนางเล่า... นางจ

นางรีบมุ่งตรงไปรับใช้ท่านอาเมื่อเสร็จงานของนาง พบร่างสูงในเสื้อสีน

ัย เรือนกว้างขวางมีห้องทำงาน ห้องรับรองแขก ห้องนอนเชื่อมถึงกัน เจียลี

เขาถามนาง ขณะมือหยาบกร้านทั้งสองสั่นเทาเมื่อ

เจ้าค่ะ บ่

้ายังไม่เคยได้ตอบแท

อไร นอกจากเรื่องรถม้าและบ่าวรับใช้ของบ้านเขา คอยหยิบยื่นมือช่วยเหลือนางในบางโอกาส นางวางม้วนกระดาษ กล่องพู่กันลงบนโต๊ะทำงาน ร่างสูงส