icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ภรรยาห้าตำลึงเงิน

บทที่ 7 ตอนที่ 7 เข้าป่ากันเถอะ

จำนวนคำ:2665    |    อัปเดตเมื่อ:12/09/2024

ตื่นแต่เช้าเช่นเคยหลังจากหุงหาอาหารให้แก่บรรดาหนุ่มน้อยหนุ่

คุณและน้อง ๆ นั้นรู้ว่าภรรยาและพี่สะใภ้ของเขาสวยมากแม้นางจะส

ำให้เขารู้สึกไม่ชอบใจเอาเสียเลย เอ๊ะ เขาเป็นอะไรไปอีกแล้วทำไมรู้สึก

ือนเดิมคือเขาจะไปค้างคืนในป่าเพราะต้องเข้าไปในป

ๆ ก็ต่างเข้าป่าล่าสัตว์หาของป่ามาขายยังชีพกันทั้งนั้น ลี่ถิงเตรียมอาหารแ

วงข้าจะดูแลน้อง ๆ เอง ท่านเองก็ระวังตัว

รีบกลับม

ดินทางปลอ

นออกจากบ้านไปด้วยรอยยิ้มมุมปากจนสหายเพ

กันก็ว่าได้ หลังจากสามีออกไปล่าสัตว์แล้ว นางและน้องของสามีทั้งส

ำรวจลำธาร สิ่งแรกที่ต้องทำคือ หาอาหารเพิ่มแล

ต้นขึ้นคือการสำรวจรอบๆบ้านจากนั้นก็ไปที่ลำธารและเข้าป่าเพื่อหาของป่

ได้ตามเฉิงคุณเข้าไปในป่าและไปทุกที่ ๆ เ

าหารได้และที่สำคัญมันมีจำนวนมากอีกด้วย และนางจำได้

เข้าป่ากันดีหรือไม่ไหน ๆ ที

ักป่าหรือสัตว์ป่าเล็ก ๆ เช่นพวกไก่

งมีเห็ดป่าและผลไม

ไปเตรียมของเข

บพี่ส

สียมอันเล็ก ๆ พร้อมด้วยมีดใส่เอาไว้และสะพายตะกร้าเข้าป

ดูผอมบางไปบ้างแต่ยังดูออกว่าน้อง

เจ้าให้เป็นหมูเลยชาติที่แล้วนางไม่มีพี่น้องเป็นลูกคนเ

ำงานในเมืองกรุงและยังไม่ทันที่จะหาสา

ให้นางได้มีวันนี้ วันที่นางได้ใ

มือมานิดหน่อยเพราะเรากว่าจะเข้าป่ามาก็สา

ป็นนายพรานที่มีความรู้มากคนหนึ่งพี่สะใภ้ได้เรียนรู้มาจากท่านพ่อมากม

่สุดเลย พี่ส

น้องเล

ที่มาหาของป่าเช่นเดียวกับพวกเขา ที่สำคัญหนึ่งในน

าหงิกงอปานนั้นจากที่ขี้เหร่อยู่แล้วก็ยิ่งขี้เหร่เข้าไปอีก

ณได้แต่นึกขอบคุณสวรรค์อยู่ในใจครอบครัวเขารอดพ้นมาจา

ม่มีการทักทายใครหน้าไหนทั้งสิ้น คนพวกนี้ล

ั้นของเฉิงคุณหันมาเห็นพวกเขาพอดีนางจึงคิดจะใช้พวกเขา

จ้าพี่น้องบ้านหยางนี่เอง คงจะไม่

เห็นว่าไม่มีความจำเป็นใด ๆ ที่จะต้องไ

ๆ ทั้งนางยังรู้สึกเสียหน้ามากที่พ

นะ ไม่ได้เอาปากมาด้วย

วอีกอย่างนะท่านจะพูดอะไรช่วยคิดหน่อยนะไม่ใช่ว่ามีแค่พวกข้าพี่น้องเข้าป่ามาหาของป่า ยังมีชาวบ้านอีกตั้งมากมายก็เข้าป่ามา

้ายกเลิกสัญญาหมั้นหมายกับบ้านเจ้าไม่เช่นนั้นข้าคงไม่

บพี่ชายข้า ทำให้พี่ชายข้าได้เจอภรรยาที

เถอะพี

ยบ จนคนที่ถูกมองนั้นรู้สึกกลัวถึงสายตาของนางและรู้ว่าผู้ห

งเข้าบ้านหยางที่จนแสนจน ถึงหยางเฉิงคุณจะหน

ตบแต่งเข้าไปในบ้านที่มีฐานะเช่นเดียวกันเพราะกลัวว่าจะลำบากแต่ใครจะไปคิดล่ะว่

วินลูกชายของหัวหน้าหมู่บ้านนางจึงเข้าป่ามากับน้องสาวของเขาแต่หลี่อ้าย

่ถิงก็ไม่ได้ถามอะไรออกมาเกี่ยวกับอดีตคู่หมั้นของสาม

กจนไม่อยากอยู่กับพวกเขาในเมื่อนางไม

ิบายเองน่าจะดีกว่า ให้นางได้รู้จากปา

าได้ปลูกมันเทศเอ

ี่ใหญ่ก็ล่าสัตว์ไม่ได้อาหารที่มีไม่พอพี่ใหญ่เลยเอามัน

ป่าอาจจะมีมันเทศป่าขึ้นอยู่ก็ได้เดี๋ยว

แต่ข้าก็ไม่ได้สนใจถึงไม่ได้ปลูกมันเทศแต่เราก็ปลูกผักเอาไว้กินพ

กป่าบ้างแต่ลี่ถิงไม่ได้เก็บจนกระทั่งเ

ทั้งยังมียอดที่อวบอ้วนกว่าป่าชั้นนอกมาก ลี่ถิงเจอ

เล็ก เราเจอขอ

ือไม่ขอรับ” สวี่คุณถามออกมาด้วยความแปลกใจเขาไม่เคยเจอ

อไม่ขอรับ” ฮั่นคุณสายกิน

ง เก็บไปให้หมดเสียดายมีแค่เถาเดียวเอง มีลูกที่

เหลืองอีกทั้งสามคนช่วยกันขุดมันเท

ต้องลองเอาเถามันเทศกลับไปปลูกดูถ้ามันไม่ได้ผ

นเทศและฟักทองทั้งสามคนแบกต

นมันเทศที่เหลือน้องชายทั้งสองคนช่วยกันแบกไปและพ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ภรรยาห้าตำลึงเงิน
ภรรยาห้าตำลึงเงิน
“คนเราบางครั้งก็หวนนึกขึ้นมาได้ว่าตายแล้วไปไหน ซึ่งเป็นคำถามที่ไร้คำตอบเพราะไม่มีใครสามารถมาตอบได้ว่าตายไปแล้วไปไหน หากจะรอคำตอบจากคนที่ตายไปแล้วก็ไม่เห็นมีใครมาให้คำตอบที่กระจ่างชัด ชลดา หญิงสาวที่เลยวัยสาวมามากแล้วทำงานในโรงงานทอผ้าซึ่งตอนนี้เป็นเวลาพักเบรค ชลดาและเพื่อนๆก็มานั่งเมาท์มอยซอยเก้าที่โรงอาหารอันเป็นที่ประจำสำหรับพนักงานพักผ่อน เพื่อนของชลดาที่อยู่ๆก็พูดขึ้นมาว่า "นี่พวกแกเวลาคนเราตายแล้วไปไหน" เอ๋ "ถามอะไรงี่เง่าเอ๋ ใครจะไปตอบได้วะไม่เคยตายสักหน่อย" พร "แกล่ะดารู้หรือเปล่าตายแล้วไปไหน" เอ๋ยังถามต่อ "จะไปรู้ได้ยังไง ขนาดพ่อแม่ของฉันตายไปแล้วยังไม่รู้เลยว่าพวกท่านไปอยู่ที่ไหนกัน เพราะท่านก็ไม่เคยมาบอกฉันสักคำ" "อืม เข้าใจนะแก แต่ก็อยากรู้อ่ะว่าตายแล้วคนเราจะไปไหนได้บ้าง" "อืม เอาไว้ฉันตายเมื่อไหร่ จะมาบอกนะว่าไปไหน" ชลดาตอบเพื่อนไม่จริงจังนักติดไปทางพูดเล่นเสียมากกว่า "ว๊าย ยัยดาพูดอะไร ตายเตยอะไรไม่เป็นมงคล ยัยเอ๋แกก็เลิกถามได้แล้ว บ้าไปกันใหญ่" พรหนึ่งในกลุ่มเพื่อนโวยวายขึ้นมาทันที แต่ใครจะรู้ว่าหลังจากวันนั้นที่คุยกันที่โรงอาหารจะเป็นการคุยเล่นกันวันสุดท้ายของชลดา เพราะหลังจากเลิกงานกลับมาชลดาก็เสียชีวิตระหว่างเดินทางกลับหอพักด้วยสาเหตุวัยรุ่นยกพวกตีกันและมีการยิงกันเกิดขึ้นและชลดาคือผู้โชคร้ายที่ผ่านทางมาพอดี ท่ามกลางความเสียใจของเพื่อนๆ เอ๋ได้แต่หวังว่า ชลดาคงไม่มาบอกกับเธอจริงๆหรอกใช่ไหมว่าตายแล้วไปไหน”