icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
นายหัว (เถื่อน) กระหายรัก

นายหัว (เถื่อน) กระหายรัก

ผู้เขียน: จิรัฐติกาล
icon

บทที่ 1 No.1

จำนวนคำ:3198    |    อัปเดตเมื่อ:19/09/2024

่ที่ไม่คุ้นเคย น่าโมโหชะมัด กะอีแค่เธอขัดคำสั่งพ่อแม่ไม่กี่ครั้งก็ถูกส่งกลับเมืองไทยแบบกะทันหันชนิดไม่ให้ตั้งตัว โดยบอกว่าเพื่อดัดนิสัยเจ้า

่อโดยไม่สนใจสายตาทุกคู่ที่มองเธอเป็นตาเดียว

่ไหนก

ที่ทำงานกับตระกูลนี้มานานจึงขับรถไปยังสวนสาธารณะที่ใกล้ที่สุดทันทีอย่างรู้ใจ ในยามนี้จะมีอะไรดีไปก

้นก็หยิบหินก้อนเล็ก ๆ ขึ้นมาเขวี้ยงลงน้ำเพื่อระ

เรื่องอะ

ั้นแหละ เชอะ ลองมาคุยภาษาอิตาลีกับหนูสิ หรือไม่ก็มาประลองเ

ะดัดนิสัยลูกก็กลายเป็นว่าเหมือนโยนปัญหาให้อีกฝ่ายต้องเผชิญ แต่ทำอย่างไรได้ ถ้าปล่อยไว้นานกว่านี้จะเข้าทำนองไม้อ่อนดั

ะมันไม่ง่ายหรอกนะ ไม่มีใครสามารถอยู่กับลูกได้ตลอดไป แม่จึงอยากให้ลูกรู้จักแก้ปัญหาด้

้ำตาไหลอาบแก้ม แอนนาได้แต่ยิ้มน้อยๆ และไม่คิดจะเถียง เพราะท

ยนะ เพื่ออนา

เรียนสุด ๆ ไปเลย” เจด้าต่อรอง ส่งสายตาอ้อนวอนคนเป็นแม่ ก่อนจะ

าโอดครวญเมื่อแผนออดอ้อน

างไม่ได้มาง่าย ๆ หรอกนะ อ้อ แม่เช่าหอพักใกล้ที่

่ลุกขึ้นยืนขณ

ูไว้ใช้จ่ายอาทิตย์ละ

หลง หนึ่งพันบาทเนี่ยนะ

อย่างเด็ดขาด และอย่าคิดโทร.ไปขอพ่อหรือค

งินหมด หนูจะเอาเง

แอนนาพูดทิ้งท้ายสั่งสอนลูกสาวก่อนเดินไปหาลูคัส

ต่คร่ำครวญในใจกับชะตาชีวิต ถูกให้ออกจากบ้านหลังโตย้ายมาอ

องแล้วรีบแนะนำตัว “สวัสดีจ้ะ ฉันชื่อมลฤดี เรีย

ูไม่พอ ยังให้มาอยู่ร่วมกับคนแปลกหน้า เจด้าเดินกระแทกเท

มห้องที่ทำหน้างง “ฉันชื่อ...” เจด้านิ่งไปสัก

ม่เบา ก็พอจะเดาได้ว่าอนาคตที่ต้องอยู่ร

ยนคณะไห

รู้ว่าอีกฝ่ายก็เรียนค

ี เธอจึงพยักหน้า ลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าให้เข้าท

งเลย เมื่อวานฉันเองก็เห็นขาย ที

ะไรมากกับนักศึกษาจน ๆ คนหนึ่ง มีตาหามีแววไม่ และเธอเองก็ไม่จำเป็นต้องอวด

่ฝั่งตรงข้ามตึก แต่สะพานลอยที่จะข้ามไปอยู่

กับเจด้าที่หลับตาปี๋ คิดว่าตัวเองคงต้องตายกลายเป็นผีเฝ้าถนนแน่ ๆ ทว่าผ่านไปสักครึ่งนาทีก็ยังไม่รู้

งเข้าไปดู แต่จู่ ๆ มีรถอีกคันวิ่งตามมาด้านหลังอย

กาะกลางถนน เสียงรถกู้ภัยที่แล่นผ่านมาพอดีดังแสบแก้วหู เจ้า

าต้องตาย” เจด้าพูดเสียงสั่น มือเย็นเฉียบ มลฤดี

ม พวกเรามาเห็นก็หลังจากที่รถชนกันแล้ว” มลฤด

งเกตเห็นว่ารถเกิดอุบัติเหตุได้อย่างไร เหตุการณ

ิบอีกครั้ง “ฉันกลับห้องก่อนนะ” เจด้าบอกพลางลุกขึ

ื่อเห็นแสงไฟกะพริบหน้าร้านเท้าก็เดินเข้าไปอัตโนมัติ เมื่อหาที่นั่งไ

วน์ดื่มหลายแก้วในเวลาอันรวดเร็ว เพราะนี่ไม่ใช่การดื่มเพื่อลิ้มรสชาติ แต่เพื่อให้ลืมเรื่องในอ

ยังคงอยู่ เมื่อคิดว่าได้เวลากลับแล้วเธอก็หยิบกระเป๋าลุ

งไม่จ่

กระเป๋าถือ แต่กลับพบว่ามีแค่ธนบัตรหนึ่งพันบาทใบเด

ว ซวยตั้งแต่หัววัน หลังจากนั้นก็พาเธอไปยังห้องเจ้านายท

ห้นั่งเธอก็นั่ง “พอจะโทร.ห

้หญิงคนนี้นอกจากไม่หนีแล้ว ยังเดินเข้ามาในอาการที่สงบนิ่ง หญิงสาวไม่พูดไม่จา สักพักจึงเงยหน้าแล

ยังเรียนไม่จบ แต่กลับมีของแพง ๆ ติด

ความรู้สึกอดอยากปากแห้ง เห็นคนตรงหน้าก็รู้สึกสนใจ เขาแ

าดทุน ถ้าเขาซื้อกินข้างนอกยังถูกกว่าด้ว

คางเธอให้เงยขึ้นเพื่อจะมองหน้าให้ชัดกว่าเดิม อ

าการเหม่อลอยของเธอกำเริบอีก ก็คงต้องสืบหาสาเหตุจนกระทั่งรู้ว่าเธอเ

กำลังจะเปลี่ยนชีวิตตนเอง

ื่อชมเรือนร่างงดงาม จุ๊ ๆ สวยทุกส่วนไม่มีที่ติจริง ๆ พีรพัฒน์นึกในใจก่อนถอดเสื้อผ้าของตนเองออกและก้มล

นี คนกระหายมองโคนตรงปล

ล้วยกผ้าห่มขึ้นปิดร่างกาย

า กลับกลัวพ่อแม่จะรู้มากกว่าจึงบอกไปว่

ญาตแล้ว มีหรือผู้

ญ กลับกลายเป็นว่านี่เป็นครั้งแรกของเธอ เขาจึงต้องทำ

รพัฒน์ก้มลงดูดมันอย่างหื่นกระหาย เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมง

่อยล้า จึงก้มลงหอมแก้มเธออีกครั้ง อยากจะรังแกเธอให้มากกว่านี้ ให้สมกับความอัดอั้นท

ความส

ันข้างหน้า “ฉันไม่ติดค้างค

งไหม ฉันอยากทำงาน” สำหรับเจด้าเงิน

ว่าแค่เธอนอนกับเขา เขาก็

ะเลี้ยง

าแล้วลุกขึ้น

ำเรื่องแบบนี้อีก ฉันอยากทำงานหาเงินเอง คุณพอ

งที่ถูกเขาพรากความบริสุทธิ์ แต่เธอกลับไม่คิดจะต่อรองหรือเรียก

ำงาน ผมมีตำแ

้ามาที่ร้าน ผมจะสอนงานคุณก่อนเริ่มงาน ร้านอาหารของเราส่วนมากให้บริการ

กับตารางเรียน ไม่ชนกัน เธอจึงออกจากห้องแล้วก

เปิดรับโบนัส

เปิด
นายหัว (เถื่อน) กระหายรัก
นายหัว (เถื่อน) กระหายรัก
“นายหัว(เถื่อน) กระหายรัก เพราะเป็นลูกมาเฟียถูกตามใจมาตั้งแต่เด็ก จู่ๆ ก็ถูกแม่ตัดหางปล่อยวัดให้เผชิญชะตากรรมด้วยตนเอง เผชิญชะตากรรมไม่ว่า แต่วันแรกเธอก็ทำคนตายแล้ว เหตุการณ์ในวัยเด็กทำให้เธอไร้สติหยั่งคิด เผลอเข้าร้านหรูจนกินไวน์ราคาแพงหมดไปสองแสน แม้จะจำนำของในตัวจนหมดแต่ก็ไม่พอ เพราะกลัวว่าพ่อกับแม่จะรู้ เธอจึงเลือกใช้กายชดใช้แทน แต่ใครคิดว่าหลังจากสิ้นคิดคืนนั้น เธอก็ต้องพบปัญหาไม่รู้จบ”
1 บทที่ 1 No.12 บทที่ 2 No.23 บทที่ 3 No.34 บทที่ 4 No.45 บทที่ 5 No.56 บทที่ 6 No.67 บทที่ 7 No.78 บทที่ 8 No.89 บทที่ 9 No.910 บทที่ 10 No.1011 บทที่ 11 No.1112 บทที่ 12 No.1213 บทที่ 13 No.1314 บทที่ 14 No.1415 บทที่ 15 No.1516 บทที่ 16 No.1617 บทที่ 17 No.1718 บทที่ 18 No.1819 บทที่ 19 No.1920 บทที่ 20 No.2021 บทที่ 21 No.2122 บทที่ 22 No.2223 บทที่ 23 No.2324 บทที่ 24 No.2425 บทที่ 25 No.2526 บทที่ 26 No.2627 บทที่ 27 No.2728 บทที่ 28 No.2829 บทที่ 29 No.2930 บทที่ 30 No.3031 บทที่ 31 No.3132 บทที่ 32 No.3233 บทที่ 33 No.3334 บทที่ 34 No.3435 บทที่ 35 No.3536 บทที่ 36 No.3637 บทที่ 37 No.3738 บทที่ 38 No.3839 บทที่ 39 No.3940 บทที่ 40 No.4041 บทที่ 41 No.4142 บทที่ 42 No.4243 บทที่ 43 No.4344 บทที่ 44 No.4445 บทที่ 45 No.4546 บทที่ 46 No.4647 บทที่ 47 No.4748 บทที่ 48 No.4849 บทที่ 49 No.4950 บทที่ 50 No.5051 บทที่ 51 No.5152 บทที่ 52 No.52