นายหัว (เถื่อน) กระหายรัก

างที่ต้องใช้เวลาร่วม 9 ชั่วโมงในที่สุดเธอก็มาถึงเกาะภูเก็ต ถ้าเทีย

และแทนที่จะได้นั่งพักสบาย ๆ บนเกาะ รถของเขากลับเลี้ยวเข

พวกเราจะไ

ะส่ว

กาะยังหาทางให้พ่อมารับได้ แต่ถ้าลงเกาะนั้นหมายควา

รุงเทพฯ ก็ได้” มาถึงภูเก็ตแล้วเธอเ

ฉันทำธุระเสร็จค่อยก

อาจปฏิเสธ เธอกำลังคิดถึงปู่กับย่าที่อยู่เกาะจำ

ขาว เจด้าเลือกนั่งตรงกลางก่อนหยิบเสื้อชูชีพมาใส

ยนั

เรือยอช์ตใช้เวลาสองชั่วโมงกว่าจะไปถึงเกาะส่วนตัว

ารจะกลายเป็นเศรษฐีเมืองใต้ “

ยไปที่ถ้ำอีกด้านซึ่งมีเรือลอยลำและโครงไม้ไผ่อยู่เต็ม ปกติแล้วไม่ว่าใครที่เขา

เห็น

ับเรือมาเที่ยวแถวนี้ แต่เธอจำไม่ได้หรอก

” เพราะว่าแม่ของเขาชอบไข่มุกและทะเลมาก จึงซื้อเกาะนี้

อ เจด้ามองมือนั้นแล้วขยับออกมา โยนรองเท้าลงน้

คยอยู

ายได้อย่างไร เจด้าเก็บรองเท้าที่กำลังจะลอยไปก่อนก้าวเหยียบลงบนผืนทร

ัวหลบ

พื่อเข้าไปพักให้หายเวียนหัวจากการไม่ได้นั่งเรือ มานานโดยไม่ต้องรอให้เจ้าข

ค่ะค

็นแค่ลูกจ้างค่ะ” ล

ได้อะไรบอกป้าได้ แต่ของบ

ยอยู่เกาะ หนึ่งเดือนจึงขึ้นเรือ

ทางตรงข้าม คนที่คิดอยากให้หญิงสาวร้องไห้อ้อนวอนขอกลับบ้าน กลับต

ี่นี่สวยมาก ใครมาก็ต้องคิดว่าตัวเองมาเที่ยวทั้งนั้นแหละ

ที่จะหนีหรือถอยห่างก็เดินเข้าไปในบ้าน “เสื้อผ้าของ

หน้า ไม่ได้บอกว่าตัวเองนุ่งเป็น จากนั้นมองสำรวจห้องในบ้านที่มีแค่สามห้

าอาบน้ำกั

้องเดินเท้าไกลพอสมควร ต้องใช้มอ

ด้าถามเหมือนคนขี้สงสัย

ดการใช้ไฟด้วย” พอเ

ปิดไฟในมือถือก่อนมองหาไฟฉ

งดับไฟฉาย “บนเกาะน้ำและไฟเป็น

ี่เจนเดินมาเห็นมันติดอยู่ด้านบน” พูดจบเ

ว กลับทำเหมือนทุกอย่างเป็นเรื่องปกติ แถ

ต้องใช้อย่

ะทำอะไรเธอไม่ได้สักอย่างหรือเปล่า ทำให้พีรพัฒน์พ

เมื่อได้เห็นหอยปูปลาอาหารทะเลที่ชอบก็หยิบกินอย่างเอร็ดอร่อย หอย

ชอบก

อบ

ไม่เ

เสียงห้วนกับเธอตลอด ไม่พอใจอะไรหรือเปล่า วันนั้นเ

เชิง

บ แต่ยังมิวายได้ยินเสียงพูดเยาะเย้

าปูฟาดหน้า แต่ก็พยายามสงบอ

ินไหม ป้า

ม่ต้อง ถ้าแกะเองไ

หักท่อน เขี่ยสิ่งที่กินไม่ได้ออก จากนั้นหักก้ามปูตามด้ว

แกะปูสวยงามให้เจ้านายก่อน ล้า

ธอแกะแม้แต่เจ้านายก็ยังแกะได้ไม่สวยเท่า อายไ