icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บทรักมาเฟียร้าย

บทที่ 5 No.5

จำนวนคำ:2172    |    อัปเดตเมื่อ:19/09/2024

งแทบไม่มีทางหนี จังหวะที่เขาเง

าตัวเองไม่เมาเสมอ “ผมไม่เ

่ทำไมสีหน้าดูเหมือนไม่ค่อยดี แอนนาแตะ

ป่วยและเมากลับลุกขึ

ต่อ เธอไม่ได้หวังดีหรือห่วงใยเขาหรอกนะ แค่กลัวว่าเขาจะเอาไข้มาติดต่างหาก แล้วคืนน

สองวันแล้วควรจะเข้าไปดูเขาหน่อยไหม อย่างน้อยก

สุขสบายดีกว่าคนปกติทั่วไป มีหมอมาดูอาการ มีพยา

ึงดูป่วยหนักแบบนี้ แต่จากที่เธอเห็นสถานการณ์วุ่

สงบเขาก็ดูดีใช่เล่น หนวดเครารุงรังเริ่มยาวเฟื้อยกว่าเดิม เห็นแล้วนึก

น้ำเธอก็ต้องรีบหาน้ำให้เขา แอนนาวางแก้

นเธอก็ทัก “ผมค

นจะมีปีกบินหนีไปเองได้ยังไง

ว่าน้อยคนที่จะได้มาพักที

ถ้าหายแล้วให้ฉันกลับบ้านนะ อีกไม่กี่วันฉันก็...” แอนนาหยุ

ธอควรทำตัวร้าย ๆ

พูดไ

เรื่อง “ฉันแค่เบื่อ เสื้อผ้าท

รเรื่องนี้ไปเลย มาร์โกเรียกคนด้านนอกเข

ยกยิ้มมุมปาก แผนการทำให้เข

ยุด เจ้าของบัตรหยิบขึ้นมาดูตัวเลขที่สูงใก

ลายปีทำไมจะไม่รู

ซึ้งถึงความน่ากลัวที่กำลังจะมาเยือน เมื่อแอนนาหอบหิ้วข

เป็น

ั่วคราวมองคนใส่ชุดสูทตรงหน้า

กับเธอ ว่าแล้วก็ทำท่าจะเดินผ่าน

แอนน

์ถึงมันได้ และตอนนี้เธอก็เริ่มตงิด ๆ ช

ซ็นด้ว

าวของแล้วรับแฟ้มมา

งิน? ฉันไปกู้

ากนั้นก็ให้เธอเปิดอ่านรายการทั้งหมด ตา

สามล้านกว่าบาท แอนนามองข้าวของด้านหลังสลับกับทน

นทั้งหมดจะเท่า

งเหลือดอกเบี้ยอีก ถ้านับ เป็นนาทีตอ

ือดขูดเนื้ออีก “แต่เขาบอกให้ฉัน

จริง แต่หมายถึงซื้อเท่าที่จำ

ียงเสียงสูง ขณะที่คนของเขาขนของ

เล่ห์จริง ๆ แถมตอนนี้จะถอยก็ไม่ได

ซ็นก็มีวิธี

าโต “ยังไง” ยิ้มอย่างมีค

ก็พอจะทดแทนเงินที่เสียไปได้”

้ายกว่าเจ้านายเสียอีก ขู่ได้ขู่เ

ิธีที่

วหยิบแฟ้มใหม่ออกมา เมื่อเธอเ

ี 2 ปีเชียวนะที่เธอต้อ

งก็ไม่ยอม จบคำพวก

บปากกามาเซ็นอย่างรวดเร็ว เอาเถอะ ว่าง ๆ เธอจะเอาเสื้อผ้าพวกน

ีกับสัญญาทาสสองปี แอนนาหนอแอนนา

ำนวนขนาดนั้นเธอขายตัว ทั้งชีวิตก

งตัวเองที่อยู่ชั้นบน ไม่ได้พิศวาสข้าวของที่ซื้อมาเท่าไร สิ

มาก็ถูกเจ้าของบ้

ื่อเช้าก่อน สภาพเขาเหมือนคนใกล้ตายล

ลเขาเข้าโดยไม่รู้ตัว แถมต

็นแผนข

ยอมรับ “คุณมันเชื่อไม่ได้จริง ๆ” เธอบ่นไป

บนิ่ง “ไม่มีใครเคยบอกหรือว่าเชื่อ

วาท ว่าแล้วก็ค้อนใส่ “ฉันเหนื่อย ขอตัวไปนอนก

ขากระเส่าอยู่ข้างหูทำให้เธอ น

จะนอนห้องฉัน พูดไม่จบประโยคเพราะถูกเขา

ลากกลับมาตรงจุดเดิม ไหนบอกว่าป่วย ไหนบอกว่าไม่สบ

ช้างทับ แอนนา เงยหน้ามองช้างตัวโต เขาไปกินยาผิ

าคิดจะทำ

ูกตลบหลัง ตอนนี้เธอยังคิดแผนเอาคืนไม่

แถมยังไม่ยอมสบตาเขาอีก อย

พร้อมจะทำง

ืนนั้นผมกับคุณไปถึงไหนต่อไหนกันแล้ว น่าจะสน

มันไม่เหมือนกัน ตอนนั้นฉันไม่รู้ว่าคุณคือใคร ทำงานอะไ

ี่จะจับเธอขึ้นเตียงอย่างเดียวมาเป็น “ในเมื่อพวกเราต่างเป็

ละทำความรู้จักคุณมากกว่าน

ม จังหวะที่เขาลุกขึ้นเธอคิดว่าตัวเองจะรอด

เปิดรับโบนัส

เปิด
บทรักมาเฟียร้าย
บทรักมาเฟียร้าย
“"ผู้หญิงคนนี้เป็นของมาร์โก ใครก็ห้ามมายุ่งอีกเด็ดขาด" เขาประกาศให้รับรู้ทั่วกัน แต่ถามว่าผู้หญิงของเขาตอนนี้มีสีหน้ายังไง ถามได้! เธอยังช็อกไม่หายปล่อยให้เขาจับจูงเข้าไปในห้องจนเหตุการณ์สงบแล้วเธอก็ยังไม่รู้ตัวเหมือนเดิม! พระเจ้านี่มันเรื่องบ้าอะไร! เธอกลายเป็นผู้หญิงของมาเฟียได้ยังไง เรื่องชักจะวุ่นวายเกินไปแล้ว เธอตามไม่ทันจริง... ตั้งสติไว้ยัยแอน เธอต้องตั้งสติ ตั้งสติบ้าอะไร เขาก็ประกาศอยู่ว่าเธอเป็นของเขา ไม่ ๆ ไม่ใช่ พวกเราแค่นอนด้วยกันคืนเดียว ยังไงก็แค่เรื่องเข้าใจผิด ยังไงเขาก็คงคิดจะขู่เล่น ๆ โธ่เอ้ยยัยโง่ เขาประกาศขนาดนั้น ลองไปสิเธอได้ถูกผูกติดกับเตียงแน่ ชาตินี้อย่าหวังจะไปไหนได้เลย เธอลืมไปแล้วหรือไงว่าคนนั้นคือมาเฟียมาร์โก มาเฟียที่มีอิทธิพลสุดในเมืองนี้! เธอจะบ้าตายเพราะเถียงกับตัวเองนี่แหละ แถมยังต้องมานั่งเสียใจที่มาเจอคนที่น่ากลัวที่สุดในเมือง พระเจ้าแกล้งเธอเกินไปแล้ว แบบนี้เธอจะทำยังไงดี!!”
1 บทที่ 1 No.12 บทที่ 2 No.23 บทที่ 3 No.34 บทที่ 4 No.45 บทที่ 5 No.56 บทที่ 6 No.67 บทที่ 7 No.78 บทที่ 8 No.89 บทที่ 9 No.910 บทที่ 10 No.1011 บทที่ 11 No.1112 บทที่ 12 No.1213 บทที่ 13 No.1314 บทที่ 14 No.1415 บทที่ 15 No.1516 บทที่ 16 No.1617 บทที่ 17 No.1718 บทที่ 18 No.1819 บทที่ 19 No.1920 บทที่ 20 No.2021 บทที่ 21 No.2122 บทที่ 22 No.2223 บทที่ 23 No.2324 บทที่ 24 No.2425 บทที่ 25 No.2526 บทที่ 26 No.2627 บทที่ 27 No.2728 บทที่ 28 No.2829 บทที่ 29 No.2930 บทที่ 30 No.3031 บทที่ 31 No.3132 บทที่ 32 No.3233 บทที่ 33 No.3334 บทที่ 34 No.3435 บทที่ 35 No.3536 บทที่ 36 No.3637 บทที่ 37 No.3738 บทที่ 38 No.3839 บทที่ 39 No.3940 บทที่ 40 No.4041 บทที่ 41 No.4142 บทที่ 42 No.4243 บทที่ 43 No.4344 บทที่ 44 No.44