icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

พยศรักร้ายนายมดนิ่ง

บทที่ 3 พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง EP.2 ฉุดอารมณ์ไม่ขึ้น

จำนวนคำ:2111    |    อัปเดตเมื่อ:25/11/2024

0 นาทีท

้องไปถึงโรงยิมแล้ว วันนี้ที่มหาลัยฉันมีการแข่งขันกีฬาฉันที่รับงานจากรุ่นพี่ต่างคณะต้องรีบไปแต่งตัวเพื่อเป็น กองเชียร์ให้กับทีมสีแดง ร่างบางเหลือบมองนาฬิกาข้อมืออีก 25 นาทีให้ตายเถอะ ป

ของรุ่นน้องปี 3 เอ่ยกับรุ่นพี่ปี 4 ต่าง

ารเองละกัน สาวๆ คนอื่นเขาแต่งตัวพร้อมลงสนามแล้ว รีบค่ะลูกจะนอนเหนื่อยอะไรอีก เร็วค่ะ เดี๋ยวไม่ทันคนอื่นเ

ล้วนั้น โปรเกลที่เห็นสภาพนานิลเหงื

บอกนะว่าแกพึ่งมา” มาถึงโปรเกลถึงกั

นานิลเอ่ยจบร่างบางเ

มองทางให้แกเอง” เมื่อโปรเกลเอ่ยมาเช่นนั้นทั้งสองสาวก็

ชุดกันในห้องนี้แหละ ไม่

อนเพราะดูๆ ไปห้องนี้วังเวง

้เป็นห้องลับอีกห้องเพราะข้างนอกมียัยโปรเกลเฝ้าคงไม่มีอะไรหรอกมั้ง เมื่อเป็นเช่นนั้นนานิลก็ไม่รอช้า ร่างบางยืนถอดชุดของตนในมุมมืดออกทีละชิ้น เริ่มจากเสื้อกีฬาตัวโต แ

้นมา ฉันหันมองคนที่เปิดไฟคิดว่าเป็นย

ตกใจที่เจอผู้ชายโรค

้ย.

มือเรียวบางยกขึ้นมาปิดที่หน้าอกถึงจะมีบราซิลิโคนปิดแต่นั้นก็ปิดได้แค่ส่วนหัว ส่วนท่อนล่างมีเพียง

ับต่อหน้าต่อตาอย่างไม่ทันทั้งตัว แ

โรคจิต ไม่ได้อยากจะมองเธอนักหรอก” ไอ้บ้าหน้าหล่อที่ป

ิลที่จะแหกปากกรี๊ดรอบที่สอง กับถูกโรมจู่โจมเข้าหา ร่างสูงล็อกตัวคนตัวเล็กฝ่ามือหนาปิดปากเสียงกรี๊ดเอ

รคจิตถ้ำมองพวกของสงวนเล็กๆ ทั้งสองร่างยื้อขัดขืนกันไปมาอย่างไม่มีใครยอมใคร ยิ่งเขาบีบปากเธอ เธอยิ่งฝังเขี้ยวแหลมๆลงที่ม

งเสียดสีกันไปมาอย่างไม่มีใครยอมใคร คนกัดก็ไม่คิดจะยอมฟัง ด้านโรมที่ทนไม่ไหวกับสะบัดมือออกจากปากของนานิลด้วยความแรง ทั้งสองจ้องกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ตาประสานตาอารมณ์ตอนนี้ดุเด

ยู่ไม่น้อย ทั้งสองจ้องมองกันอย่างไม่มีใค

สิทธิ์อะไรมากัดมื

งสายตาคมเข้มตรงอย่

ะเอาเรื่องเธอให้ถึงที่สุด” โร

บมองฉันก่อน” นานิลตะเบ่งเส

นะมาแอบมอง ผู้

ี่สาวเท้าหาคนตน มือเรียวยกขึ้นมาปิดหน้าอกและซิลิ

เอ่ยขึ้นมาแต่นั้น

นนี้พอมองในระยะไกลเข้าหล่อและดูดีมาก แต่สายตาของเขาตอนนี้น่ากลัวกว่าความหล่อซะอีก เขาดูโมโหฉันมากอย่างที่ฉันในตอนนี้ที่โมโ

แอบดูผู้ห

สีหน้าอันหงุดหงิด เขาหัวเสียและยังเจ็บตัวเพราะยัยบ้าเลือดนี้อีก เขาแค่เอาลูกฟุตบอลแต่

นด้วยท่าทีโกรธจัด มือเรียวยกขึ้นมาปิดที่หน้าอกเอาไว้แน่น เธอโกรธคนตรงหน้าจนปากสั่นระริก โกรธมากกว่าอายซะอีก ใบหน้าอันหล่อเหลาผุดรอ

ยจะทำอะไร ถอ

้ายังฉุดอารมณ์ไม่ขึ้น” โรมเอ่ยจบร่างสูงก็เดินออกไปจากห้องด้วยสี

ชา นานิลฉันอยากจะกรี๊ดด่าให้คนหน้านิ่งเมื่อครู่นั

่อหน้าผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้” ไอ้อายมันก็อายอยู่หรอกแต่ใครจะคิดว่าห้องนี้จะมีคน นานิลพยายามสลัดภาพคนถ้ำมองออกจา

เปิดรับโบนัส

เปิด
พยศรักร้ายนายมดนิ่ง
พยศรักร้ายนายมดนิ่ง
“+++++++++++++++ "แอบฟังแล้วคิดว่าฉันจะปล่อยผ่านไปง่ายๆ งั้นเหรอ" "ฉันไม่ได้แอบ" "แต่เธอได้ยิน" "ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง" "ใครสน" โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง "แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ" "รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด" โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม "ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ" นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย "ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง" "เป็นใครมาสั่งฉัน" เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้ "ไม่รับปาก แต่จะพยายามปิดปากให้เงียบละกัน" นานิลเชิดหน้าใหเกับเขา เธอตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำว่าไม่รับปาก นั้นยิ่งทำให้โรมนั่นหัวเสียอยู่ไม่น้อยกับคำตอบของนานิล สายตาคมเข้มสำรวจใบหน้าสวย จมูกโด่งคมสันโน้มเข้าหาอย่างใกล้ชิด จมูกโด่งคมสันโน้มแตะเข้าที่จมูกคนตัวเล็ก ทั้งสองสบตารับรู้ลมหายใจอุ่นๆ ตาคมสบตาเข้ากับนัยน์ตาคู่สวยเปล่งประกายตรงหน้า "จะว่าไปของแปลกๆ อย่างเธอก็น่าสน น่าลองดีเหมือนกันนะ" รอยยิ้มอันร้ายกาจผุดขึ้นมาบนใบหน้า อยากสั่งสอน หรืออยากลอง ในเมื่อตนมองปากบางจิ้มลิ้มตรงหน้าไม่ไหว เห็นทีน่าจะอย่างหลังมากกว่า”