icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

พยศรักร้ายนายมดนิ่ง

บทที่ 4 พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง EP.3 ผู้ชายเบอร์ 8

จำนวนคำ:2246    |    อัปเดตเมื่อ:25/11/2024

้าหน้าประตูให้ยัยนานิล จู่ๆ ฉันกับปวดท้องจี๊ดๆ ขึ้นมามันจ่

ล้ว เมื่อเป็นเช่นนั้นเธอรีบกลับมาที่นานิลก็เจอกับร่างบางผิวขาวเนียนละเอีย

สิชุดนี้เหมาะกับแกสุดๆ ไป

นเจออะไรบ้าง” พูดแล้วมันน่านัก ฉันยังเจ็บใจกับไอ้หน้าหล่อโรคจิตไม่หาย กล้าดียังไงมาว่าอกฉันเป็น

องน้ำมา” โปรเกลได้แต่ตอบสีหน้าเหงาหงอย เพราะดูจ

ิตนะสิ แกนะแกจะไปเข้าห้

ชื่อหู มหาลัยเรามีแต่ลูกคุณหนูผู้ดีมีอันจะกิ

สนิทจะเชื่อสิ่งที่นานิลพูด สงสั

่ารักอารมณ์ดียังแหย่เพื่อนของเธอต่อเพราะไม่อยากให้เพื่อนนั้นดูสีหน้าไม่ด

เจอโรคจิตจริงๆ” นานิลเอ่

แม่แกมาโน้นแล้ว เร็วสินิล” โปรเกลที่เห็นรุ่นพี่ต่

็จแล้ว แม่วานไปที่สนามได้เลยค่ะ นักกีฬาพร้อมแล้วลูกๆ ลุกค่ะ

นาม” โปรเกลเอ่ยจบก็แยกตัวออ

เพื่อนสนิทของพี่น้ำมนต์นั้นเอง ส่วนที่ฉันมาเป็นกองเชียร์สมัครเล่นเพราะฉันได้ค่าจ้างมาหนึ่งพันห้าร้อยบาทจากทางพี่เก๋ หัวหน้าทีมเชียร์คณะบริหาร ไม่ใช่ว่าไม่มีสาวๆ เชียร์นะแต่พี่เก๋แกอยากได้สาวๆ มาแต่งตัวสวยๆ นุ่งสั้นๆ ถื

ที่นี่จนกระทั่งจบการศึกษา นับว่าเป็นบุญของฉันมากเลยแหละที่ได้เข้ามาเรียนในกลุ่มหมู่คนมีอันจะกิน คณะที่ฉันเรียนส่วนใหญ่ก็จะเป็นผู้ชายส่วนผู้หญิงนั้นมีน้อยมาก เลยทำให้ฉันมีเพื่อนที่สนิทมากแค่ยัยโปรเกล ด้วยความเป็นเด็กทุนเวลาเพื่อนๆ ในห้องชวนกัน

พี่ชายมีครอบครัวไปแล้ว ฉันจึงต้องหาตังใช้เอง ทำงานทุกอย่างที่ได้ตังอาชีพสุจริต รับจ๊อบที่ไหนก็เ

ยู่ที่กรุงเทพและช่วงนั้นเป็นช่วงที่ฉันเข้าปีหนึ่งพอพี่ชายแต่งงานมีครอบครัวฉันก็ออกมาอยู่หอพักเพียงลำพัง นานๆ ที

้องสาวต่างคณะเสร็จแล้วนั้น ร่างบางใบหน้าส

มากเลยลูก” รุ่นพี่ต่างคณะที่เห็นใบหน้าสวยใสแต่งแต้มเติมเครื่องสำอางผมมัดจุกกลางหัว

ี้ดูคุ้นๆ นะ” เก๋แม่งานที่เห็น

นิล เด็กแม่น้ำมนต์เอง ไงละน้องฉันส

ม่ได้อำกูใช่ไหม ว่านานิลตัวจริง เสี

เหรอจะมีเวลามาเล

ศวะปี 3 ที่ชอบวิ่งตามน้ำมนต์จะมาเชียร์ด้วย แค่เห็นแว่นหนาเตอะของนางฉันก็ไม่อยากรับเป็นเด็กเชียร์แล้ว

งสัย นอกจากเธอจะโดนผู้ชายเทมาแล้ว เจอไอ้โรคจิตบอกว่าต่อให้แก้ผ้าต่อ

ลิกใส่ซะนะลูก ความสวยของหนูจะได้เตะตา ล่อผู้หล่อล่ำดำขำกับเขาบ้าง ผู้หล่อล่ำ งานดีคณะหนูมีถมเถไปสวยๆ แบบหนูเลือกได้สบาย น้องสาวของพี่จะได้ม

ไหมคะแม่” นานิลยังคาใจกั

าก สวยซะผู้มองกันไม่หยุดเลยดูโน้นสิ” เก๋เอ่ยม

ผิดทีม อิน้ำแกดูเด็กในสังกัดแกด้วย” นานิลที่โดนรุ่นพี่ไล่ตะเพิดถึงกับวิ่งตามหลังน้

ะวังนั้น ด้านโรมที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งมาลงสนามด้วยความรีบเช่

ึงกับแทบหงาย แต่โชคดีมีผู้ชายคนนั้นรับฉันไว้ทันยังไ

่งโรมยิกๆ ดังมาทำให้ผมปล่อยยัยผู้หญิงคนนั้น จะว่าสวยไหม ก็ถือว่าผ่าน แต่ทำไมผมดูคุ

บฉันไว้ไม่ทันจะมองหน้าเขาก

อ่ยปากขอโทษที่ฉันไม่ทันระวังเป็นฝ่ายไปชนผู้ชายคนนั้น แต่ก็ไม่ทันเสียแ

เปิดรับโบนัส

เปิด
พยศรักร้ายนายมดนิ่ง
พยศรักร้ายนายมดนิ่ง
“+++++++++++++++ "แอบฟังแล้วคิดว่าฉันจะปล่อยผ่านไปง่ายๆ งั้นเหรอ" "ฉันไม่ได้แอบ" "แต่เธอได้ยิน" "ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง" "ใครสน" โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง "แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ" "รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด" โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม "ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ" นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย "ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง" "เป็นใครมาสั่งฉัน" เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้ "ไม่รับปาก แต่จะพยายามปิดปากให้เงียบละกัน" นานิลเชิดหน้าใหเกับเขา เธอตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำว่าไม่รับปาก นั้นยิ่งทำให้โรมนั่นหัวเสียอยู่ไม่น้อยกับคำตอบของนานิล สายตาคมเข้มสำรวจใบหน้าสวย จมูกโด่งคมสันโน้มเข้าหาอย่างใกล้ชิด จมูกโด่งคมสันโน้มแตะเข้าที่จมูกคนตัวเล็ก ทั้งสองสบตารับรู้ลมหายใจอุ่นๆ ตาคมสบตาเข้ากับนัยน์ตาคู่สวยเปล่งประกายตรงหน้า "จะว่าไปของแปลกๆ อย่างเธอก็น่าสน น่าลองดีเหมือนกันนะ" รอยยิ้มอันร้ายกาจผุดขึ้นมาบนใบหน้า อยากสั่งสอน หรืออยากลอง ในเมื่อตนมองปากบางจิ้มลิ้มตรงหน้าไม่ไหว เห็นทีน่าจะอย่างหลังมากกว่า”