icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

พยศรักร้ายนายมดนิ่ง

บทที่ 5 พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง EP.4 หรีดเดอร์จำเป็น

จำนวนคำ:1658    |    อัปเดตเมื่อ:25/11/2024

ไหนที่ผมไม่เอาเรื่องเธอ ข้อหาทำร้ายร่างกาย ถ้ามือผมขาดใครจะรับผิดชอบ ปกติผู้ชายแมนๆ อย่างผมใช่ว่าจะมีเรื่องอะไรกับผู้หญิงหรอกนะครับ ไม่อยากจะเสียเวลาและไม่คิดจะสนใจ แต่กับยัยหมาบ้าคนนี้ผมสุดจะทนจริงๆ

งไม่มีอารมณ์เลย โรมได้แต่คิดขณะที่เสี

หน้า สองพี่น้องหนุ่มแฝดกองหน้าทั้งคู่นั้นทำเอาสองหนุ่มพี่น้อง

เสียงของสาวๆ เหล่ากองเชียร์ที่ดังขึ้นมา แต

สที่เห็นสาวๆ ในชุดกระโปงสีขาวเสื้อกีฬาเอวลอยสีแดงที่ยืนถือปอมๆ เช

อาหารตาทีมเราวะ” รามยืนมือเท้าสะเอวส

ข้างสนาม น้องเบอร์ 8 สวยสัส หน้าหวานๆ สวยชิบหาย...” ไม่ใช่เพียงแค่มอสที่เอ่ยชมสาวสวยที่เดินมาข้างสนาม แม้แต่หนุ่มๆ ในสน

่งแล้ว กูอยากล่อสาว” เสี

ซ็กซี่บาดใจหนุ่มๆ นักกีฬาไปทั้งสนาม ความน่ารักมีเสน่ห์ของนานิลสวยสะกดสายตาของใครๆ หลายคนได้เป็นอย่างดีกันเลยทีเดียว ไม่เว้นแม้กระทั่งโรมสายตาคมจ้อง

่ยืนตะลึงในความสวยของแม่สาวสวยเบอร์ 8 มอส

กูเห็นนะ ว่ามึงเป็นไร ” เสียงของมอสทำ

เป็นเชิงถามว่าไรของมึง แต่เพื่อนยังไม่ทัน

องแกทั้งสนามเลย” โปรเกลที่เห็นนานิลเดินมาหยุดที่ข

ช่จะมองแค่ฉันคนเดียว” นานิลเอ่ยไป เพร

ุดสนใจ ตกเป็นเป้าสายตาของใครหลายคนนั้นเพราะเดินมาทีหลัง และก่อนหน้านี้นั้นเกิดอะไรขึ้นเพื่อนของเธอถึงได้ถูกหนุ่มหล่ออย่างโรม

้ว กรี๊ดๆๆๆ ค่ะ” เสียงของเหล่ากองเชียร์ทั

ตูจังจะได้มีบุญตาเห็นอะไรวับๆ วัมๆ ไหม” เสียงของยัยโปรเกลที่เอาแต่กรี๊ดผู้ชายเบอร์ 8 อย่างออกนอกหน้า ราวกับผู้คนนั้นคือหลัวนางจริง นอกจากจะชมแล้ว ยัยนี้ยังชมติดหื่นอีก ฉันได้แต่มองและส่าย

นานิลได้แต่มองหน้าผู้ชายคนนั้นที่

นห้อง หน้าตาส่วนสูง ชุดนี้แหละ ชัดเลย” ด้านนานิลที่ยืนฉีกยิ้มกว้างก่อนหน้านี้ โปรยเสน่ห์ให้กับ

ลอบใจตัวเอง พอรู้ว่าเขาอยู่ที่นี่ด้วย กองเชียร์บ้าบออะไรฉันไม่อยากจะได้ตังแล้ว ฉันทั้งเกลียดทั้งอายนายนั้นถ้าเขาเอาฉันไปเล่าต่อละ ฉันจะทำยัง

ตชีวาหน่อย มันส์ๆ ไปเลยใส่ไม่ยั้งค่

่ง !! เสียงกองเชียร์ทั้งส

กเหรอ” โปรเกลที่เห็นนานิลเ

..ป่

ดนพี่เก๋บ่นหรอก” โปรเกลได้แต่เอ่ยเตือนเพื่อนสนิท ท

เปิดรับโบนัส

เปิด
พยศรักร้ายนายมดนิ่ง
พยศรักร้ายนายมดนิ่ง
“+++++++++++++++ "แอบฟังแล้วคิดว่าฉันจะปล่อยผ่านไปง่ายๆ งั้นเหรอ" "ฉันไม่ได้แอบ" "แต่เธอได้ยิน" "ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง" "ใครสน" โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง "แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ" "รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด" โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม "ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ" นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย "ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง" "เป็นใครมาสั่งฉัน" เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้ "ไม่รับปาก แต่จะพยายามปิดปากให้เงียบละกัน" นานิลเชิดหน้าใหเกับเขา เธอตอบอย่างชัดถ้อยชัดคำว่าไม่รับปาก นั้นยิ่งทำให้โรมนั่นหัวเสียอยู่ไม่น้อยกับคำตอบของนานิล สายตาคมเข้มสำรวจใบหน้าสวย จมูกโด่งคมสันโน้มเข้าหาอย่างใกล้ชิด จมูกโด่งคมสันโน้มแตะเข้าที่จมูกคนตัวเล็ก ทั้งสองสบตารับรู้ลมหายใจอุ่นๆ ตาคมสบตาเข้ากับนัยน์ตาคู่สวยเปล่งประกายตรงหน้า "จะว่าไปของแปลกๆ อย่างเธอก็น่าสน น่าลองดีเหมือนกันนะ" รอยยิ้มอันร้ายกาจผุดขึ้นมาบนใบหน้า อยากสั่งสอน หรืออยากลอง ในเมื่อตนมองปากบางจิ้มลิ้มตรงหน้าไม่ไหว เห็นทีน่าจะอย่างหลังมากกว่า”