ลลินน์ผูกรัก

กคิ

ศศิลัลน์รู้สึกตัวตื่น หญิงสาวไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเผลอหลับไป

้เพียงความว่างเปล่าหญิงสาวก็ใจหายวาบ หวาดกลัวว่า

องหาหนูน้อยลลินน์ในทันทีแล้วก็ได้เห็นว่ายัยหนูยังคงนั

ไม่ใช่ฝันตื่นหนึ่งเหมือนครั้งก่อนแต่ก็โล่งใจที่เข

ิกค

องขมวดคิ้ว แต่ยัยหนูกลับไม่ได้เฉลยอะไรทำเพียงหันไปคุย

ื้นที่ที่แม้แต่แม่อย่างเธอ

ธอรู้สึกเหมือนว่าเลี้ยงดู

ว่างสายเลือดมั

นงงแต่แววตาก็เจือความอิจฉาเล็ก ๆ ก

องลิ

“

ัญกันนะคะ ไปหาคุณย่ากัน” ชายหนุ่มบอกจุดประส

ย่าคื

ยต่ออย่างใจเย็น “คุณปู่กับคุณย่าคือคุณพ่อกับคุณแม่ของคุณพ่อ นอกจากน้องลินน์จะมีคุณยาย แล้วน้องลลินน์

อาฉามคน

องลลินน์ลูกคุณพ

นกุนแม่ของกุนพ่อ คือ กุ

วก็อดไม่ได้ที่จะอุ้มยัยหนูขึ้นมาฟัดแก้มให

วเน่าแปลก ๆ พลางส่ายหน้า นึกหมั่นไส้อ

นใจจากลูกไป

ณแม่ยังอยู

้วสองพ่อลูกก็หายกันเข้าไปในห้องน้ำ ยัยหนูไม่ได้หันมาชักชวนคนเป็น

ินไปสมองถึงได้ช้าไปนิดหน่อย เธอไม่รู้ว่าควรอิจฉาก่อน หรือว่าควรงงก่อ

ามคิดส่ายหน้ากับตัวเองก่อนจะลุก

างหน้าตาคู่หวานก็เบิกกว้าง รู้แจ้งใ

งลินน

งหลายยี่ห้อของคุณแม่ยังคงติดตาเด็กหญิงลภัสชญาจนต้องหั

อยังนะว่ายัยหนูแต่งหน้าให้ราวกับวาดรูประบายสีบนกระดา

คุณพ่อที่ลงมือเติมหนวดแมวให้คุณแม่ แต่หลังจากนั้นเป็นเธอที่นึกสนุกแต่งหน้าให้

ะ คุณพ่อจะไม่ให้คุณแม

งลีนชอบกุนป

งไรอย่างนั้น ชายหนุ่มยิ้มชอบใจขณะที่จูงมือยัยหนูลงมาถึงด้านล่าง คุณป้าและค

้องลินน์ หิวมั้ยล

ากุนย่า” ยัยหนูบอกเล่าเหมือนกับทุก ๆ วัน

ใจอย่างเห็นได้ชัด...ไม่ใช่ว่าพ่อขอ

อ่อ

้องลินน์ไปไหนไกล” ชายหนุ่มแก้ไขความเข้าใจผิดด้วย

และพรากหนูน้อยไปจากอก แต่ตั้งแต่เมื่อวานที่ยังสับสน จนถึงตอนนี้ที่แน่ชัดแล้วว่ายัยหนูคือสาย

้ายเหมือนแม่ข

ุยกับหลานสาวในทันที “อ่า อย่างนี้เอง งั้นน้องลินน์ไปหาคุณย่าก่อนค่อยมากินข้าวเย็

องลีนจาเป

ล้วมั้งลูก เขมจะได้ไม

ม่ได้วางใจเต็มร้อยจึงได้แต่พึ่งพาลูกสาวคนโต อย่างไรเสียเธอก็เคยหลงเชื่อ

ามว่าแม่ของอีกฝ่ายจะคิดอย่างนั้น ทางที่ดีให

่าหกเดือนยื่นมือไปตรงหน้าหนูน้อยในท

คร

เล็กน้อยพร้อม ๆ กับได้ยินเสียงจากบันไดจึงเริ่

ับมาอีก ไว้ค่อ

ค่คุณศศิแต่บอกคนที่เพิ่งเดินลงจาก

าวไปไหน แต่ก็ต้องลงมาหยุดตรงหน้าคนเป็นแม่

ต้องห่วงลูกหรอก ระหว่างนี้

จะรู้ว่าทุกอย่างเป็นมาอย่างไร ที่ผ่านมาท่านไม่ถามก็เพราะคิดว่าเธอสะเทือ

ไม่ได้บ่งบอกว่าลภณดนัยไม่ดี และเธอก็ไม่เคยคิดว

ก็เท

นกัน คุณหญิงภัสตราแทบจะลมจับเมื่อเจ้าตัวดีคนโตของเธออุ้มยัยหนู

นสาวแท้​ ๆ​ ขอ

​ เจ้าตัวดีมีลูกโต

น ๆ เป็นเรื่อ

มั้ยตาเลย์​ นี่เรา

น้องลินน์” ชายหนุ่มตอบอย่างนั้นก็ปล่อยยัยหนูส่งให้คนเป็นป้า​

เลย์

วาดเรียกชื่อลูกชายเสียงดังลั่น...ไม่ใช่ซุกลูกซุกเมีย

กับเจ้าตัวดีให้หายโมโหยัยห

อย่าโกดนะ

นระทวย คุณย่าหมาด ๆ ย่อตัวลงก่อนจะอ้าแขนรอก่อนจะกอดยัยหนูแน่น

ีวางแผนมาแล้วว่าจะ

ไม่เคยเปลี

ีจะละทางโลก นี่

ากไม่พูดอะไร รู้สึกหมั่นไส้พ่อของหลานซะจริง ๆ ในตอนที่เดินเข้ามานายคนนั

มีอะไรแต่ก็มีความเ

มเจ้าเล่ห์แน่ ๆ ถึงได้มี

งใช่

ราะกลัวยัยหนูอึดอัด คนได้เป็นย่าหมาด ๆ หันมาหาเพ

นฉันจ

ับอย่างหมั่นไส้ ไม่คิดมาก่อนว่ายัยหนูที่เรียกเธอว่ากุนยายแ

่าคิดไปเองเสียอีก ที่แท้ก็เหมือนกันจ

หมั่นไส้กับความเห่อหลานออกนอกหน้าของเพื่อนแต่แม่เลี

ลี๊

มาตีผมทำไม