icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

คดีฆาตกรรมสกุลหลิน

บทที่ 4 ตอนที่ 4 รอยสักรูปดอกชบาสีแดง

จำนวนคำ:3355    |    อัปเดตเมื่อ:10/03/2025

ือที่ลานหน้าบ้านมีศพสามศพที่นอนเรียงกันอยู่ อีกทั้งยังมีคนของหน่วยองครักษ์เส

เขามองหลินจินเซี่ยที่กำลังจ้อ

จะได้รับอันตราย “ท่านเป็นอย่างไรบ้างขอรับ! บาดเจ็บตรงที่ใดหรือไม่? ” เขาพูดไป

้าไม่ได้เป็นอะไรสักนิดจริง ๆ โชคดีที่ได้ใต้เท้าจากหน่วยองคร

มาด้วยสีหน้าเรียบตึง และเย็นชาว่า “เจ้าเป็นบ่าวรับใช้ข้างกายคุณ

‘เฉินจวิ้น’ นายกองแห่งหน่วยองครักษ์เสื้อแพรกองปร

ึงได้มองอีกฝ่ายด้วยสายขอให้ช่วย หลินจินเซี่ยถอนหายใจยาวแล้วตอบตามความเป็นจริงว่า “เป

่วยเกา?” นายกองเฉินจวิ้นกล่าวเสียงเข้ม

หน้ายอมรับ และกล

คิดของคุณชายหลินโดยไม่ถามให้กระจ่างแต่กลับคิดไปเองเพียงเพราะว่าอีกฝ่ายเป็นคุณชายผู้อ่อนประสบการณ์.. ช่างสมกับเป็นคุณชายที่อยู่ในจวนอ่านและท่อ

ไรได้ในเมื่อไม่มีคนของหน่วยองครักษ์เสื้อแพรเข้ามาปะปนเ

่วยในวันนี้หลินจินเซี่ยซาบซึ้งน้ำใจพวกเขาอย่างสุดซ

้บุ่มบ่ามทำอะไรไม่ระวังหน้า ระวังหลังเหมือนอ

งหน้าแน่นอน” หลินจินเซี่

ยักหน้าให้กัน คนหนึ่งลุกขึ้นรายงานกับหัวหน้าว่า “หัวหน้าพวกเขาสามคนล้วนมีสัญล

หลินจินเซี่ยก็นั่งลงเช่นกัน ผู้ใต้บังคับบัญชาสามคนเปิดแขนเสื้อของศพสามศพให้พวกเขาดู คน

หรือ!” นายกองเฉินจวิ้นย่นคิ้วน้อย ๆ

ุตั้งแต่เจ็ดขวบไปจนถึงสิบห้าไปขายที่ดินแดนซีอวี่ แถบนั้นต้องการแรงงานเป็นอย่างมากซื้อขายทีก็ให้ราค

บิดาไม่อยู่ ตอนฝูจิ้นถูกจับตัวไปเขาก็เคยเห็นสัญลักษณ์นี้เช่นกันและก็จำได้อย่างแม่นยำยิ่งกว

ายกองเฉินจวิ้นก็หันไปเอ่ยถามเจ้าของบ้

ดีกว่าหลินจินเซี่ยจึงตอบแทนว่า “มีขอรับ ใต้

ันทีที่รถลากมาถึงนายกองเฉินจวิ้นก็หันไปสั่งผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งสามคนให้นำศพของทั้งสามคนขึ้นรถแล้วลากไปทิ

ู้สึกว่า นายกองผู้นี้

ก็อดรู้สึกขยะแขยงไม่ได้ นายกองเฉินจวิ้นปรายตามอง เห็น

ในเมื่อหน่วยองครักษ์เสื้อแพรเปิดเผยตัวแล้วกลุ่มคนร้ายก็คงไม่กล้าส่งพวกไร้ประโยชน์บุก

ขึ้นต้มแล้วนำไปตั้งไว้ที่โถงหลัก “ใต้เท

ถึงคนของหน่วยองครักษ์เสื้อแพรที่กำลังเดินทางมาจากเมืองหลวง การสนทนาของพวกเขาค่อนข้างเกร็ง ๆ ใ

ลวงไม่ทราบว่าต้องใช้เวลากี่วันจึงจะมาถึง?” ห

นใจอยากสืบคดีนี้

ทางมาแล้ว” เขาไล่นิ้วมือท่าทีครุ่นคิดครู่หนึ่งก็เอ่ยตอบว่า “อย่างเร็วพรุ

้าอยากรู้ว่าเพราะอะไรพวกเขาถึงต้องทำเช่นนี้กับครอบครัวข้า!” ขณะกล่าวหลินจินเซี่ยรวบกำสองมือ

นเศร้าว่า “คุณชายหลินโปรดวางใจผู้ที่มารับหน้าที่น

วยองครักษ์เสื้อแพรคอยคุ้มกันอยู่ คนของพรรคฉางเซิงจึงมีคำสั่งให้คนของตนเองหยุดการเคลื่อนไหวทุกอ

งบ้านดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงทุบประตูดัง ปึง ๆ

ูจิ้นเดินไปเปิดประตูใหญ่ด้านหน้าก็ตกใจเมื่อเขาเห็นชายหนุ่มสามคนยืนร่างสูงตระหง่าน ท่าทางดุดันอยู่ด้านหน้า หากบอกว่าคนของหน่วยองครักษ์เสื้อแพรที่เขาเ

ุดัน องอาจน่าเกรงขาม โดยเฉพาะผู้ที่ดูท่าทางเป็นหัวหน้าคนนั้น สีหน้าล้ำลึกเคร่งขรึม สายตาเฉียบคมดุจกร

บ้ไม่รู้อีกเช่นนั้นการที่เขาเป็นคนของสกุลหลินเป็นคน

ยกองเฉินจวิ้นที่อยู่ด้วยกันมาสองวันเกือบสามวันนับว่าน่าเกรงขามมากแล้ว ผู้ที่มา

ถึงก็ไม่เอ่ยคำเช่นกัน เพียงเดินอาด ๆ

นหน้า ผู้เป็นหัวหน้ากลับหันไปมองต้นเหมยฮวาต้

ัญชาคนหนึ่งกำลังก้าวเท้าคิดจะเดินเข้าไปต่อว่าชายหนุ่มในชุดไว้ทุกข์รูปร่างผอม แผ่นหลังเหยียดตรงคนนั้นที่ไม่รู้ความ ไม่ยอมหันหน้ามาต้อนรับคนของหน่วยองครักษ์เสื้อแพรคนของจักรพร

วหน้ากล่าวเสียงขรึม เป็นปร

หยุดอยู่ด้านหลังชายหนุ่มในชุดขาวไว้ทุกข์ห่างกันเพียงสามก้าว ประสานมือคำนับสองครั้ง ครั้งแรกหัน

ีรายชื่อจึงไม่รับรู้สิ่งรอบตัวทั้งไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนของหน่วยองครัก

หันมองกลับมาที่พวกของตน ฝูจิ้นประสานมือแล้วกล่าวด้วยท่าทีสุภาพนอบน้อมขอความเห็นใจแทนผู

ณชายของตนรู้สึกตัว หลินจินเซี่ยก็หันหน้ากลับออกมา และเห็นชายหนุ่มแปลกหน้าสามคนยืนร่างสูงท่า

สายลมพัดเฉื่อยส่งกลิ่นหอมของดอกเหมยฮวาเข้ามาถึงจุดที่พวกเขาทั้งหมดยืนอยู่ บรรยากาศเช่นนี้

่าเป็นหัวหน้ากระมัง รูปร่างหน้าตาก็ถือว่ารูปงามจริง ๆ หน้าตาคมเข้ม คิ้วหนา จมูกโด่ง ตาคม ถือได้ว่าเป็นบุคคลที่สมบูรณ์แบบ ไม่รู้ว่าสตรีเช

มคิดไปในทางเดียวกันว่า ช่างชายหนุ่มที่มีใบหน้างดงามราวกับสตรี ใบหน้าแม้จะซูบเซี่ยวเพราะผ่านก

เปิดรับโบนัส

เปิด
1 บทที่ 1 ตอนที่ 1 เกิดเหตุฆาตกรรมในคืนเทศกาลวันเข้าสู่ฤดูหนาว2 บทที่ 2 ตอนที่ 2 รับสั่งของฝ่าบาท3 บทที่ 3 ตอนที่ 3 เกิดเหตุไม่คาดฝันกลางดึก4 บทที่ 4 ตอนที่ 4 รอยสักรูปดอกชบาสีแดง5 บทที่ 5 ตอนที่ 5 ต่อรอง6 บทที่ 6 ตอนที่ 6 ลงไปในห้องลับ7 บทที่ 7 ตอนที่ 7 ลงไปในห้องลับ8 บทที่ 8 ตอนที่ 8 ความจริงที่ถูกค้นพบ9 บทที่ 9 ตอนที่ 9 ตอนเล่าตอนเมา10 บทที่ 10 ตอนที่ 10 ขอฟังแผนการของเจ้าสักหน่อย11 บทที่ 11 ตอนที่ 11 ลางสังหรณ์12 บทที่ 12 ตอนที่ 12 อาสาเอาไปให้ด้วยตนเอง13 บทที่ 13 ตอนที่ 13 ไปหอเซี่ยงอี๋14 บทที่ 14 ตอนที่ 14 กลายเป็นเทพเจ้าไฉ่ชิงเอี๊ย15 บทที่ 15 ตอนที่ 15 แม่นางเซี่ย16 บทที่ 16 ตอนที่ 16 เกือบไปแล้ว17 บทที่ 17 ตอนที่ 17 ท่านช่วยข้า ข้าช่วยท่าน18 บทที่ 18 ตอนที่ 18 แม่นางเซี่ย คุณชายหลิน19 บทที่ 19 ตอนที่ 19 เขาเป็นของข้า20 บทที่ 20 ตอนที่ 20 ความเป็นไปได้21 บทที่ 21 ตอนที่ 21 เกิดเรื่องแล้ว22 บทที่ 22 ตอนที่ 22 ช่วยกัน23 บทที่ 23 ตอนที่ 23 การมาของเกาจงเฉิง24 บทที่ 24 ตอนที่ 24 บากหน้ามาขอความช่วยเหลือ25 บทที่ 25 ตอนที่ 25 หลักฐานแน่ชัด26 บทที่ 26 ตอนที่ 26 จดหมายปริศนา27 บทที่ 27 ตอนที่ 27 ส่งจดหมายไม่สำเร็จ28 บทที่ 28 ตอนที่ 28 การตัดสินใจครั้งสำคัญ29 บทที่ 29 ตอนที่ 29 หายตัวไปแล้ว30 บทที่ 30 ตอนที่ 30 น้ำใจแม่นางหยาง31 บทที่ 31 ตอนที่ 31 ลุยเดี่ยวเพื่อท่านแม่32 บทที่ 32 ตอนที่ 32 ออกเดินทาง33 บทที่ 33 ตอนที่ 33 ภัยในเงามืด34 บทที่ 34 ตอนที่ 34 หุบเขาหมอก35 บทที่ 35 ตอนที่ 35 พรรคฉางเฉิง36 บทที่ 36 ตอนที่ 36 เป็นเขา37 บทที่ 37 ตอนที่ 37 บุกเข้ามาแล้ว38 บทที่ 38 ตอนที่ 38 ชิงตัว39 บทที่ 39 ตอนที่ 39 เอาตัวรับกระบี่แทน40 บทที่ 40 ตอนที่ 40 ความจริงเริ่มเปิดเผยออกมาทีละนิด41 บทที่ 41 ตอนที่ 41 ออกจากหุบเขาหมอก42 บทที่ 42 ตอนที่ 42 ถังซือซืออาละวาด43 บทที่ 43 ตอนที่ 43 คลายปมในใจ44 บทที่ 44 ตอนที่ 44 เรื่องราวก็เป็นเช่นนี้45 บทที่ 45 ตอนที่่ 45 ร่วมรับประทานอาหาร46 บทที่ 46 ตอนที่ 46 เงียบเหงาเมื่อไร้เงา47 บทที่ 47 ตอนที่ 47 ไฟไหม้กองปราบฝ่ายเหนือ48 บทที่ 48 ตอนที่ 48 ให้ทุกสรรพสิ่งเป็นพยาน49 บทที่ 49 ตอนที่ 49 พิสูจน์ความเป็นชาย50 บทที่ 50 ตอนที่ 50 เป็นเพราะท่าน51 บทที่ 51 ตอนที่ 51 ห้องอาบน้ำ52 บทที่ 52 ตอนที่ 52 ข้าชอบท่าน53 บทที่ 53 ตอนที่ 53 มีความผิด54 บทที่ 54 ตอนที่ 54 สมรสพระราชทาน55 บทที่ 55 ตอนที่ 55 รู้ข่าว56 บทที่ 56 ตอนที่ 56 เมืองอวี้โจว57 บทที่ 57 ตอนที่ 57 ชื่อในหนังสือพระราชทาน (จบ)