ข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี

: ถูกลัก

กเขาสอบถามถึงที่มาที่ไปของนาง นางจึงบอกพวกเขาว่า ครอบครัวของนางเป็นคนในเมืองหลวง

นักที่บุตรหลานของพวกเขาได้รับตำแหน่งในเมืองหลวง เลยต้องย้ายไปอยู่ที่นั่นทั้

เขาคงคิดว่า เด็กน้อยอายุขวบสองขวบที่เล่นเขี่ยดินอยู่ข้าง ๆ คงไม่รู้เรื่องราวอันใด แต่เพราะหลินลู่ฉีที่มาสวมร่

ท่านย่าผู้นี้เป็นคนมอบเงิน

รจะไปคิดว่าเจ้าหน้าที่พวกนี้ กลับชั่วร้ายกว่านั้นเ วางยาสลบนางแล้วพาไปขายให้กับพวกค้ามนุษย์ พ

ด็กอีกสามคนนั่งอยู่ด้วย เด็กชายอายุราวห้าปีสองคนและเด็กสาวอายุราวสิบปีอีกหน

งพยุงนางขึ้นมานั่ง แล้วโอบกอดนางเอาไว้

ท่านถูกจับม

ด้วยถูกจับมาจากอีกเมือง” เอ่ยแล้ว

กท่านรู้หรือไม่ว่าพวก

รียวรีบเอ่ย “ข้าแอบได้ยินพว

้าอ้วนอีกคนร้อ

ชายแดนคือที่ไหน “ชา

หมือนกัน” เด็กสาวด้านข

่เห็นด้านนอก ได้เห็นข้างนอกแค่เวลาต้องพักเพื่อทำธุระข้างทาง

ม่สู้ดีนัก คนร้ายมีกันเกือบยี่สิบคนจะหนียังไงพ้น นางก้มลงมองขาของตัวเอง แล้วส่ายหน้าไปมา ดาวมงคลของนางใช่ว่าจะเกิดขึ้นได้อย่างใจนึก คราวคุณ

แต่บุญแต่ก

นลู่ฉีสังเกตเห็นถึงความผิดปกติ ระหว่างที่จอดพักทำธุระข้างทาง นางพบเห

กว่าจะถึงชายแดน ถ้ายังเจอผู้ลี้ภัย

อาวุธครบมืออีก ใครมันจะกล้ามาบุกรถม้าพวกเรา” ค

พี่ซ่งท่านก็อย่าได้ว

เพราะเขาเคยเจอขบวนผู้ลี้ภัยมาก่อน คนพวกนั้นสามารถทำได้ทุกอย่างเพื่

ยเมืองข้างหน้าเกิดภัยแล้งขึ้น เท่านั้นยังไม่พอ

าคลังเสบียงนั้นว่างเปล่า เพราะเจ้าเมืองลักลอบนำข้าว

ง และที่ว่าการจนมอดไหม้ เมื่อเสบียงไม่เหลือผลผลิตไม่มี แม

ขบวนรถม้าสองคันพร้อมคนคุ้มกัน พวกเขาคิดว่าคนคุ้มก

ยมีนับร้อยคน เจ้าบุกข้าบุก อาวุธไหนเลยจะสู้แรงค

คนถูกกระชากลงจากรถม้า เพื่อหาเสบียงของ

า หัวไปกระแทกเข้ากับต้นไม้จนสลบเหมือดคาที่ ส่วนเด็กคนอื่น

ราวหนึ่

ยแล้วมั้งน่

ง นางป่วยหรือเปล่าครอบ

ไปสนใจ

อ ปาบ

นลู่ฉีฟื้นมาได้สักพัก แต่นางไม่มีแรงจะยันตัวลุกขึ้น นางได้ยินคำพูดเหล่านั

มสำเร็จในชีวิตเป็นอย่างมาก แม้ต้องสูญเสียบิดามารดา จากอุบัติเหตุท

้นก็ได้กำไร เก็งกำไรด้านไหนก็ทำรายได้มหาศาล อายุแค่ยี่สิบห้าปีมีเงินเก็บนับหมื่นล้าน สามารถใช้ชีวิตท่อง

อย่าไปยุ่งกับ

้าคะ” ฉินซื่อหรือชื่อเดิมนั้นคื

น้องสามข้าว่าเจ้าคุมเมียตัวเองหน่อ

มิง รู้สึกไม่พอใจน้องสะใภ้สามผู้นี้ ช่างใจดีไม่ดูเวล่

ๆ” ฉินซื่ออุ้มเด็กน้อยขึ้

ี้มีนิสัยใจคอเช่นไร พอจะฝากชีวิตเด็กน้อยไว้ด้วย

ยจริง ๆ ขอรับ” หวงชางรีบบอกบิดามา

มองภรรยาเล็กน้อย ส่งสายตาให้นาง

ขอนั่น ทิ้งไปเดี๋ยวนี้ !