พวกเจ้าคอยดู ข้าไม่ปล่อยไว้แน่

ซูไป๋ก็เยื้องย่างเข้ามาด้ว

ให้เขาดูหล่อเหลาราวกับห

ฝีปากแดงระเรื่อ ฟันขาวราวไข่มุก แค่เพียงแรกเห็นก็รู้ทันที

อยพร้อมพูดว่า “ซูไป๋ได้มาร่วมอวยพรวันเกิดของ

บกลับไป รอยยิ้มของนางอ่อนโยนและมีเมตตาอย่างยิ่ง “อุตส่าห์เดิ

ั้นจึงนั่งลงในที่นั่ง

าน แต่เนื่องจากฮูหยินใหญ่เคยได้รับพระราชทานบรรดาศั

ากชวนคุยขึ้นมาว่า “ได้ยินมาว่าที่ซื่อจื่อทรงเสด็จมาที่นี่ในครั

่อนจะพูดว่า “หลังวันเกิดของฮูหยินใหญ่ผ่านพ้

ีเลย” ฮูหยินใหญ่หันไปกวักมือจากทางด้

ูไป๋กลับขมวดคิ้วเล็กน้อยและขัดจัง

้ว อีกทั้งข้างนอกยังมีข่าวลืออันเป็นเท็จแพร่สะพัดอ

ยคือหยุนโหรวเจีย คุณหนูใ

๋องรุ่ยพูด ทุกสายตาก็จับจ้องไปยังหย

่างาม ท่าทีของนางสงบนิ่ง ราวกับทุกสิ่งที่เ

กลัวจนพูดไม่อ

น จากนั้นนางก็ฝืนพูดด้วยรอยยิ้ม

ิดบังเรื่องชาติกำเนิดของหยุนโหรวเจียและหยุนม่านชิงได้ จึงได้

กแห่งตระกูลหยุน แต่จวนอ๋องรุ่ยรู้ความจริงอยู่แก่ใจ พวกเ

่ฝั่งของ

คิดมาโดยตลอดว่า ไม่ว่าหยุนโหรวเจียจะดีเพียงใ

ต่สำหรับการแต่งงานระหว่างสองครอบครัว มีเพียง

ห้หยุนโหรวเจียแต่งเข้าจวนอ๋องรุ่ยตามเดิม ฮูหยินใหญ่จึง

กเขาถึงได้ลือกันว่า ผู้ที่มีสัญญา

เพราะตั้งใจจะเอ่ยคำใด ตอนนี้เอง เขาถึงไ

่าหยุนโหรวเจียไม่ ครั้นเพ่งพินิจอย่างละเอี

ี่สวมใส่ยังคร่ำครึและไม่พอดีตัว ดูแล้วต่ำต

กลับไม่คู่ควรที่จะเป็นพระชายาของรัช

หยามออกมาทันที “ตำแหน่งพระชายาซื่อจื่อมิใช

ได้ระบุว่าเป็นการแต่งงานระหว่างจวนอ๋องรุ่ยกับตระกูลหยุน จะค

อ๋องรุ่ยจะถอนหมั้นต่อหน้าสาธารณ

แท้ๆ มากเพียงใด นางก็ไม่มีทางเปิดเผยคว

อยๆ พูดขึ้นมาว่า “ซื่อจื่อโปรดคิดให้ดีก่อนเถิด ที่ผ่านมา ทุกคน

น ในภายภาคหน้า คุณหนูรองจะ

าได้ตอบกล

้อมๆ ว่า “ความเมตตาของซื่อจื่อ หม่อมฉันรับไว้มิได้หรอกเพคะ การแต่งงานเชื่อม

มู่ซูไป๋หันไปมองหยุนโหรวเจีย แววตาดูถูกเหยียดหย

วแน่ยิ่งขึ้นไปอีก “ข้าคิดดีแล้ว แล้วทางจวนอ๋องรุ่ย

มุม จะตอบรับก็ลำบากใจ

่งไม่กล้าพูด

ย่อหยิ่งแต่อย่างใด นางพูดขึ้นอย่างฉะฉานว่า “สิ่งที่ซื่อจื่อ

ว ทุกคนก็ถึงกับอ้าป

้วหรือไร ถึงแม้นางจะหน้าตาสะสวยดี แต่พฤติกรรมกลับหยาบค

ตอนนี้ยังจะพยายามรักษาภาพพจน์ด้วยการพูดจาถือด

…

ิดหวังในตัวหยุนม่

อข่าวรั่วไหลออกไปแล้ว อีกทั้งยังมีการแลกเปลี่ยนของหมั้นกันแล้วด้วย หากตอน

ว้าง เพื่อรักษาศักด

รีบ้านนอกอยู่วันยังค่ำ ตาต่ำ

“ไร้มารยาทสิ้นดี เจ้ากล้าดีเ

อย่างที่ท่านย่ายังคงมิทราบ” หยุนม่านชิงคุ

นคนเดินชนจนเกือบจะถูกม้าเหยียบอยู่แล้ว แต่ทันใดนั้นเองซื่อจื่อก็ได้บ

์ มากกว่าการทำลายวัดสิบแห่งเสียอีก ข้ามิอยากเป็นคนเลว ฉะ

อย่างแม่นยำ จากนั้นจึงหันไปถามหยุนโหรวเจียด้วยส

รวเจียจะเคยพู

ฮูหยินท่านโหวโจวซูเหวินก็หันไปมอ

ั้งแต่เมื่อสองสามวันก่อน อีกทั้งยังได้พบก

่องเปลี่ยนตัวเจ้าสาวกันล่วงหน้า แต่กลับต้องมาเรียกร้องเรื่องนี้ต

วก็หันไปมองหยุนม่านชิงที่ยืนอยู่ด

ังทำบ้าอันใดอยู่ ทั้งๆ ที่รับปากไปแล้วแท้ๆ

ซูไป๋เป็นฝ่ายขอถอนหมั้นขึ้นมาก่อน

งยอมอ่อนข้อแต่งงานกับหยุนโหรวเจีย แล้วค่อ

นจวนท่านโหวหวยอันอยู่แล้ว แค่เอ่ยคำโกหกนิด

ายที่สุดแล้ว เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของทุกฝ่าย หยุนม่านชิงจึ

ัน อีกทั้งยังเป็นเครื่องมือที่มู่ซูไ

งคนกลุ่มนี้แล้ว หยุนม่านชิ

็นพระชายาอ๋องรุ่ยนัก ถ้าเช่

อีกฝ่ายสมป