พวกเจ้าคอยดู ข้าไม่ปล่อยไว้แน่

ม่านชิงเดินออกมาในชุดเก่าๆ ของหยุนโหร

้าดีๆ ยังไม่มีใส่เลยด้วยซ้ำ ท่านโหวกับฮูหยินน

ใช้คนหนึ่ง เรื่องของเจ้านายหาใช่สิ

็หวนนึกถึงเหตุการณ์ในเมื่อครู่นี้ นางรู้สึก

่ยเซียงจนอยู่ในสภาพเช่นนั้น มิ

ลาดตาขาว พูดจาไม่เก่งมาตลอด ซึ่ง

ั่งของฮูหยินใหญ่ขึ้นมาได้ จึงพูดขึ้นทันทีว่า “จริงสิ ฮูหยินใ

องท่าน ฉะนั้นแล้ว ท่านจะต้องระมัดระวังให้

้มีเกียรติคนนั้นคือผู้ใด นี่จึงเป็นเหตุผลที่เมื่อครู่

ชาตินี้ นางจะเอาทุกอย่างที

่วงงานเลี้ยงตอนกลางวัน ตอนนี้เ

โคมไฟอันละลานตา ทำให้ภายในงา

ฝ่าพระบาทของฮ่องเต้เช่นในเมืองหลวง แต่เมื่อย้ายกลับมายังเมืองจิ

วที่เป็นคนช่างประจบสอพล

ประตูทางเข้าโถงหน้า นางก็เห็

ป็นประกาย ฟันเรียงสวยขาวราวไข่มุก รูปหน้านั้น

บเน้นให้ผู้สวมเสมือนดั่งนางฟ้าใต้แสงจันทรา ทุกย่างก้าวล้วนอ่

ใหญ่หยุนโหรว

มือหยุนม่านชิงไว้อย่างสนิทสนม ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความเป็

นางแกะมือของหยุนโหรวเจียออกไป แล้วก

เจียก็ถึงกับตาแดงก่ำโดยพลันด้วยความคับข้

ข้าตกน้ำโดยมิได้ระวังเอง ไม่รู้ว่าคนรับใช้คน

งความยุติธรรมให้กับเจ้า เจ้าอย่าได้เข้าใ

่อชาติก่อน หยุนโหรวเจ

องนางในระหว่างชี้แจง กลับทำให้ทุกคนในจวนท่านโหวหวยอ

้นกว่าเดิมตามไปด้วยเช่นกันว่า

ำร้ายผู้อื่น ในขณะที่หยุนโหรวเจียกลับ

ยต่อหลายครั้ง แต่นางกลับถูกกล่าวหาว่าเนรคุณ ใ

้ากากของมนุษย์ ด้านหนึ่งก็รู้สึกสำนึกบุญคุณต่อ ‘ความหวังดี’ ของหยุนโหรวเ

ชาติ

่งอารมณ์ใดๆ ทั้งสิ้น แล้วทันใดนั้นนางก็ถามข

วขณะ จากนั้นจึงตระหนักได

นสิ่งที่ไม่เคยเ

หน้าขึ้นมา จากนั้นก็จับตาดูปฏิกิริยาของหยุนม่านชิ

“แค่นึกสงสัยว่า มีคนเห็นพวกเราตกน้ำอยู่มากมายนัก เหตุใ

่เห็นพิรุธใดๆ จึงกลับคำว่า “ตอนนั้นมีคนรับใช้ยืนอยู่ใกล

ิดก็ได้ เป็นความผิดของข้าเองแหละที่มัวแต่ยื่นดอกไม้ให้เจ้าจนม

่นนั้น ข้าจะรอให้ท่านทวงคืนความยุติธรรมให้ข้าแล้

รวเจียก็ถึงกับถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ยแววดูแคลนออกมา ความจริงแล

นผู้ใหญ่ จะทำให้ทุกคนในจวนรู้สึกว่านางถูกข่ม

้อสนทนาในวงน้ำชาของเมืองจิ่นโจวในช่วงนี้อีก

ติดไปเลย ก่อนหน้านี้คุณหนูรองหยุนเคยทำให้ฮูหยินท่านโหวโมโหจนเป็นลมมาแล้ว

้ว อีกทั้งยังเป็นการสมรสพระราชทานจากฮ่องเต้พระองค์ก่อนเสียด้วย บัดนี้ใกล้ถึงวัยต้อง

เป็นฝาแฝดกันมิใช่หรือ แล้วเหตุใดถึ

…

ม่ได้ยินอย่างไรอย่างนั้น นางเดินอ้อมระเบียงทางเดินยาวที่เป็

น้อย ทว่าเมื่อเห็นปฏิกิริยาอันเฉยชาของหยุนม่

เหล่านี้ นางคงจะหดคอกลับไปซ่อนตัวอ

มเช่นนี้เล่า หรือว่าจะตก

ม่านชิงรับปากไว้ก่อนหน้านี้ หยุนโห

งเอ่ยถามเบาๆ อย่างหน้าตาเฉยว่า “ม่านชิง

อนจะกระตุกมุมปากพูดด้วยรอย

มายังโถงใหญ่พ

กทายอันใด เสียงประกาศของใครคนหนึ่งก็ดังขึ้

ลเหล่านั้นเพิ่งจะซุบซิบกันว่า มีสัญญาหมั้น

ีเกียรติของคืนนี้ที่

บหยุนโหรวเจียในการสังหารหยุนม่า