ฮูหยินของข้าคือเจ้าเท่านั้น

างเมืองไฮ่มุ

ปรยปรายอย่างหนัก บุรุษวัยสามสิบกว่า ๆ ผู้หนึ่ง รี

นที่เป็นหัวหน้าข

องข้ากระโดดออกมาจากรถได้ แต่ก็ติดอยู่ที่ชะง่อนผาด้านล

อยู

าง

ยมจะช่วยเหลือผู้บา

กว่า ฝนตกแบบนี้มันเสี่ยงเกินไป

หนักมากด้วย น้ำจากข้างบนไหล่ลงไปแบ

ว้หลบลมฝนได้อีก เขาน่าจะปลอดภัยไปจนถึงฝนหยุดตก แ

พื่อนรุ่นน้องที่เป็น

ลุ่มสุดท้าย ต้องรีบกลับไปรวมตัวกับกลุ่มอื่นในเมืองหลวง ตอนนี้เรามีแค่สองทางเลือก

ู้ เราจะทิ้งชาวบ้านที

ไม่ได้แล้ว ถ้าเรากลับไปถึงช้ากว่ากำหนดมากเก

พี่ตู้เถิด” ไป๋ซิน

่ตกมาผิดฤดูนี้เอง ทำให้ท่านแม่ทัพไม่ไว้วางใจ สั่งให้ทหารกองของเขา

เชือกกับผ้า

ูทำตามคำสั

มแล้ว ซินหูก็เตรี

าตู้ดึงไป๋

ว่าพี่ตู้มีอาการปวดแขนข้างซ้ายมาสักพักแล้

วามเป็นห่วง เพราะรู้ว่า

ถอะ ฝนซาลงบ้างแล้ว เ

พยักห

่งบางที่หลบฝนอยู่กับโขดหิน เขาดูอิดโรยและซีดเซียว และเขายั

งไร เจ็บต

มาก ท่านมา

สูงขึ้นมาอีกนิดก็เห็นกระดูกแทงทะลุเนื้อที่ฉีกขาดออกมา แต่แทบไม่มีเลือด

วคุณชายน้อย” ถามขณะเ

แล้ว โอ๊ย!!!” ร้องลั่นด้วยควา

บาดแผลของเจ้าสาหัสมาก ข้าต้องรักษาอาการเบื้องต้นใ

ความเจ็บปวดที่ไม่เคยได้รับมาก่อนในชีวิต แม้น

งแก่ใกล้คลอด ข้าหวังอย่างยิ่งว่าจะเป็นลูกสาว เพราะข้ามีแต่พี่ชาย ข้าจึงอยากได้ลูกสาวเอาไว้ให้

า แล้วยังจะได้เป็นพ่อคนอีก” แม้จะยังเจ็บอยู่ แต่เ

ค่อย ๆ ลุกขึ้นนะ” เขาประคองเด็กหนุ่มให้ลุกขึ

งแต่ไม่มากเท่า

เจ้าขึ้นไป ตอนที่ถูก

่ขึ้นไปกับข

ะซาลงมากแล้วแต่ก็ยังอันตราย

่านอาไป๋” ประสานมือคำนับ

้าพร้อมแล

อ

ส่งสัญญาณให้คนด้านบน มองตามเด็กหนุ่มที่ถูก

นนน

าตู้ตะโกนดังด้วยคว

เทียนร้องด้วยความตก

รีบขยับตัวหมายจะรับคนที่กำลังตกลงมา ลืมไปว่าตัวเองนั้นก

ดลงมาใส่เขาพอดี ตัวเขาจึงเหมือนถู

อากาศเมื่อสักครู่ รู้สึ

หินบาดเข

สายตาก็เหลือบไปเห็นหินขนาดสองแ

าจาก

น หวังอย่างยิ่งว่ามั

เป็นไปตามที

ี้ หวังเพียงว่าเด็กหนุ่

นุ่มออกไปสุดแรง แล้วรีบหมุนตัวหนีก้

ินทั้งก้อนกระแทกใส่หล