icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หลังหย่าผัวนักแข่งรถเสียใจบ้าไปแล้ว

บทที่ 2 

จำนวนคำ:1090    |    อัปเดตเมื่อ:14/08/2025

คนหนึ่งในชุดสูทสีดำกำลังจ่ายเงินอยู่ ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากสามีของ

วที่เขารักตลอดไ

้งใจให้ฉันเห็น ฉั

ยากหัวเร

ียงเป็นน้องสาวที่ดีของลู่หยูจ

มกันในชีวิตสมรสของฉันกับลู่หยู ฉันมีสิทธิ์ที่จะเรียกคืน ฉันใ

ให้ฉัน "เยี่ยนเยี่ยน คืนนี้ฉันจะกลับบ้านก

ทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิ

ฉันไม่ทำงานที่มั่นคง และบั

งจำใจต้องกลับมาและแต่งงานตามคำสั่ง หลังแต

ขากลายเป็นนักแข่งรถหน

นที่ประสบความสำเร็จ

ยงปรากฏตัว ทุก

งคับให้เขาแต่งงานกับฉัน เขาจึ

เขา "พี่ชายฉันกับพี่สะใภ้รักกันดี ไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องยุ่ง"

าระอย่า

ับให้ทิ้งธุรกิจม

่ขัดขวางความ

น้ำเสียงไม่พอใจ "ฉันแทบไม่มีเวลาได้กลับบ้านกินข้าว ในฐานะภรรยาฉัน เธอทำอาหารให้ฉันไม่ได้หรือ?" "เธอเรียนสูบบุหรี่มาตั้งแต่เมื่อไหร่?" ฉันค่อยๆ พ่น

าผากเต้น "เธอจะให้มันยืดยาวไปถึงเมื่อไหร่

ั้งสองจะได้มีความสุข" ลู่หยูเห็นลายมือของฉัน เขาถึงรู้ว่าฉันไม่ได้ล้

่ชอบเด็ก เราก็ไม่ต้องมีดีไหม?" "อย่าทำแบบ

ไปพ

ู้สึกแย่ "อย่ามาทำให้ฉันรู้สึกแย่ รีบเซ็นเลย" ลู่หยูตา

อแข่งรถเลยนะ พาฉันไปดูที่สนามแข่งของเธอสิ" ลู่หยูลังเล

ะใภ้อยากไปก็พาเธอไป ไม่ต้องถามฉัน" "พอดีพวกเขาก็อยากเ

ยให้ฉันไปที่ไหน แต่ตอนนี

ี เธอควรปรับนิสัยของเธอ ผู้หญิงที่แข็ง

ร้าว? ยังมีที่แข

เปิดรับโบนัส

เปิด
หลังหย่าผัวนักแข่งรถเสียใจบ้าไปแล้ว
หลังหย่าผัวนักแข่งรถเสียใจบ้าไปแล้ว
“ในวันครบรอบแต่งงานปีที่เจ็ด สามีตะโกนใส่ฉันเพราะฉันเลือกที่จะไม่มีลูก และเราก็ทะเลาะกันอย่างไม่พอใจ ฉันกลับเห็นแฟนสาวนอกใจของเขาโพสต์ในโซเชียลมีเดีย "ตั้งแต่คุณเริ่มเข้าสู่สนามแข่งจนถึงตอนนี้เสียงเรียกเข้าโด่งดัง ฉันอยู่ข้างๆ คุณเสมอ มีเพียงฉันเท่านั้นที่อยู่เคียงข้างคุณ" ภาพประกอบคือภาพถ่ายของเธอกับสามีและทีมงานคนอื่น เพื่อนร่วมทีมมองพวกเขาด้วยสายตาล้อเลียน และทั้งสองก็สบตาหัวเราะราวกับเป็นคู่รัก แต่ในช่วงเจ็ดปีนี้ เขาไม่เคยให้ฉันไปสนามแข่ง หรือพบกับเพื่อนร่วมทีมของเขาเลย ทุกครั้งที่ฉันถาม เขามักจะตอบด้วยความอ่อนโยนและอดทนว่า "สนามแข่งมีรถแข่งสามร้อยไมล์ มันอันตรายเกินไปนะ คุณคือแก้วตาของฉัน ถ้าคุณเจ็บตัวฉันจะรู้สึกเจ็บปวด" เมื่อฉันซักถามต่อ เขาก็กลายเป็นคนหงุดหงิดไปแล้ว เจ็ดปีที่ผ่านมา ในใจของเขาสิ่งที่สำคัญที่สุดก็ยังคงเป็นแฟนสาวนอกใจของเขา ฉันไม่ได้โวยวาย ทำเพียงสงบใจและถอดแหวนออกจากนิ้ว ส่งข้อความไปหาเขาว่า "เราเลิกกันเถอะ" จากนั้นฉันก็สวมถุงมือสีดำที่เก็บไว้ในตู้กระจกมานานแสนนาน ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่สามร้อยไมล์ถึงถือว่าอันตราย?”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 10