icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หลังหย่าผัวนักแข่งรถเสียใจบ้าไปแล้ว

บทที่ 3 

จำนวนคำ:1016    |    อัปเดตเมื่อ:14/08/2025

่งรถที่ไม่มีใครเทียบได้เท่านั้น แต่ฉันอยากรู้ว่าหลังจากห่า

มีชื่อเสียงในสนามแข่งในวันที่ฝนตก

นกระจก ก็ย

้อผ้า ฉันเห็น陆屿และ乔湘กำลัง

นออกมา 乔湘ก็

มพี่ถึงใส่ช

ขึ้น ทุกคนก

ได้ ฉันก็ใส่ไ

างเป็นคนที่รู

มแบบนั้น... ฉันไม่รู้ว่า

นหน้า 乔湘 ขมว

น ไม่ต้องไปท

้ว นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันมาที่นี่ ครั้งแรก

ใจอะไร แต่พอเห็นฉันทำต

จบไปแล้ว 烟

้าง陆屿 พอดีแทร

ัก นี่คือพี่สะใ

า แต่พวกเขาทำเ

กรธ ตอนนี้ก

สนใจฉัน 乔湘ก็ร

าปกติเป็นแบบนี้ อ

เธอก็ร้อง

มันเป็นไปไ

่เชื่อ และอีกมือก็บีบข้อมือฉันยก

ัน หรือจะพูดให้ถูกคื

่งที่มีชื่อเสียง

เจ็ดปีแล้ว คุณจะมีถ

ำจะเป็นแม่บ้านได้ยังไง เธอคงไม

ูดของพวกเขาเต็มไปด้วยความสงสัยว่

านการณ์ก

เธอมีชื่อเสียงในสนามแข่งในวันที่ฝน

ือนี้ไว้ที่ตำแหน่งหัวใจของเธอ

เจ็ดปีแล้ว คุณจะม

ตอย่างไร

้นเลยเหรอ. ..ฉันมีถุงมือข

ี่ คุณไม่ใช่คนในวงการนี้ ไม่รู้ว่า

กุหลาบดำอยู่ในมือแม่บ้าน

เบาๆ แต่เสียงด

นไม่คู่ควรกับการมีความเก

เล็กน้อ

ม่ได้หมายควา

้วยสีหน้า

วังดี คุณก็ยังรังแกเธอ

คนที่คุณจะเอาไปเป

ธอออกมานานเจ็ดปี พอออกมาก็ทำใ

หลาบดำเชิญไปไหม? คุณร

ภาคภูมิใ

นหลายครั้ง แต่ตอนนั้นฉ

ณจะเอาไปเปรียบเทียบได้แน่ๆ

คนพูดด้วยความมั่นใ

ิมพันกั

มพัน

ถ้าคุณแพ้ ต้องหย่ากับฉันและอ

เปิดรับโบนัส

เปิด
หลังหย่าผัวนักแข่งรถเสียใจบ้าไปแล้ว
หลังหย่าผัวนักแข่งรถเสียใจบ้าไปแล้ว
“ในวันครบรอบแต่งงานปีที่เจ็ด สามีตะโกนใส่ฉันเพราะฉันเลือกที่จะไม่มีลูก และเราก็ทะเลาะกันอย่างไม่พอใจ ฉันกลับเห็นแฟนสาวนอกใจของเขาโพสต์ในโซเชียลมีเดีย "ตั้งแต่คุณเริ่มเข้าสู่สนามแข่งจนถึงตอนนี้เสียงเรียกเข้าโด่งดัง ฉันอยู่ข้างๆ คุณเสมอ มีเพียงฉันเท่านั้นที่อยู่เคียงข้างคุณ" ภาพประกอบคือภาพถ่ายของเธอกับสามีและทีมงานคนอื่น เพื่อนร่วมทีมมองพวกเขาด้วยสายตาล้อเลียน และทั้งสองก็สบตาหัวเราะราวกับเป็นคู่รัก แต่ในช่วงเจ็ดปีนี้ เขาไม่เคยให้ฉันไปสนามแข่ง หรือพบกับเพื่อนร่วมทีมของเขาเลย ทุกครั้งที่ฉันถาม เขามักจะตอบด้วยความอ่อนโยนและอดทนว่า "สนามแข่งมีรถแข่งสามร้อยไมล์ มันอันตรายเกินไปนะ คุณคือแก้วตาของฉัน ถ้าคุณเจ็บตัวฉันจะรู้สึกเจ็บปวด" เมื่อฉันซักถามต่อ เขาก็กลายเป็นคนหงุดหงิดไปแล้ว เจ็ดปีที่ผ่านมา ในใจของเขาสิ่งที่สำคัญที่สุดก็ยังคงเป็นแฟนสาวนอกใจของเขา ฉันไม่ได้โวยวาย ทำเพียงสงบใจและถอดแหวนออกจากนิ้ว ส่งข้อความไปหาเขาว่า "เราเลิกกันเถอะ" จากนั้นฉันก็สวมถุงมือสีดำที่เก็บไว้ในตู้กระจกมานานแสนนาน ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่สามร้อยไมล์ถึงถือว่าอันตราย?”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 10