สวาทหวาน

ที

แน่นกลั้นสะอื้น แต่สักครู่ก็

รู้สึกผิดอยู่ในใจ “ปู่ของเธอ

ู่หนู ด้วย นะคะ”

นรถที่มาจอดเทียบ ให้เธอกับปู่นั่งเบาะหลังด้วยกั

ดิสันขอความเห็นจากเจ้านาย เพราะเร

ฉันรู้สึกว่าปู่

สียมารยาท ที่เปิดปากแทรกการสน

่า

นูที่โรงพยาบาล...” เธอบอกชื่อสถ

ี่นั่น..ว่าไง” เขาถามอีกครั้งเมื่อเด็กสาวเอาแต่นั่งนิ่ง

เพราะรู้ตัวดีว่าไม่มีปัญญาจะพาปู่ไปรักษาโรงพยาบ

ห็นน้ำตาที่ไหลอาบแก้มขณะที่มองผู้เป็นปู่ไม่ว

ยู่บ้าง หนูจะขอร้องให้เขาช

ให้หมอช่วยอย่างนั้นเหรอ เธอแน่ใจได้อย่างไรว่าหมอจะช่วย เงินตัว

พทย์ต่างรายล้อมตรวจเช็กอาการเบื้องต้นของผู้ป่วย หลังจากนั้นไม่นานก็ถูกส่งต่อไปยัง

ของตัวเองต่อ จึงเดินไปหาเด็กสาวที่นั่

้วนะ อยู่คนเ

งหน้าเขาก่อนจะจับมือเขาแล้ววางกระเป๋าลงไป “หนูจ่ายค่ารักษาคุณท่านแค่นี้ก่อนนะคะ แล้วหนูจะหามาใช้ส่วนที่เหลือให้ครบทุกบาททุกสตางค์ แต่คุณท่านอย่าเร่งหนูนะคะ ขอเวลาหนูหางานทำก่อน ส่

ปีเกิด.. เธอเพิ่งจะพ้นวัยสิบห้าปีมาแค่สี่เดือนเท่านั้น ยังเด็กอยู่เลย เขาบ

่วัยแตกสาวได้ไม่นานเงย

ง” อือ..

้ายเขาพูดว่าอะไรเ

นให้ “เก็บเอาไว้ใช้ หลังจากปู

เพราะใจจริงแล้วเธอจำเป็นต้องเก็บเงินที่มีอยู่ไ

ไปก่

ท่านคะ” และนึกได้ว่ายังไม่รู้จักชื่อของเขาเลย จึงร้องเรียกและ

ื่อของฉันเอาไว้ใ

่รู้ว่ากำลังสื่อถึงอะไร เธอได้แต่มองเขาเดินจากไปจนลับสายตา แล้วจึงเปิดกระเป๋า

้าใบในกระเป๋า ทำให้เธออึ้งไปเลยทีเดียว.. แล้วน้ำตาก็ไหลออก

ันผ่

็มายืนสงบเสงี่ยมเจียมตัวอยู่ที่หน้าประตูรั้วของคฤหาสน์ที่หลังใหญ่ที

่วิ่งมาดูเอ่ยถามอย่างสงสัย เ

้าของบ้านหน่อย

วลุงมีธุระอะไรกับเจ้านายฉันล่ะ” คนสวนถามอย่

เห็นสายตาสงสัยระคนดูแคลนของอีกฝ่าย ก็รีบพูดชื่

าหากันยิ่งกว่าเก่า “คุณฟิลลิปไม่มีหรอก

ไว้ “เรามาไม่ผิดบ้านหรอกจ้ะ วันนั้นคุณฟิลลิปเขาได้ช่วยปู่ขอ

คนชื่อฟิลลิปก็ไม่มีสิอ

งของสตรีนางหนึ่งดังขึ้นก่อ