icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เรือนนี้ผีไม่หลอก

บทที่ 10 ตอนที่ 10 อาหารจากสวรรค์

จำนวนคำ:1361    |    อัปเดตเมื่อ:11/09/2025

มือเรียวรับภาชนะมาอย่างนุ่มนวล แล้วส่งต่อไปให

พสินค้าส่วนตัวที่ไม่มีใครมองเห็น นางไม่ได้อดอยากจ

บยื่นเสบียงอาหารอันน้อยนิดข

งชิ้นใหญ่ๆ นางกินไปครึ่งหนึ่งในยามดึกและยังได้กินส่วนที

มาเช่นกันใช่หรือไม่” นางกระ

เล็กน้อยก่อนจ

อยภายหลังนางจะได้ไม่ต้องมาคอยตอบคำถามว่าเหตุใดนางจึงไม่ยอมกินอาหารที่ทหารแจกจ่ายให้ หรือ

ตาเป็นประกาย ก่อนที่ท่านยา

น่ๆ ดูนั่นสิ!” หญิงชราชี้

ำ พากันถอยหลังหลีกทางให้ทหารกลุ่มหนึ่งคุม

อู่หลิงเยว่ร้องทัก รอยแผลเป็นที่พาดผ่านคิ้วซ้ายของ

เยียนใส่ร้ายให้โทษ เป็นท่านแม่ทัพเซี่ยที่ออกหน้าช่วยเหลือเอา

มคนที่รังแกเจ้านี่!!” อู่หลิงเยว่ชี้ไม้ชี้ม

เยี่ยนหรูยื่นมือไปแตะข้อศอกส

และสายตานับร้อยคู่ที่จ

ีเข้ม สายตาแน่วแน่ดั่งเหล็กกล้า รอยแผลเป็นบนหัว

มเหงรังแกผู้อื่น ซ้ำยังข่มขู่มิให้ผู้เดือดร้อนกล้าเปิดปากกล่า

ั่วครู่ แล

่อเรื่องด้วยตา หากปล่อยไว้ก็จะกลายเป็นเยี่ยงอย่างให้ผู

ยตัวออกมาเมื่อใด ก็จะย้อนกลับมาทำร้ายนางกับอู่หลิงเยว่อีก หากพวกเข

ามิใช่หรือขอรับ ตอนนี้เขายังไม่กลับมา ท่านต้องส่งตัวเราไปคุมขังเอาไว้อย่า

งสามมานอนคว่ำกลางลาน ใช้ท่อนไม้ขนา

าก็เป็นคำสั่งจากท่านแม่ทัพ!” ซ

าดังเสียดหู ลำตัวของชายผู้ถูกลงทัณฑ์สั่นส

ิบ!" เสียงซูหลางดังก

รั้งดั่งกระแทกลงบนหัวใจผู้ชม ทุกคนยืนนิ่งงัน บางคนหลบต

ดวงตาคู่งามเยือกเย็นไม่ได้เบือนหนีแม้แต่น้อ

เขาสามารถทำเรื่องร้ายแรงได้ในชั่วพริบตาและนั่

็ดขาดข่มขวัญไว้บ้าง บางทีพวกเขาอาจจะไม่ต้องรอใ

ปยังเรือนคุมขังไม่ได้ปล่อยให้เป็นอิสระ นางได้ยินเสียงไป๋เยี่ยนหรูถอนหา

ลงเพียงเท่านั้นแล้ว ทว่ากลา

งกายสั่นเทา ใบหน้าตอบซีดเผือด ดวงตาปูดโปนโ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เรือนนี้ผีไม่หลอก
เรือนนี้ผีไม่หลอก
“เรือนนี้ผีไม่หลอก : นามปากกา บ.บี อู่หลิงเยว่หญิงสาววัย 17 ปี ตายเพราะแผ่นดินไหวในศตวรรษที่ 21 แต่ยังไม่ทันได้ผุดได้เกิด กลับตื่นขึ้นในร่างหญิงโบราณที่ชื่อแซ่เดียวกันท่ามกลางภาวะสงคราม โลกใหม่ที่นางมาเยือนคือแคว้นเหยียน ดินแดนที่เพิ่งถูกตีแตกและกำลังจะล่มสลาย นางไม่มีบ้าน ไม่มีเงิน ไม่มีครอบครัวหลงเหลือ มีเพียง "ห้างสรรพสินค้าส่วนตัว" พร้อมระบบแลกแต้มที่ยังไม่เสถียร และกฎเหล็กข้อเดียว: จะใช้ของในห้างสรรพสินค้าได้ ต้องทำความดีเพื่อสะสมแต้ม! แต่ในยุคที่ผู้คนกำลังอดอยากและถูกไล่ล่าจากศัตรู หากนางเผลอหยิบเอาอาหารออกมาจากอากาศแล้วมีคนพบเห็นเข้า นางคงถูกตีตราว่าเป็นแม่มดนอกรีตเป็นแน่ เพื่อเอาตัวรอด อู่หลิงเยว่หนีเข้าเรือนร้างเก่าแก่ของตระกูลเกา เรือนที่คนทั้งหมู่บ้านร่ำลือว่ามีผีเฮี้ยน เพราะเจ้าของเรือนกับบ่าวไพร่สิบสองชีวิต เคยถูกฆ่าตายยกหลังในคืนเดียว นางจึง "แกล้งเป็นผี" แจกจ่ายข้าวของกลับไปเป็นข้าว ยา และของใช้ ชาวบ้านได้ของกินนางได้แต้ม ระบบได้ทำงาน วิน วิน!!! แต่เรื่องกลับไม่ง่ายอย่างที่คิด... แม่ทัพเซี่ยโม่เหวิน นำทหารสามร้อยนายเข้ามาตั้งค่ายในหมู่บ้านหานเฉิง เพื่อดูแลชาวบ้านและทหารหนีตายจากทั่วสารทิศ เมื่อเขาค้นพบว่าองค์ชายแห่งแคว้นยังมีชีวิตอยู่พร้อมกองกำลังขนาดใหญ่ที่อาจเป็นกุญแจสำคัญในการกอบกู้บ้านเมือง เขาจึงวางแผนพาชาวบ้านและทหารที่เหลือทั้งหมดไปรวมกำลังกับองค์ชาย ทว่า..ชาวบ้านกลับปฏิเสธ พวกเขาไม่เชื่อในกองทัพ แต่กลับเชื่อมั่นใน "ผีเรือนร้าง" ผีที่ไม่เคยหลอกใคร แต่แจกข้าว แจกยา และความหวัง เมื่อทางเลือกหมดลง..เซี่ยโม่เหวินจึงตัดสินใจทำในสิ่งที่ไม่มีแม่ทัพคนใดเคยคิดจะทำมาก่อน เขาจะไปเชิญ "ผี" ร่วมเดินทางไปด้วย และสิ่งที่เขาได้พบในเรือนร้าง จะเปลี่ยนทุกอย่างที่เขาเคยเชื่อไปตลอดกาล”