icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

คุณนายฟู่ กรุณาเซ็นต์หย่า

บทที่ 4 : ในห้องเดียวกัน

จำนวนคำ:1044    |    อัปเดตเมื่อ:19/09/2025

้ที่อยู่ใกล้ๆ ก็พากันเงียบเหมื

างตะเกียบลงและตอบอย่าง

แค่ก.

งใดของเขาแล้วยิ่งโมโหจนหาย

้ำให้แก้วหนึ่ง ก่อนจะเหล่ตามองฟู่ซือจวิ้น

ใจสะดวกขึ้น พร้อมอธิบายอย่างอ่อนหวานว่า "คุณปู่ไม่ต้องโกรธนะคะ ซ

ส่งสายตาลับๆ ไ

ู่ด้วยรอยยิ้มมีเสน่ห์ที่มุม

างระหว่างฟู่ซือจวิ้นกับคุณปู่น

่อลอยไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันสายตาไ

ักแล้ว" คุณปู่ถอนหายใ

ู่ซือจวิ้น "ชิงเฉินมาทั้งที คืนนี้พวกเธอส

อจวิ้นก็ไม่มีอะไรจะพ

รับใช้พยุงข

มุมปากอย่างสุภาพ

้นไปยังห้องที่เขาเคยอยู่ก

ยู่ที่วิลล่าตงหูของเข

่มีเสน่ห์แบบคลาสสิกที่เข

ต่ยังคงเห็นได้ชัดว่าไม่มีคนอยู่ม

งได้กลิ่นหอมสดชื่นที่คุ้นเคยจากวิลล่าท

เหยียดขายาวนั่งบนเก้าอี้

มองเธอด้วยดวงตาที่ม

รู้สึกหวั่นไหว

เสียงของเธ

จเธอมากขึ้น มาช่วยปล

กเก้าอี้ ท่าทางสบายๆ เสื้อเชิ้ตที่สวมอยู่ในกางเกงทำให้

เหมือนกลอง ไม่สามารถต

ด เผยให้เห็นผิวสีทองที่แข็งแรงและกล้า

ินก็แดงก่ำ เธอรู

อนจะบางลง อุณหภูมิ

ป มือบางของเธอก็ถู

องฟู่ซือจวิ้นมีความล้อเลียนช

เห็นกล้ามท้องที่มีเส้นสายเรียบสวยไม่ใหญ่เก

้าช็อต ถอนมือกล

ูชิงเฉินอายจนแท

ับถูกฟู่ซือจวิ้นดึงเอวไ

ดึงมือของเธอให้โอบรอบคอตัวเ

แหบ แม้จะเป็นน้ำเสียงป

แสไฟฟ้าที่วิ่งผ่านเส้นประ

เปิดรับโบนัส

เปิด
คุณนายฟู่ กรุณาเซ็นต์หย่า
คุณนายฟู่ กรุณาเซ็นต์หย่า
“ความรักที่ซ่อนเร้นของสาวน้อยเริ่มต้นในวันที่ทั้งสองได้พบกันในการพบกันที่ถูกวางแผนมาอย่างยาวนาน ทว่าเด็กสาวที่ครอบครัวรับมาเลี้ยงกลับแย่งชิงครอบครัวและเด็กหนุ่มไปโดยไม่รู้สึกเกรงกลัว เมื่อโตขึ้น เธอใช้โอกาสการแต่งงานเพื่อผลประโยชน์เพื่อแย่งชิงตำแหน่งภรรยาของชายคนนั้น ไม่ยอมถอยแม้แต่นิดเดียว ฟู่เป่ยชวนกอดพี่สาวของเธอไว้ในอ้อมแขน ดวงตาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง "เธอทำให้ฉันรู้สึกสะอิดสะเอียน" ซูชิงเฉินรู้สึกปวดท้องเหมือนมีบางอย่างในร่างกายของเธอค่อยๆ เลือนหายไป เธอยิ้มเล็กน้อย น้ำเสียงแน่วแน่ "แน่นอน ฉันจะไม่มีวันปล่อยมือ ถึงจะต้องตายก็ตาม" ไม่นานนัก ซูชิงเฉินก็เหมือนจะหายไปจริงๆ จากนั้นเป็นต้นมา ไม่มีใครรู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ ในยามค่ำคืน ฟู่เป่ยชวนมักจะได้ยินเสียงผู้หญิงคนหนึ่งพูดกับเขาว่า "ถ้าฉันไม่เคยรักเธอเลยก็คงจะดี" ห้าปีต่อมา ซูชิงเฉินกลับมาพร้อมกับเด็กคนหนึ่ง กลับมาในสายตาของคนทั่วไปอีกครั้ง ...”