สามีของเธอป่วยหนักและกำลังจะเสียชีวิต เธอไปส่งไป๋เยว่กวงไปคลอดลูก

“วันวาเลนไทน์ ฉันถูกวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งกระเพาะอาหารระยะสุดท้าย เหลือเวลาไม่ถึงเดือน ในขณะที่ฉันตกอยู่ในความสับสนและหวาดกลัว ป๋อซือเหนียนแสดงสีหน้าเจ็บปวดและคุกเข่าตรงหน้าฉัน "ซวงซวง ขอโทษนะ ฉันตกหลุมรักผู้หญิงคนอื่น" เขาสัญญากับฉันอย่างจริงจังว่า "ฉันไม่เคยทรยศต่อการแต่งงานของเรา จิตใจและจิตวิญญาณมีความเข้าใจกัน ฉันกับเธอคนนั้นจะไม่มีความสัมพันธ์ทางกาย ฉันจะไม่เปลี่ยนความรู้สึกและคำสัญญาที่มีต่อเธอ ฉันจะทำหน้าที่สามีเสมอไป " ฉันบีบเอกสารผลการตรวจให้พูดคำว่า "ดี" ด้วยเสียงแหบ ๆ "ฉันยอมให้พวกเธอได้อยู่ด้วยกัน" ป๋อซือเหนียนตกใจและหวาดกลัว เขากอดฉันไว้ "ซวงซวง อย่าไปจากฉันเลย ฉันรักเธอคนนั้น แต่ฉันรักเธอมากกว่า อย่าโกรธฉัน และอย่าทำเรื่องทะเลาะกับฉัน" ฉันยิ้มออกมาพร้อมความเจ็บปวด "ไม่หรอก" คนที่กำลังจะตายไม่มีอะไรให้ร้องไห้หรือโวยวายอีกแล้ว”