Login to MeghaBook
icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
closeIcon

เปิดรับโบนัส

เปิด

Harrison

หนังสือที่ตีพิมพ์ 2 เล่ม

หนังสือและนิยายทั้งหมดของHarrison

สายเกินไปที่จะรัก ทายาทสาวขอเมินหน้าหนี

สายเกินไปที่จะรัก ทายาทสาวขอเมินหน้าหนี

วัยรุ่น
5.0
ฉันเป็นลูกติดที่แม่พาเข้ามาอยู่ในตระกูลเมย์นาร์ด และตกหลุมรัก เบรนดัน พี่ชายต่างสายเลือดที่คอยปกป้องฉันมาตั้งแต่เด็ก ในวันเกิดอายุสิบเจ็ดปี ฉันตัดสินใจสารภาพรักกับเขา แต่เขากลับระเบิดอารมณ์ ฉีกจดหมายรักของฉันเป็นชิ้นๆ แล้วตวาดใส่หน้าฉัน “เจด โรซาริโอ เธอเป็นบ้าไปแล้วเหรอ! ฉันเป็นพี่ชายเธอนะ!” หลังจากวันนั้น เขาเริ่มทำตัวเย็นชาและตีตัวออกห่าง จนกระทั่งเขาพา โคลอี้ เข้ามาในบ้าน แล้วสั่งให้ฉันเรียกเธอว่า “พี่สะใภ้” ความอ่อนโยนที่เคยเป็นของฉันเพียงคนเดียว ถูกเขานำไปมอบให้ผู้หญิงคนอื่นจนหมดสิ้น เขาปล่อยให้โคลอี้เยาะเย้ยฉัน โยนกระเป๋าที่เต็มไปด้วยความทรงจำของเราทิ้งลงถังขยะอย่างไร้ความปรานี และจงใจแสดงความรักกับเธอต่อหน้าฉันเพื่อบีบให้ฉันตัดใจ ฉันเคยก้มหน้าเก็บเศษจดหมายที่ขาดวิ่นมาปะติดปะต่อใหม่อย่างโง่เขลา หวังว่าสักวันเขาจะหันกลับมามอง แต่การทุ่มเทความรักทั้งหมดให้เขา กลับทำให้ฉันถูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรีจนไม่เหลือชิ้นดี สิบแปดวันก่อนที่เขาจะแต่งงาน ฉันตัดสินใจตัดผมยาวสลวยถึงเอวทิ้ง โยนทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขาลงถังขยะ และโทรศัพท์ไปหาพ่อที่อยู่ต่างประเทศ “พ่อคะ หนูสอบติดที่เบิร์กลีย์แล้วนะ หนูอยากย้ายไปแคลิฟอร์เนียค่ะ” ในเมื่อเขาไม่ต้องการฉันแล้ว ฉันก็จะขุดเขาออกจากหัวใจ และไปจากชีวิตเขาตลอดกาล
สามีของเธอป่วยหนักและกำลังจะเสียชีวิต เธอไปส่งไป๋เยว่กวงไปคลอดลูก

สามีของเธอป่วยหนักและกำลังจะเสียชีวิต เธอไปส่งไป๋เยว่กวงไปคลอดลูก

โรแมนติก
5.0
วันวาเลนไทน์ ฉันถูกวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งกระเพาะอาหารระยะสุดท้าย เหลือเวลาไม่ถึงเดือน ในขณะที่ฉันตกอยู่ในความสับสนและหวาดกลัว ป๋อซือเหนียนแสดงสีหน้าเจ็บปวดและคุกเข่าตรงหน้าฉัน “ซวงซวง ขอโทษนะ ฉันตกหลุมรักผู้หญิงคนอื่น” เขาสัญญากับฉันอย่างจริงจังว่า “ฉันไม่เคยทรยศต่อการแต่งงานของเรา จิตใจและจิตวิญญาณมีความเข้าใจกัน ฉันกับเธอคนนั้นจะไม่มีความสัมพันธ์ทางกาย ฉันจะไม่เปลี่ยนความรู้สึกและคำสัญญาที่มีต่อเธอ ฉันจะทำหน้าที่สามีเสมอไป ” ฉันบีบเอกสารผลการตรวจให้พูดคำว่า "ดี" ด้วยเสียงแหบ ๆ “ฉันยอมให้พวกเธอได้อยู่ด้วยกัน” ป๋อซือเหนียนตกใจและหวาดกลัว เขากอดฉันไว้ “ซวงซวง อย่าไปจากฉันเลย ฉันรักเธอคนนั้น แต่ฉันรักเธอมากกว่า อย่าโกรธฉัน และอย่าทำเรื่องทะเลาะกับฉัน” ฉันยิ้มออกมาพร้อมความเจ็บปวด “ไม่หรอก” คนที่กำลังจะตายไม่มีอะไรให้ร้องไห้หรือโวยวายอีกแล้ว