วิวาห์ของเขา สุสานลับของเธอ

“ฉันถูกขังอยู่ในกรงทอง เพนต์เฮาส์สุดหรูของเลียม ธนภพ อนุสรณ์แห่งความสำเร็จของเขาและคุกที่ฉันไม่มีวันหนีพ้น ชีวิตที่แท้จริงของฉัน ภารกิจอันแรงกล้าที่จะทวงความยุติธรรมให้แม่ มันแผดเผาอยู่ลึกๆ ในใจ เป็นเชื้อไฟที่ซ่อนไว้ รอวันลุกโชน แต่คืนนี้ การกลับมาของเขา และเสียงหวานเลี่ยนของซาร่า จิรวรรณ ดังก้องไปทั่วพื้นที่กว้างขวางราวกับการทรมานที่ไตร่ตรองไว้แล้ว เขาเรียกมันว่าการแต่งงาน ฉันเรียกมันว่าการแก้แค้น เขาพาผู้หญิงกลับมาบ้าน แต่ซาร่ากลายเป็นคนประจำ เป็นคนสนิทของเขา เขาควงเธอออกหน้าออกตา สั่งให้ฉันเสิร์ฟแชมเปญให้พวกเขา และจ่ายเงินให้ฉันเป็น "ค่าบริการ" - ธนบัตรใบละพันหยาบๆ สำหรับ "ความลำบาก" ของฉัน ทุกการกระทำคือการหยามเหยียดครั้งใหม่ แต่ความเย็นชาที่ฉันฝึกฝนมาเป็นอย่างดี ใบหน้าที่ไร้อารมณ์ของฉัน ดูเหมือนจะยิ่งโหมกระพือความเดือดดาลของเขาและความสะใจของซาร่าให้ลุกโชน เขาเห็นฉันเป็นผู้หญิงหน้าเงิน เป็นผู้หญิงใจร้ายที่ทิ้งเขาไปเพื่อเงิน เขาไม่เคยรู้ว่าฉันแอบโอนมรดกทั้งหมดของฉันเพื่อช่วยบริษัทที่กำลังจะล้มของเขา บริจาคไขกระดูกโดยไม่ระบุชื่อเพื่อช่วยชีวิตเขาตอนที่เขาป่วยหนัก หรือเดินฝ่าพายุหิมะเพียงลำพังเพื่อช่วยเขาจากรถที่ตกเขา ทุกความจริง ทุกการกระทำที่เสียสละ ถูกซาร่าบิดเบือนให้กลายเป็นคำโกหก เป็นอาวุธที่สมบูรณ์แบบที่ใช้เล่นงานฉันในสายตาของเขา ทำไมเขาถึงตาบอดได้ขนาดนี้? ทำไมการเสียสละอันลึกซึ้ง ความรักที่สิ้นหวังและอดทนของฉัน ถึงถูกบิดเบือนเป็นความเกลียดชังที่แผดเผาเช่นนี้? ความอยุติธรรมที่เจ็บปวดเป็นความปวดร้าวที่ไม่เคยจางหาย เป็นบาดแผลที่ไม่เคยสมาน ฉันแบกรับความโหดร้ายของเขาอย่างเงียบงัน เชื่อว่ามันเป็นหนทางเดียวที่จะปกป้องเขาจากศัตรูที่มองไม่เห็น แต่ความทรมานมันเกินจะทนทาน เกินจะรับไหว ฉันจึงควักหัวใจตัวเองออกมา แสดงการกระทำขั้นสูงสุดเพื่อปกป้องเขา: ฉันแกล้งตาย ฉันลบ มายา อัครเดช ออกไปจากการมีอยู่ หวังว่าในที่สุดเขาจะปลอดภัยและเป็นอิสระอย่างแท้จริง แต่ฉันก็ได้เรียนรู้ว่าอิสรภาพต้องแลกมาด้วยราคาที่แสนโหดร้าย และเส้นทางที่เขาเดินอยู่ตอนนี้ ซึ่งถูกขับเคลื่อนด้วยความโศกเศร้าและคำโกหกของเธอ มันอันตรายยิ่งกว่าที่เคยเป็นมา”