icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
ภรรยาที่พวกเขาบดขยี้

ภรรยาที่พวกเขาบดขยี้

ผู้เขียน: Jasper Thorne
icon

บทที่ 1 

จำนวนคำ:361    |    อัปเดตเมื่อ:29/10/2025

บความรักของฉันอยู่เสมอ ด้วยการหันไปทุ่มเทความสนใจให้ผู้หญิงอีกคน...แก้วใส

รับรางวัลมากมาย...ถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด แต่ภาคินกับอาร์ตี้กลับเลือกที่จะให้ความสำค

องฉันทำให้พวกเขาไม่สบายใจ พวกเขายังคงเล่นเกมอันโหดร้ายต่อไป จัดงานวันเกิดให้แก้วใสอย่างหรูหราฟุ่มเฟือย ขณะที่ฉันได้แต่นั่งมองอยู่ในมุม

จ็บปวดของฉันคือกีฬาของพวกเขา และควา

ปีกำลังจะตายลง มันเหี่ยวเฉาและกลายเป็นเถ้าถ่าน ทิ้งไว้เพียงบางสิ่งที่แข็งกระด้างและเ

ที

์วิวัฒน์ และอาร์ตี้ ลูกชายของพว

ีวิธีแสดงออก

คอยทดสอบความรักของเธออยู่เสมอ พวกเขาจะแสร้งทำเป็นไม่แยแส หันไป

มทุกข์ทรมานของเธอ...มันคือเครื่องพิสูจน์ความภักดี

เย็น เชื่อว่าเธอจะสามารถแก้ไขพวกเขาได้ เชื่อว่าความรักของเธอจะ

ธอคิ

งเล็กๆ น้อยๆ การยกเลิกนัด การ "ลืม" วันเกิดของเธอ แต่กลับฉลองกา

ถึงในวันอัง

เหตุทางรถยนต

นแก้วใสนั่งอยู่เบาะข้างคนขับ...ที่ที่เคยเป็นของอลิน

ษแก้วที่แตกกระจายแล

พันธ์เพลงประกอบภาพยนตร์จนได้รับรางวัลมากมาย...ติดอยู่ ถูกอัดเข้ากับประตูรถจนแห

นนั้นมองดูมือของอลินา แ

ดี๋ยวนี้ครับ คุณผู้หญิง" เขาพูดกับอลินา "มือของคุณแหลกละเอียดม

าวอีกคนบาดเจ็บที่ศีรษะ เร

ือของภรรยาคุณต้องได้รับการผ่าตัดเส้นประสาทขนาดเล็กที่ซับซ้อน การรอช้าแม้เพียงนิดเดียวจะลดโอกาสในการฟื้นตัว

ขอให้ภาค

หน้าเล็กๆ ถอดแบบความเย็นชาของผู้เป็นพ่

ก้วใสก

งเด็กชายอ

าที่ฉายแววบางอย่าง...ความภูมิใจง

"หม่ามี้รักพวกเราที่สุด หม่ามี้จะเข้าใจ ถ้าหม่ามี้เห็นว่าพวกเราห่วงแก้วใสมากแค่ไหน หม่ามี้ก็จะห

่ถูกเปิดโปงออกมาภายใต้แสงไฟที่สว่

ารยอมรับอย่างเงียบๆ เขามองไปที่หม

ชายผมพูดแล้ว จัด

ั้นดังก้องอยู่ในหูที่อื้ออึง ความเจ็บปวดทางกายที่มือของเ

าศิต ความเจ็บปวดของเธอคือกีฬาของพวกเขา

ละอาร์ตี้กำลังยืนล้อมเตียงของแก้วใส ใบ

วามรักที่เธอเฝ้าทะนุถนอมมานานหลายปีกำลังจะตายลง มันเหี่ยวเฉาแ

ะฤทธิ์ยา การตัดสินใจหนึ่งก

เขาอีกต่อไป เธอจะหนี...และ

ออกมาจากการผ่าตัด สี

่างที่ทำได้แล้ว แต่การรอคอยมันนานเกิน

็นต้องพูดต

ทำให้เรื่องราวมีชีวิตขึ้นมาด้วยท่วงทำนอง บัดนี้เป็นเพียงแค่ม

ยม พร้อมกับแก้วใสเสมอ พวกเขาจะคอยเอาอกเอาใจแก้วใสที่แสร้งทำเป็นเจ็

อคอยน้ำตา ความ

าของเธอเรียบเฉยราวกับสวมหน้ากาก ความเงียบของเธอเป

ลังรออยู่ เธอโทรหาเขาจากโรงพยาบาล โดย

วครับ" เขาพูดพร้อ

าด้วยมือซ้

เดินผ่านห้องนั่งเล่นที่ภาคิน อาร์ตี้ และแก้วใสกำลังหัวเราะกัน

นุญาตให้เข้าไป ประตูล็อกอยู่ แต่เธอเรียนรู้นิสัยของเขาแล้ว

ำงานขนาดใหญ่ แต่หลังชั้นหนังสือ เธอพบสิ่งที่เธอกำลังมองหาจร

ือห้องบูช

่งเพลง อลินาตอนร้องไห้ มันคือไทม์ไลน์ชีวิตของเธอกับเขา ที่ถูกบันทึกผ่านเลนส์ของสตอล์กเกอร์ บนชั

งสะสมของ

างเหิน ไม่สนใจเธอเลย เธอใช้เวลาหลายปีในการไล่ตามเขา พยายามที่จะได้รับความรักจาก

ข้างในนั้น เธอรู้ว่าจะมี "สมบัติ" ที่คล้ายกัน ปอยผมของเธอที่เขาแอ

พียงแค่วิถีของพวกเขา ความอดทนของเธอ ความอดกลั้

งตานั้นจนหมดสิ้น นี่ไม

ที่ห้องของตัวเองและเริ่มเก็บของ ไม่ใช่เสื้อผ้า แต่เป็นความทรงจำ เธอหยิบอัล

งลบพวกเ

าเดินผ่านเธอไปเลย เสียงหัวเราะของพวกเขาก้องอย

คภูมิใจ "แก้วใสจะอยู่ทานอาหารเ

ยตาจับจ้องอยู่ที่อลินา รอคอยปฏิกิริย

ง อลินาเพียงแค่มองพวก

ส่วนหนึ่งของบทละคร การที่เธอไม่

"ภาคินคะ ที่รัก ฉันว่าโซฟาสีน้ำเงินตัวนั้นน่าจะดูดีกว

าคินพูดเสียงดัง ตั้งใจให้อลินาไ

หันหลังและเดิ

เธอ พื้นที่ของเธอ ไม่

ะหว่างชัยชนะและความไม่สบายใจ "คุ

"ความเห็นของหล่

รจากจานของพวกเขาให้แก้วใส ชื่นชมการพูดจาไร้สาระของเธอ

ใจของเธออยู่ที่อื่น จากนั

เธออ้าปากค้าง ม

กฉายแววในดวงตาของภาคินและอาร์

ันโดนบาดนิ้ว!" เธอชูมือขึ้น ที่ซึ่งมีรอยขีดข่ว

วกเขาทันที ช่วงเวลาแห่งความกังวลอย่างแท้จริงของพวกเขาหายไป

ๆ แก้วใส "คุณเป็นอ

่งไปหยิบช

่มพร่ามัวที่ขอบ และพวกเขากำล

กระอักเลือดลงบนผ้าปูโต๊ะสีขาว จากนั้นเธอ

มืดจะเข้าครอบงำคือเสียงของภาคินที่

ลงไป ทำทุกอย่างเพื่

าวคลุ้งอยู่ในปาก บ้านเงียบส

ปวดร้าว เธอมองไปที่คราบเล

าเดินกลับเข้ามาในห้อง เ

" เขาพูดด้วยน

พช" อลินากระซ

ราเป็นห่วงแก้วใส ค

กินกว่าจะเถีย

คำถามนั้นเบาหวิวราวกับลมหายใจ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ภรรยาที่พวกเขาบดขยี้
ภรรยาที่พวกเขาบดขยี้
“ภาคินกับอาร์ตี้ สามีและลูกชายของฉัน หมกมุ่นในตัวฉันอย่างป่วยจิต พวกเขาทดสอบความรักของฉันอยู่เสมอ ด้วยการหันไปทุ่มเทความสนใจให้ผู้หญิงอีกคน...แก้วใส ความหึงหวงและความทุกข์ทรมานของฉัน คือเครื่องพิสูจน์ความภักดีในสายตาของพวกเขา แล้วอุบัติเหตุรถยนต์ก็เกิดขึ้น มือของฉัน...มือที่ใช้ประพันธ์เพลงประกอบภาพยนตร์จนได้รับรางวัลมากมาย...ถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด แต่ภาคินกับอาร์ตี้กลับเลือกที่จะให้ความสำคัญกับแผลเล็กน้อยที่ศีรษะของแก้วใสก่อน ทิ้งให้อาชีพการงานของฉันพังทลายลงต่อหน้าต่อตา พวกเขามองฉัน รอคอยน้ำตา ความโกรธเกรี้ยว ความหึงหวง แต่กลับไม่ได้อะไรเลย ฉันนิ่งเหมือนรูปปั้น ใบหน้าเรียบเฉยราวกับสวมหน้ากาก ความเงียบของฉันทำให้พวกเขาไม่สบายใจ พวกเขายังคงเล่นเกมอันโหดร้ายต่อไป จัดงานวันเกิดให้แก้วใสอย่างหรูหราฟุ่มเฟือย ขณะที่ฉันได้แต่นั่งมองอยู่ในมุมหนึ่ง ภาคินถึงกับกระชากสร้อยล็อกเก็ตทองคำของแม่ที่เสียไปแล้วออกจากคอฉันเพื่อเอาไปให้แก้วใส ซึ่งเธอก็ตั้งใจกระทืบมันจนแหลกละเอียดคาส้นสูง นี่ไม่ใช่ความรัก มันคือกรงขัง ความเจ็บปวดของฉันคือกีฬาของพวกเขา และความเสียสละของฉันคือถ้วยรางวัลของพวกเขา ขณะที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้ที่เย็นเฉียบ ฉันรู้สึกได้ว่าความรักที่เฝ้าทะนุถนอมมานานหลายปีกำลังจะตายลง มันเหี่ยวเฉาและกลายเป็นเถ้าถ่าน ทิ้งไว้เพียงบางสิ่งที่แข็งกระด้างและเย็นชา ฉันพอแล้ว ฉันจะไม่แก้ไขพวกเขาอีกต่อไป ฉันจะหนี...และฉันจะทำลายพวกเขาให้ย่อยยับ”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 1011 บทที่ 1112 บทที่ 1213 บทที่ 1314 บทที่ 1415 บทที่ 1516 บทที่ 1617 บทที่ 1718 บทที่ 18