จากเถ้าถ่าน: โอกาสครั้งที่สอง

นั้นตรงกันข้ามอย่างสิ้

ขามานั่งเฝ้าอยู่หน้าประตูห้องเธอเป็นเวลาหลายช

ปรด แค่คุย

ีกะจิตกะใจจะกินอีกต่อไป หนังสือบทกวีฉบับพิมพ์ครั้งแรกที่เขารู้ว่าเธอชอบ ของขวัญแ

เขาสอดโน้ต

าง แม่ของเธอเสียไปตั้งแต่เธอยังเด็ก และพ่อของคุณก็ยุ่งอยู่เสมอ ผม

วนในท้อง จูลี่ผู้เปราะบาง เด็กผู้หญิง

ตกลงมาจากต้นโอ๊กใหญ่ในสวนหลังบ้านแล้วแขนหัก ผมอุ้มคุ

้สึกจากแขนเล็กๆ แต่แน่วแน่ของเขาที่โอบรอบตัวเธอ ใบหน้าของเขาที่เปรอะ

งจริง เด็กผู้ชายที่ให้

วยผู้ชายที่ยืนดูเธอตาย ผู้ชายท

่อาบยาพิษ การดื่มจากมันต

หม้ จูลี่ได้ประกาศว่าเธอตั้งท้อง ลูกคนนั้นเป็นลูกของภาคิน น้องสาวต่างแ

ไทม์ไลน์นั้นฝังแน่นอยู่ในสมอง

อารมณ์ “ผมสาบานต่อชีวิตผม มันเป็นคุณเสมอมา และจะเป็นคุณเส

ยงสะท้อนที่ว่างเปล่า ใน

มเหนื่อยล้าและความหวัง เขากำลังถือกุหลาบขาวที่สมบูรณ์

ั้น แต่สายตาของเธอกลับ

ธอมา” เธอพูด น

ะไรนะ? ไม่ ผม

ทำอย่างนั้น กลิ่นน้ำหอมมะลิที่หอมหวานจนเลี่ยนของจูลี่ติดตัวเขาไปท

รอยสีชมพูจางๆ นั้น ใบหน้าของเขาแด

ธอแค่เสียใจ ผม

ความเงียบของเธอประณามได

ไปปารีส พราวทิ้งของทั้งหมดไว้ที่โถงทางเดินหน้าห้องของเธอไม่แตะต้อง ก

า เขามีท่าทีโล่งใจ รอยยิ้มแห

นกันบนตัก “คุณบอกว่าคุณจะใช้

อร้น ก้าวเข้ามาหาเธอ “อะไ

ำ น้ำเสียงของเธออ่อนโยนแ

สาบ

“ก็ได้ ฉันจะพิจารณาเรื่องหม

ยความโล่งอก “บอกม

ุณส่งจูลี่ไป

งเขาหายไป

ยากให้เธอไปให้พ้น ฉันไม่อยากเห็นหน้าหรือได้ยินชื่อเธออีก ฉันอยากให้

ข์ใจ “พราว ผมทำอย่างนั้นไม่ได้ เธอ...เธอไม

งั้นคำสัญญาว่า ‘อะไรก็ได

“งั้นเราก็ไม่มีอ

แรงบีบของเขาแน่นด้วยความตื่

างและจริงจัง “ผมจะส่งเธอไป ผมสัญญา ผมสาบานด้

ละเย็นชา เธอไม่เชื่อเขาเลยแม้แต่วินาที