icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

การเสียสละของเธอ ความเกลียดชังอันมืดบอดของเขา

บทที่ 6 

จำนวนคำ:172    |    อัปเดตเมื่อ:29/10/2025

” ขวัญข้าวพึมพำ เสี

โกรธ หัวโจกกระชากผมเธอแล้วลากไปท

นเหรอ” เธอคำราม พลางถ่

ถังหนึ่งราดหัวเธอ พวกเธอตบตีเธอ เตะเธอ แหวนแ

ายเกินกว่าจะต่อสู้กลับ เธอนอนขดตั

าะ ยืนค้ำหัวเธอ “ตอนน

างกายเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ ใบหน้าของเธอบวมเป่ง

นึ่งในนั้นเตะเข้าที่สีข้

การตอ

ีกคนพึมพำ “ฉัน

ดสิ้น รีบตะโกนเรียกผู้คุม

ถูกหามออ

ดี” ข้าวของส่วนตัวของเธอจากที่ทำงานรอเธออยู่ในกล่องกระดาษแข

มเจ็บปวด เธอไม่สนใจที่จะทำความสะอาดตัวเอง

ของเธอทำลายความเงียบ

พ่อกับแม่จะไปเยี่ย

ทกลุ่มสำหรับงานเลี

เสาร์นี้นะ! ไม่ได้เจอกันนานเล

ด้แล่นผ่านศีรษะของเธอ เธอควาน

าสะท้อนของตัวเอง คนแปลกหน้าที่ซีดเ

ำพูดของเธอดูร่าเริงและเสแสร้ง ซ

ือนกันค่ะ รอ

จัง! เด

องสุดท้าย

ียงเธอและอคินเท่านั้นที่รู้ บนยอดเขามีต้นชมพ

ิมฝีปาก จากกระเป๋าเสื้อ เธอหยิบสร้อยเงินเส้นบางอ

มื่อหลายปีก่อน เธอเก็บเงินอยู่หลายเดือนเพื่อซื้อมั

า ด้วยความโกรธและความเจ็บปวด เขาได้กระ

ันไว้ตั้

่งของต้นไม้อย่างระมัดระวัง ของขว

ะ” เธอกระซิบกับสายลม

ป็นต้นกล้า ตอนนี้มันสูงใหญ่แ

งสุดท้าย แล้วห

นในสายลม ราวกั

นเก่าทักทายเธออย่างอบอุ่น ใบหน้าของพวกเขา

อเธอ! พวกเราได้ยินมาว่า

ทันได้ตอบ ปร

อร์ หิรัญวงศ์ ควงแขนกัน พวกเ

ข้าวทันที และเธอก็ส่งสายตาที่

ี่กำลังคุยกับเธ

เข้ากับขวัญข้าว ในช่วงเวลาสั้นๆ ของการสัมผัสนั้น ฮาร์เปอ

เธอคว้าข้อมือของฮาร์เ

าวแน่นราวกับคีมเหล็ก “เธอคิดจะทำอะไรฮาร์เปอร์” เขาค

งสา “ไม่มีอะไรหรอกค่ะอคิน ข

็มไปด้วยความสงสัยอย่างลึกซึ้งมาให้ เขาดึงฮาร์

้าวรู้สึกเหมื

ุ่นจึงตัดสินใจเปิดสไลด์โชว

ียนที่ยิ้มแย้มในวันรับปริ

ก แล้วก็

ความเงียบงันด้วย

ห็น คือวิดีโอส่วนตัวที่ภาพไม่

เปิดรับโบนัส

เปิด
การเสียสละของเธอ ความเกลียดชังอันมืดบอดของเขา
การเสียสละของเธอ ความเกลียดชังอันมืดบอดของเขา
“เจ้านายของฉัน อคิน เตชะดำรงกุล บังคับให้ฉันบริจาคไขกระดูกให้คู่หมั้นของเขา เพราะเธอกลัวว่าการผ่าตัดจะทำให้เธอมีแผลเป็น เจ็ดปีเต็มที่ฉันทำหน้าที่ผู้ช่วยส่วนตัวให้กับเด็กหนุ่มที่ฉันเติบโตมาด้วยกัน ชายผู้ซึ่งบัดนี้เกลียดชังฉันเข้ากระดูกดำ แต่คู่หมั้นของเขา ฮาร์เปอร์ ต้องการมากกว่าไขกระดูกของฉัน... เธอต้องการให้ฉันหายไปจากชีวิตของเขา เธอจัดฉากใส่ร้ายว่าฉันทำของขวัญมูลค่าหนึ่งร้อยห้าสิบล้านบาทแตก และอคินก็บังคับให้ฉันคุกเข่าลงบนเศษคริสตัลที่แหลกละเอียดจนเลือดอาบหัวเข่า เธอใส่ร้ายฉันอีกครั้งว่าพยายามทำร้ายร่างกายเธอในงานเลี้ยงกาลา เขาจึงสั่งจับฉันเข้าห้องขัง ที่ซึ่งฉันถูกซ้อมจนน่วมไปทั้งตัว จากนั้น เพื่อลงโทษฉันเรื่องคลิปหลุดที่ฉันไม่ได้เป็นคนปล่อย เขาก็ลักพาตัวพ่อแม่ของฉันไป เขาบังคับให้ฉันดูภาพที่ท่านทั้งสองถูกแขวนอยู่บนเครนของตึกระฟ้าที่ยังสร้างไม่เสร็จ สูงจากพื้นหลายสิบเมตร เขาโทรศัพท์หาฉัน เสียงของเขาเย็นชาและแฝงความสะใจ "ได้บทเรียนหรือยัง ขวัญข้าว พร้อมจะขอโทษรึยังล่ะ" ขณะที่เขาพูด เชือกก็ขาดสะบั้น พ่อกับแม่ร่วงหล่นลงไปในความมืดมิด ความสงบนิ่งอันน่าสะพรึงกลัวเข้าครอบงำฉัน รสคาวเลือดคละคลุ้งในปาก เป็นอาการของโรคร้ายที่เขาไม่เคยรู้ว่าฉันเป็น เขาหัวเราะร่วนอยู่ปลายสาย เสียงนั้นช่างโหดร้ายและน่ารังเกียจ "ถ้ามันเจ็บปวดมากนักก็กระโดดลงไปจากดาดฟ้านั่นซะสิ มันคงเป็นจุดจบที่เหมาะสมกับเธอดี" "ได้" ฉันกระซิบตอบ แล้วฉันก็ก้าวออกจากขอบตึก ทิ้งตัวลงสู่ความว่างเปล่า”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 1011 บทที่ 1112 บทที่ 1213 บทที่ 1314 บทที่ 1415 บทที่ 1516 บทที่ 1617 บทที่ 1718 บทที่ 18