icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เมื่อความรักนิรันดร์พังทลาย – สัจธรรมอันโหดร้ายของความรัก

บทที่ 4 

จำนวนคำ:123    |    อัปเดตเมื่อ:29/10/2025

หมาย อากาศยามค่ำคืนหนาวเย็น แต่ฉันไม่รู้สึก ฉั

กลับมาหาฉัน *อย่างน้

งอดีตกับปัจจุบันของเขา ถ้าฉันต้องการจะรักษาชีวิตแต่งงานของฉันไว้ ฉันต้อ

ถบังคับวิทยุที่ใหญ่ที่สุดและแพงที่สุดเท่าท

ยู่บนเตียง ดูตัวเล็กและบอบบางเมื่อเทียบก

ปั้นรอยยิ้มที่อบอุ่น

ชื่อไอลินนะ ป้า

่องสีสันส

องมองมาที่ฉัน แต่ไม่มีความอยากรู้อยากเห็นแบบเด็กๆ อ

ี่ดิบและโกรธเกรี้ยว “ไปให้พ้น! ป้

ล้วผลักฉัน มือเล็กๆ ของเข

คลื่อนไหวอย่างบ้าคลั่งของเขาทำให้สายน้ำเกลือหลุดออกมา หยดเลือดสี

ไปหาเขา แต่เ

กรีดร้อง และผลักฉั

มทรงตัว ในเวลาเดียวกัน ลีโอที่พุ่งตัวสุดแรงก็เสียหลักและกล

่มร้องไห

ละเกลก็รีบวิ่งเข้

ห็นสายน้ำเกลือที่หลุดออก รอยนูนที่เริ่มก่อ

ว้าแขนฉันไว้เพื่อพยุง “ไอล

งลีโอก็หยุดลง ร่างกายของเขาแข็งทื่อ

กลกรีดร้อง ใบหน้าของเธ

งเล เขาหันหลังให้ฉันและอุ้ม

ปวดแหลมคมเหมือนโดนบิดแล่นไปทั่ว ฉันล้มลงไปบนเก้าอ

จากห้องไปพร้อมกับลีโอ เกลตามไปติ

วบหนึ่ง มันเต็มไปด้วยความโกรธและการตำห

้น เป็นการบีบตัวที่รุนแรงและบิดเบี้ยว ฉันได้ยินเสียงตะโกนอย่างบ้าคลั่งของภ

่ว่างเปล่า สวดภาวนาให้

่เคยก

่ประตูนั้น หัวใจของฉันแต

คิน* ฉันคิด *ช่

ันก็ม

งแผ่ขยายไปทั่วเนื้อผ้า

สติคือภาพของลูกที่ฉันจะไม่มีวันได้อุ้ม ชีวิตที่กำลังหลุดลอยไปจากฉั

เปิดรับโบนัส

เปิด
เมื่อความรักนิรันดร์พังทลาย – สัจธรรมอันโหดร้ายของความรัก
เมื่อความรักนิรันดร์พังทลาย – สัจธรรมอันโหดร้ายของความรัก
“สามีของฉัน ภาคิน วัฒนากุล มหาเศรษฐีแห่งวงการเทคโนโลยี เขาคือผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ ตลอดสองปีที่ผ่านมา เขาคลั่งรักฉันอย่างสุดหัวใจ ชีวิตแต่งงานของเราเป็นที่น่าอิจฉาของทุกคนที่รู้จัก แล้ววันหนึ่ง ผู้หญิงจากอดีตของเขาก็ปรากฏตัวขึ้น พร้อมกับจูงมือเด็กชายวัยสี่ขวบที่ซีดเซียวและป่วยหนักมาด้วย ลูกชายของเขา เด็กคนนั้นป่วยเป็นลูคีเมีย และภาคินก็ทุ่มเททุกอย่างเพื่อช่วยชีวิตลูกชายของเขา หลังจากเกิดอุบัติเหตุที่โรงพยาบาล ลูกชายของเขาก็เกิดอาการชัก ในช่วงเวลาที่โกลาหลนั้น ฉันล้มลงอย่างแรง ความเจ็บปวดแหลมคมแล่นปราดไปทั่วช่องท้อง ภาคินวิ่งผ่านหน้าฉันไปโดยไม่แม้แต่จะชายตามอง เขากำลังอุ้มลูกชายของเขา และทิ้งให้ฉันนอนจมกองเลือดอยู่บนพื้น วันนั้นฉันเสียลูกของเราไป...ตามลำพัง เขาไม่เคยโทรหาฉันเลยแม้แต่ครั้งเดียว เช้าวันรุ่งขึ้น ในที่สุดเขาก็ปรากฏตัวที่ข้างเตียงคนไข้ของฉันในชุดสูทตัวใหม่ เขาอ้อนวอนขอโทษที่ไม่ได้อยู่ด้วย โดยที่ไม่รู้เลยว่าเหตุผลที่แท้จริงของน้ำตาฉันคืออะไร แล้วฉันก็เห็นมัน... รอยจูบสีคล้ำบนลำคอของเขา เขาอยู่กับผู้หญิงคนนั้น...ในขณะที่ฉันกำลังสูญเสียลูกของเรา เขาบอกฉันว่าคำขอสุดท้ายก่อนตายของลูกชายเขา คือการได้เห็นพ่อกับแม่แต่งงานกัน เขาขอร้องให้ฉันยอมแยกกันอยู่ชั่วคราว และยอมให้เขาจัดงานแต่งงานปลอมๆ กับผู้หญิงคนนั้น ฉันมองใบหน้าที่สิ้นหวังและเห็นแก่ตัวของเขา แล้วความสงบนิ่งอันน่าประหลาดก็เข้าครอบงำจิตใจฉัน "ได้สิ" ฉันตอบ "ฉันจะทำ"”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 1011 บทที่ 1112 บทที่ 1213 บทที่ 1314 บทที่ 1415 บทที่ 1516 บทที่ 1617 บทที่ 17