icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

แค้นเมียเก่า ขั้นสุด

บทที่ 3 

จำนวนคำ:153    |    อัปเดตเมื่อ:29/10/2025

ใจฉันเมื่อเห็นเลือดไหลอาบใบหน้าของเจตน์ เขายืนโซเซ แต่ดวงตาของเขา

้อนไปทั่วแก้ม “ผมมาถึงแล้ว” เขาพูดด้วย

ังวลก็มอดดับลง ถูกแทนที่ด้ว

ทรงจำมากมายที่คมกริบแล

นัก เสียงร้องของเขาอ่อนลงเรื่อยๆ ที่เบาะหลัง ฉันกำลังคุยโ

ผมไปไม่ได้เอวา บิวตี้บอกว่ามีผู้ชายตามเธอ

ราสิ้นใจในอ้อมแขนของฉันในอีกหนึ่งชั่วโมงต่

่วยฉัน เขาสูญเสียขาทั้งสองข้าง ความรู้สึกผิดจากเหตุการณ์นั้นผูกมัดฉันไว้กับเขา เขาใช้รถเข็นของเขาเหมือนบัลลังก์แห่งการพลีชีพ เป็นคำกล่าวหาเงียบ

อดออกจากบาดแผลตื้นๆ และประก

ยะแขยงจนฉันอยาก

นั้น เสียงกรีดร้องอีก

สมบูรณ์แบบ หล่อนผลักฉันจนฉันเซถลาล้มลงกับพื้น แขนที่หักของฉันก

นอย่างแรง แล้วตบซ้ำอีกครั้ง “นังแม่มด

นเป็นความห่วงใยอย่างอ่อนโยนขณะที่หล่อนค่อย

ึมพำ ดวงตาของเขายังคงม

ิก น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงมาอาบแก

ลง “รู้แล้ว รู้แล้ว” เขาปลอบโยน ดึงหล

ุงตัวเองลุกขึ้น ไม่สนใจความเจ็บปวดที่แขน และเตรียมจะจากไป

องหล่อนเต็มไปด้วยชัยชนะ หล่อนเกาะแขนเจตน์ไว้ราวก

อย มันเป็นการเคลื่อนไหวเล็กๆ ที่ไม่ได้ตั้งใจ แต่มันบอกอะไรได้มากมาย หลังจากท

ันมองลึกเข้าไ

ฉันพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “แ

“แกพูดเรื่อง

สำคัญสามคนที่พ่อของเขากำลังจะร่วมธุรกิจด้วย ข้อตกลงที่ในชาติที่แล้วทำให้ภัทรไพศาล กรุ๊ป ล้มละลาย และตัวเลขเหล่านั้น คือพิกัด GPS ขอ

ยขึ้นมาเพื่อพยายามจะช่วยบริษัทของเรา ข้อมูลที่เขาไม

.?” เขากระซ

โดนหัวคุณแล้วกัน” ฉันพูดอย่างเย็นชา

บ มันไม่ใช่แค่เรื่องของบริษัท ในที่สุดเขาก็เข้าใจอย่างแท้จริง มันไม

อยากจะ

เปิดรับโบนัส

เปิด
แค้นเมียเก่า ขั้นสุด
แค้นเมียเก่า ขั้นสุด
“สิ่งสุดท้ายที่เจตน์ ภัทรไพศาล สามีที่แต่งงานกันมา 20 ปีมอบให้ฉัน คือจดหมายลาตายฉบับหนึ่ง มันไม่ได้เขียนถึงฉัน แต่เขียนถึงบิวตี้ บุญมา น้องสาวบุญธรรมของเขา ผู้หญิงที่เหมือนวิญญาณร้ายตามหลอกหลอนชีวิตแต่งงานของเรามาตั้งแต่ต้น เขายิงตัวตาย และด้วยลมหายใจสุดท้าย เขายกอาณาจักรเทคโนโลยีทั้งหมดของเรา-สิ่งที่ฉันสร้างมากับมือทั้งชีวิต-ให้กับหล่อนและครอบครัวของหล่อน เป็นหล่อนเสมอมา หล่อนคือสาเหตุที่ทำให้ลูกของเราต้องตาย ตัวแข็งตายในรถที่เสียอยู่ข้างทาง ขณะที่เจตน์รีบไปหาหล่อน เพราะหล่อนสร้างเรื่องหลอกว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในอันตราย ทั้งชีวิตของฉันคือสงครามกับผู้หญิงคนนั้น สงครามที่ฉันแพ้ราบคาบไปแล้ว ฉันหลับตาลงอย่างเหนื่อยล้าจนแทบขาดใจ และเมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ฉันก็กลับมาเป็นวัยรุ่น ฉันกลับมาอยู่ในสถานสงเคราะห์ ในวันที่ครอบครัวภัทรไพศาลผู้มั่งคั่งเดินทางมาเพื่อเลือกเด็กไปอุปการะ ฝั่งตรงข้ามของห้อง เด็กผู้ชายคนหนึ่งที่มีแววตาทรมานคุ้นตา กำลังจ้องมองมาที่ฉัน...เจตน์ เขาดูตกใจสุดขีดไม่ต่างจากฉัน "เอวา" เขาขยับปากพูดโดยไม่มีเสียง ใบหน้าซีดเผือด "ผมขอโทษ ครั้งนี้ผมจะปกป้องคุณเอง ผมสัญญา" เสียงหัวเราะเย้ยหยันเกือบจะหลุดออกมาจากลำคอ ครั้งสุดท้ายที่เขาสัญญาว่าจะปกป้องฉัน ผลลัพธ์คือลูกชายของเราต้องไปอยู่ในโลงศพเล็กๆ”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 10